Ac moderamine
cognoſcit̉ eſſe talis/ potiſſime cuꝫ poſſit inhac religione cōpetentiꝰ ſeu faciliꝰ indulgere magis ſine nota ſingularitatis/ et abſqꝫmurmurationis occaſione/ ꝓpter ſolitariāin cella refectionē. Addā verbū vnum qd̓fuit vt accepi reſpōſum ꝑ patres diffinitores in capl̓o generali eiuſdē ordinis cuidāinquirēti/ dū fiebat gr̄a generalis ſiue illapietātia ſiue aliter nominet̉. Ego inqͥt illeſentio me nō indigere tali gr̄a. Nunquidergo ꝓpt̓ ꝯſcīaꝫ teneor abſtinere ab hmōi gͣtia/ ⁊ eam nō accipere. At patres illi. Etiāſi tu nec paruū quidē bolū ſeu morſuꝫ accipere indigeas? Nihilominꝰ accipe gratiaꝫque preſtat̉. reuerēter. ⁊ vtere cū gratiarumactione. Et certe meo iudicio prudentiſſime vt ſic in tali fratre ſingularitas vitaret̉.humilitas ſeruaret̉. murmurqꝫ ⁊ indignatio ab alijs ſecluderetur.¶ Conſidera. XVIII.Eligionis carthuſienſis maiorin caſu tertij dubij/ conſiliū ⁊ licentiā ꝯcedere fas habet vt petitur/ p̄ſertim in orationibꝰ nō neceſſarijs ⁊ peculiaribꝰ. Tutius tamen eſtvbi nō fit diſpenſatio officiū lingue nō penitus omittere. Quoniā illud tenuiſſimuꝫet faucibꝰ orantis intercluſum ſufficit. necpoteſt notabiliter aut periculoſe grauare.Abūdat qͥlibet in ſenſu ſuo iuxta apl̓i ſententiā. Sūt p̄terea qui tꝑe vocalis orationis p̄ſertim laborioſe/ nō ſtudioſe inſiſtūtmeditationi ſed expediūt orationē ſuā alacriter cum attentione ꝯmuni. quatenꝰ poſtmodū liberiores habeāt animos ad meditandū/ vel cū ſilentio orandū. Docuit nōnullos exꝑientia ſic agere ꝯſulte/ ex ſue cōditionis neceſſitate/ eo ꝙ cū vocis ſon o etiam ſatis tenui/ neq̄ant ſuā ſtabilire meditationē ꝓut in caſu primi noſtri dubij querela fit. Fortis ꝓfecto. fortis ⁊ felix videturis cui a deo donatū eſt ſimul ſpiritu oris/ ⁊deuotione mentis. deuotione inqͣꝫ tali qͣlēſentiunt in ſilentio ipſi cōtemplantes/ domino ſuo ſeruire. Sed rara eſt valde hecgratia/ propter humanā infirmitatem partim. partimqꝫ propter noſtrū torporē. necetiam huiuſmodi gratia eſt ab omnibꝰ deneceſſitate et ſub obligatione requirendaaut exigenda.¶ Conſidera. XIX.
Eligionis carthuſienẜ. maiortfratres ſuos habet inducere qͣtenus nō minus ei reſpōdeant veritatem de ſuis virtutibꝰ dū int̓rogant̉/ qͣꝫ de ſuis vicijs ⁊ defectibꝰ. Ratiohuius quoniā periculoſiſſime ſepe ſub tegumento ⁊ velamine virtutū/ ſe vicia palliant. Expoſuit hoc inter alios īmo ſupraalios Egregius ille moꝝ indagator Beatiſſimꝰ papa Gregorius in diuerſis ⁊ peneſingulis moraliū ſuoꝝ locis. Uerū in ꝓpoſito ſatis ſit exemplū de lachrymis/ de quibus primū nobis obiectū dubiū inquirebat. Itaqꝫ caueas tibi quiſqͥs in religionep̄ſertim ſic auſtera ſicut eſt de qua loqͥmurcōuerſaris/ a laqueo quē venantes abſcondunt demones. in omni qd̓ cogitamꝰ qd̓loquimur qd̓ agimus. Itaqꝫ laqueos ploramus. laqueos loqͥmur. laqueos comedimus ⁊ bibimus. laqueos nectimꝰ in cunctis operibꝰ noſtris. Nec ſufficit ꝯtra tot laqueos remediū aliud efficacius/ qͣꝫ ex ſententia dicere cū pſalmiſta Oculi mei ſemꝑad dominū/ quoniaꝫ ip̄e euellet de laqueopedes meos. Fuerūt locuti de lachrymarūcōditione multi. Et ferme nihil mentē nōſtram ſic purgat illuminat ⁊ ſerenat vt ꝓfunda cōpūctio ⁊ lachrymarū inundatio.Uerū id quidē/ ſi obſeruat̉ illud/ ne qͥd nimis. Fit aūt nimis dū ex his incurrit̉ euacuatio ⁊ turbatio cerebri. dum p̄terea flenſreddit̉ impotens ad oꝑa ſibi de neceſſitatefaciendū incūbentia/ vel ex voto vel ex p̄cepto vel ex ſuꝑioris inſtituto. Eſt fateor īlachrymis aliqͥd dulce ⁊ mulcebre. ſed procul ſit hec dulcedo que criminis amaritudinē ꝑ p̄uaricatione parturit. ⁊ que vulnerat ſuffocatqꝫ naturaꝫ. Eſt igit̉ abijciendanōnunqͣꝫ hec lachrymarū profuſio. Et neſcio ſi lachryme inde fluent vberius / qꝛ lachymari/ vel nō licet vel nō decet vel nonexpedit. Itaqꝫ enī qn̄qꝫ videt̉ Nihilominꝰtamē oportet vt ꝓhibeant̉ ſepe. qꝛ neceſſaria preceptorū regulariū diſciplina/ preponenda eſt lachrymis/ tam extortis ⁊ mēdicatis qͣꝫ infuſis ⁊ placitis. Eadem enim eſtcauſa de huiuſmodi lachrymis que de ſentimentis ſpiritualis dulcedinis/ et ſenſibili ſuauitate/ cur hec ſepe non expediant ꝓpter plures reſpectus. prout de hoc alibitraditum eſt. Propterea prudens religioſe fuge quantum poteris interim tales lachrymas/ quoniā haud dubiū latꝫ anguis
qͥqͥ
K.