De. purificatione ſenſuum.
et olfaciūt miſtice theologiſantes. non auditores tm̄; ſed inſpectores ſed factores:Ponatur exemplū ꝑuuli ſuꝑ mr̄ēm ſuādūIugit ⁊ amplexatur eam. qui plerūqꝫ nichilvidet nihil audit aut ſaltē nō iudicat ſe videre/ vel audire quicqͣꝫ/ totus in lactationevn̄ delectatio dicta eſt occupatus. Tūc nihil cognoſcit ſub qͣcunqꝫ rōne reflexa etiaꝫꝙ lac ſit dulce vel bonū/ vel ens vel nō ensſed tm̄mō lactādū ſe vberibꝰ impͥmit Et fitmulcebris quedā oꝑatio exꝑimētatiua/ nōreflexa/ nec declaratiua/ nec enūciatiua:¶ Felix puer ille etiamſi centū ſit annoꝝ ſubſapīa matre ſua/ qualis erat magnificꝰ rexille dauid ꝑuulus in oculis ſuis ⁊ viriliorceteris an̄ deū. ¶ Fundemus ſuꝑ hanc ſil̓itudinem ſenſuū ſpūaliū ad corꝑales/ ſimilitudinē aliam ꝓ theologie miſtice cognition cōuenientem. Cōſtituamus duos homines corā oculis noſtre cōſideratiōis qͦrum vnus ſit acutiſſimus in duplici ſenſuviſus ⁊ auditus. ſed habeat hebetatos penitus ⁊ obtuſos tres alios ſenſus. qui ſuntolfactus guſtus et tactus. Cōſtituat̉ alterqui cecus ſit ⁊ ſurdꝰ. ſed habeat expeditosalios ⁊ viuaces. olfactū guſtū ⁊ tactū Cōſtat ꝙ iſte ſcd̓s poterit maiores exꝑiri delectatiōes. ſenſuales qͣꝫ pͥmus. Cōiecturemꝰex iſta ſil̓itudine ꝙ ph̓i vel theologi litterati/ vigēt in viſu ⁊ auditu ſpūalibꝰ. ſed euēitmultis ꝙ tribꝰ alijs careant ſenſibꝰ vel impeditos/ vel obtuſos ꝓrſus hn̄t. Prouenitecōtra de ſimplicibꝰ illitteratis/ ꝙ velut ceci ⁊ ſurdi ſunt ad ph̓ie ſcholaſtice ꝑceptiōꝫqui ceteris ſenſibꝰ vigēt in ſpūaliū olfactuguſtu et tactu. Nullus ergo mirabitur iſtacōſiderans ſi ſimplices illitterati ceci et ſurdi niſi qͣꝫtū fides inſonat oblectant̉ in deoquē deſiderādo ⁊ amando olfaciūt/ guſtātet amplexādo tangūt. Hn̄tes ꝑ vite puritatem ⁊ ſimplicitate ſenſus iſtos purgatos/atqꝫ reformatos. dū in alijs male viuētibꝰpenitꝰ ſtupidi ſunt nec ꝑcipiūt ea q̄ de diuinis ſuauiter redolēt ſapiūt ⁊ mulcēt. qͣꝫuisvideāt ⁊ audiāt. Exēplū ſil̓e de canibꝰ vēaticis reſpectu nō venaticoꝝ poſſet induci.¶ Reducūtur inſuꝑ iſti quinqꝫ ſenſus adduos oculos qͥ ſunt intellectus ⁊ voluntascognitiōis ſcꝫ ⁊ amoris. Uiſꝰ enī ⁊ auditꝰꝑ aꝓpriatiōm magꝭ ſpectat ad intelligētiaꝫceteri tres ad affectum vel amorem:Conſideratio. XII.
Tant ſimul affectualis cognitōtheologie miſtice/ ⁊ alter modꝰcōtemplatiōis qui dicit̉ pure etliqͥde veritatꝭ diuīe. Sūt diuerſi tractatores de vtraqꝫ ꝯtēplatōe ⁊ varie q̄libet figurat̉. Affectualis in maria ſedente⁊ in ſpōſa q̄ delitijs affluit innixa tl̓r ſuꝑ dilectū ſuū. Intellectual̓ ꝟo in iſrl̓ ⁊ rachel. etin ſpōſa aſcēdēte ſicut aurora luna ⁊ ſol.Sꝫ oꝑtet ꝙ intelligētia ferat̉ in deū fine h̓et nūc. hͦ eſt ſine cōtinuo ⁊ tꝑe ⁊ ita ſine cōmixtiōe fantaſmatū. Hoc vero tante difficultatis eē dicit Augꝰ cōſonās Platōni etſeqͣcibꝰ ꝙ nō niſi in raptu qͦdā more choruſcationis poſſit ſincera ꝟitas hec cognoſcietiā a paucis ⁊ raro Quēadmodū non itaſenſerūt de theologia miſtica affectuali/ qͥeam aſſeqͥbilē tradūt ¶ Poſſibilitatē deniqꝫ cōſideratiōis huiꝰ ſuadēt ea q̄ in paulofacta ſunt ⁊ in btīs ꝯplebunt̉ Sꝫ ampliorꝓſecutio nō ē opuſculo pp̄ti neceſſaria necſue poſſibilis breuitati ¶ Deniqꝫ diſtribuit vnicuiqꝫ deꝰ miſteria ſua ꝓut vult qͥ hodierna ſolēnitate aſcēdēs in altū dedit donain hoībꝰ. In cuiꝰ cōmem oratiōe ſolēnitatꝭhec ſcripta ſunt Lugduni ad elucidatiōeꝫſcholaſticā/ miſtice theologie/ cōſiſtentis īamore p Ioh̓em de Gerſon cācellariū pariſien̄. Anno. M.cccc. xxiiij. pͥma Iunij.Cōſciꝰ eſt animꝰ meꝰ. exꝑientia teſtisMyſtica q̄ retuli dogmata vera ſcio.Nō tn̄ idcirco ſcio me fore gl̓ificandumSpes mea crux xp̄i Gratia nō opera.¶ Carmen de purificatione ſenſuum interiorum.¶ Gaudia querisCor tibi fruſtraSenſibus herens InfatuatisTactus et aurisCarnis amoreNaris odoraUis oculorumLingua ſaporaHi tibi ſenſusQuinqꝫ dati ſunt SpiritualesQuos ebetauitMorbidus introCorꝑis humorHorridus/ aſperSpurcus/ amarus/Fedus/ et aterUis repareturContere teteNoxius humorOre vomentiIam minus egriProdeat extraTelica carpentGaudia ſenſusObijciet ſeTunc deus vltroOmnia fietOmnibus vnusAure melodusOre ſaporus
.a