De conſiliis euangelicis.

caritatis/ ⁊ omniū virtutū. ¶ Prima parspatet quoniā ẜm theologica doctrinā omnes virtutes pro loco ⁊ tꝑe ſunt in p̄ceptoCum enī virtutes neceſſario cōnexe ſintoꝑtet ſi vna ſit in p̄cepto ꝙ ⁊ oēs. ¶ In ſecuda parte volo dicere / ꝙ p̄ceptū caritatisclaudit omnē ⁊ totā beatitudinē tam intēſiuā qͣꝫ extenſiuā dilectionis ⁊ amoris/ qͣntūcunqꝫ ꝑfecta ⁊ intēſa fuerit iſta latitudoet ita de ceteris p̄ceptis imaginādū eſt queſunt de virtutibꝰ vnde loquitur pſalmiſtaOīs ꝯſūmationis. hoc eſt oīs ⁊ totius ꝑfectionis vidi finē Quid? Latū mandatuꝫtuū nimis. latitudinē videlicet nimiaꝫ velmultā/ extenſiue vſqꝫ ad dilectionē inimicorū et ꝑſequentiū nos. intenſiue vt q̄ totam perfectionē gradualē claudat dilectionis ⁊ amoris. ¶ Correlarium iſtud ponitexpreſſe beatꝰ Augꝰ. in libello de ꝑfectioneiuſticie vbi ex introductōne determinat ꝙperfectio iuſticie que eſt virtus generalisincludens omnes virtutes eſt in p̄cepto.Cur enī inquit nō preciperet̉ homini iſtaperfectio. qͣꝫuis eam nemo in hac vita habeat. Neqꝫ enī ait xp̄s recte currit̉/ ſi qͦ currendū eſt neſciat̉. Qūo autē ſciret̉ ſi nullispreceptis oſtenderetur: Manifeſte colligitur iſtud ⁊ ex forma precepti caritatis. Diliges dn̄m deū tuū/ ex toto corde tuo/ ex tota anima tua/ totū aūt ⁊ perfectū idē ſunt.iij. ph̓icoꝝ. Et de proximo mandatuꝫ habemus. Diliges proximū tuū ſicut teip̄m:Maiorē aūt ⁊ perfectiorē dilectionē mandare nō potuit dn̄s/ qͣꝫ ꝙ eū ſicut nos diligamus. qui noſmetip̄os maxime amamꝰ.Quaꝓpter et ꝓpheta regius loquitur dn̄o.Tu mandaſti mandata tua cuſtodire nimis. Et iterū. Mandaſti iuſticiam tuam/teſtimonia tua ⁊ veritatē tuā nimis. Ubigloſa Auguſtini ⁊ aliorum. nimis hoc eſtmultum valde ⁊ intenſe. Imo iuxta aliqͣsgloſas/ plusqꝫ etiaꝫ natura carnis patiturUnde ⁊ in hoc concordāt doctores theologici ꝙ ſoli beati implent preceptū caritatis in ſua ꝯſummatōe vel cōpletione. Nullus autem inuentꝰ eſt qui diceret ꝙ ipſi ſicagentes faciant opus ꝯſilij ſed precepti/ n̄quidē nouiter dati ſed a creatōe ſua ſignati ſuꝑ eos. ¶ Infero ſcd̓o ꝙ minꝰ ſufficiēseſt imaginatio illoꝝ qui imaginati ſunt ꝙp̄cepta dei ordinant̉ ad charitateꝫ/ ⁊ aliasvirtutes ſub aliqua certa mēſura minimogradu. qd̓ aūt eſt ſupra illā mēſurā vel gra

dum illū eſt ſub ꝯſilio. Apparet iſtud mīꝰſufficere. Primo ex ſtatim dictis. Scd̓oex ip̄a forma p̄cepti que totalitatē mandatet ꝑfectionē ⁊ nullū gradū relinquit ſub cōſilio. diliges p̄cepit ex totis viribꝰ. qui aūttotū diligit nihil excludit. ¶ Correlariuꝫaūt iſtud eſt de intentione doctoris ſanctiſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxiiij. ar. iij. Et ī libello ſuode ꝑfectione vite ſpūalis. Preceptuꝫ inqͥtdilectionis nullis terminis coartat̉. ita vtrecte dici poſſit ꝙ tanta dilectio ſit in precepto ꝙ nulla excedit limites p̄cepti. īmovnicuiqꝫ mandat̉ vt deū quātuꝫ poſſit diligat. Poteſt ⁊ iſtud deduci. qm̄ preceptaet ꝯſilia vt infra melius videbit̉/ hn̄t aliaꝫet aliā materiā/ ſiue aliud ⁊ aliud obiectuꝫ.Si enī caderent ſuꝑ eandē materiā vel idēobiectū/ eſſet ea ꝯfundere. Dilectio aūt deiet proximi eſt materia circa quā cadit preceptū caritatis. igit̉ circa iſta nō eſt ꝯſiliū.Unde nuſqͣꝫ in tota ſerie ſcripture ſacrereperitur ꝙ aliquis gradus vel menſura aliqua dilectionis dei ⁊ proximi ſit in ꝯſilio.¶ Sequit̉ tertio. Non modo dilectio quehaberi pōt in via/ eſt ſub precepto. verumetiā dilectio ipſa beatifica. Iſtud ex intentione ponit beatus Aug. in libro de perfectione iuſticie ſicut iam allegatū eſt. Et arguitur iſtud qm̄ mandatū dei eternū eſt extota materia ſua dilectio autē beatifica eſtde ip̄a materia. ergo nō exit limites p̄ceptiPreterea ad dilectionē beatificā oēs obligamur tendere/ niti/ ⁊ conari. ergo illo modo ſaltē eſt in precepto. Etiā qꝛ vt dictumeſt beati qui ꝑfecte ⁊ totaliter deū diliguntnon faciūt opus ꝯſilij ſed magis preceptiqm̄ maxme obligant̉ perfecte deū diligere¶ Ex quo apparet vltra ꝙ illud qd̓ caditſub precepto poteſt diuerſimode impleriabſqꝫ culpa vel tranſgreſſione. Aliter enimdiligunt deuꝫ viatores. aliter comp̄henſores / aliter perfecti viri. aliter incipientes. ⁊aliter proficientes: Et tamen minus peccant imperfecti ſi nō eque deū diligant velut perfecti iam in caritate firmati ⁊ radicati. nec imputat̉ viatoribꝰ ad culpam ſi noneo amore vnitiuo deo hereant quo et ipſibeati. quanqͣꝫ ẜm Auguſtinū dilectio beatifica ſit ſub precepto. Licet enī ſit ſub precepto/ non tamen eſt de neceſſitate precepti. Neqꝫ enī neceſſe eſt vt optimo mododiligatur deus. quinīmo ad euitandū culpam/ ſufficit appreciatiue plus eū diligere

.p