¶ De conſiliis euangelicis.

Sequitur queſtiotheologica/ cuius titulus eſt Utꝝ auroramane rutilans ſolem ediderit. In qua tractatur de conſilijs euangelicis ⁊ ſtatu perfectionis ab eodem dn̄o Tancell̓.Ueſtio determināda Utruꝫaurora mane rubens ſolē ediderit. Quia iuxta Areſtote.in Elencꝭ. Omnes tranſferētes ẜm aliquā ſimilitudinemtranſferunt. Aīaduertendū eſt/ ꝙ vt longaet certa experiētia cōperit medicus auroreimitans naturā veris tꝑati in diebꝰ annivires aīales confortat ⁊ perficit. pro eo ſcꝫꝙ in eo vt ipſi tradūt humor ſanguinis inquo ẜm eos vita conſiſtit dn̄at̉. Et ſol iſtequem nobis aurora parit vita eſt viuentium ⁊ animātiū iſtoꝝ. ¶ Idcirco altiꝰ trāſferēdo inueſtigare libet in quo ſtat manetet conſiſtit vita aīe nr̄e ſpūalis. ⁊ perfectiovite xp̄iane. qd̓ ꝓprie eſt theologice inueſtigationis ⁊ nō inutilis ꝯſiderationis. Nouimus itaqꝫ vitā iſtius corꝑis ſtare ⁊ conſiſtere in vnione vel ꝯiūctione ip̄iꝰ ad aīaꝫque eſt principiū vite ⁊ actus ſubſtātialiscorꝑis organici ph̓ici. Quāto igit̉ ꝯiūctioiſta ad corpus ipſum qd̓ actuat informatet viuificat maior eſt ⁊ indiſſolubilior. tanto vtiqꝫ vita iſta corꝑalis ꝑfectior eſt. Siigitur ꝯformiter ad iſta ſcire ⁊ inueſtigarevoluerimꝰ in quo ſtat ⁊ ꝑficit̉ vita xp̄iana.ſciemꝰ iſtud habito ⁊ cognito illo qd̓ ſpiritum nr̄m rōnalē ſuo vitali ⁊ ꝑfectiuo principio qd̓ deus eſt/ ꝑfectiꝰ ⁊ intimiꝰ vnit ⁊ ītimat ⁊ iungit in ipſo. Etenī ſicut a poetisdictū allegat apl̓s. In quo viuimꝰ mouemur ⁊ ſumꝰ. Hinc ⁊ ipſe dicebat. Mihi viuere xp̄s eſt. Et iterū. Uita nr̄a abſcōditaeſt cū xp̄o in deo. ¶ Eſt igitur ꝯcluſio iſtafundamētalis hmoi. Uitale eſſentiale intrinſecū ⁊ ꝑfectiuū formalit̓. principiū vite xp̄iane/ eſt caritas ⁊ eius mādata. Concluſionē iſtaꝫ ponit in ſnīa ſanctus doctorſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxiiij. ar. iij. ¶ Que quidemſic probat̉. Primo de ipſa caritate. qm̄ inillo ſtat ⁊ conſiſtit vita xp̄iana ⁊ perfectioipſius qd̓ ſpm̄ nr̄m rōnalē ſuo vitali ⁊ ꝑfectiuo principio ipſi ſcꝫ deo. vnit ꝑfectiusviciniꝰ intimat ⁊ ꝯiungit. hoc ſupponit. illud aūt eſt caritas/ qm̄ qui manet in caritate in deo manet ⁊ deus in eo. vt ait Ioh̓esin canōica. Iuxta qd̓ Coloſſenſes monet

apl̓s Super oīa inquit caritateꝫ habētesque ē vinculū ꝑfectionis. Et. ij. ad Choꝝ.xiij. ſcribit. Si habuero omnē ꝓph̓iam/ etnouerim myſteria omnia ⁊ omnē ſcientiāet ſi habuero omnē fidē ita vt mōtes tranſferā. caritatē aūt non habeā nihil ſū ¶ Secūdo arguit̉ ad iſtā partē/ qm̄ vita xp̄ianaconſiſtit in virtutibꝰ theologicis ⁊ moralibus. inter eas aūt omnibꝰ ſuꝑeminet caritas velut perfectiſſima ⁊ aliaꝝ perfectiua.¶ Confirmat̉ quoniā vita beata q̄ eſt conſūmata ⁊ ꝯpletiua ſtat in dilectione ⁊ amore inter beatos. Etenī ille perfectiꝰ viuit vita beata/ qui deo plus adheret ⁊ intimaturperdilectionē/ ⁊ tranſformatiuū amorem.¶ Tertio ad idem quoniam illud eſt vitaanime noſtre ſpiritalis qd̓ eſt ſumma/ terminus finis ⁊ ꝯplemētū totiꝰ legis ⁊ euāgelij. hoc aūt eſt caritas ait apl̓s. Plenitudo etenī legis eſt dilectio. Quocirca volēsſaluator petrū ſicut ꝑfectiſſimū ꝓ ſe ducemet paſtorē inſtituere ꝑfecti corꝑis eccleſiaſtici/ de ſolo amore interrogauit. Petre inquit amas me. diligis me plus his. apertevolens in nuere illū in omni ſexu / ſtatu/ etgradu ꝑfectiſſimū qui deū maxime diligit¶ Secūdo principaliter ꝓbatur cōcluſiode ipſis mādatis/ auctoritate Ioh̓. in canonicꝭ. Scimꝰ inquit qm̄ tranſlati ſumus amorte ad vitā. Cur ita? cauſam ſubintulitquoniā diligimꝰ fratres Unde xp̄s math̓.v. ca. poſt precepta dedit de dilectione ꝓximi ⁊ inimicoꝝ ꝯcludit. Eſtote igitur perfecti ſicut pater veſter celeſtis perfectus eſtSic ⁊ Lucex. ad legiſꝑitos ait de amorexp̄i ⁊ proximi. Hoc fac ⁊ viues. Loqͥtur ſepius ⁊ de ipſis mandatis in lege ⁊ ꝓph̓is ꝙea faciens viuet in eis. Leuit. xviij. Deūt̓.vi. et alijs pluribꝰ in locis. Sic ⁊ gloſa ſuper illo iam allegato? Super oīa aūt caritatem habētes ⁊c̄. Tetera inqͥt precepta ꝑfectū faciūt pro quāto ad caritatē ordinantur. Quāobrē ⁊ beatus Athanaſius hominum ꝑfectiſſimꝰ vnus/ in li. quē fecit de ſatiſfactione fuge. Hic eſt dicebat ip̄e hominuꝫ terminus ad ꝑfectionē ducēs. Si qd̓iubet dn̄s ipſe faciā. ¶ Stat igitur in hocpuncto radix dicendoꝝ/ ꝙ caritas ⁊ eiꝰ mādata per ſe ⁊ eſſentialiter integrāt. conſtituunt. ⁊ perficiunt vitam xp̄ianā. ¶ Ex concluſione infero primo. Sicut p̄cepta deidant̉ de caritate ⁊ omnibꝰ virtutibꝰ ⁊ actibus eoꝝ. ſic etiam data ſunt de perfectōne

qq. 2.

N