Practice. cōſcripta.
66
eſt vigilanter/ mox vt ſenſeris auroram diuine illuſtrationis irradiare ſuper terramanime tue habita tūc in extremis maris tāqͣꝫ in littore quodam ſtabili fluctuantiumcogitationū et eſtuantiū deſiderioꝝ; etenīilluc deducet te mirabiliter/ non induſtriatua/ ſed manus dn̄i/ ⁊ tenebit te dextera ſuaEt dices forſitan tenebre cōculcabūt me qͦad caliginoſam aliquam inferioꝝ oīm obliuioneꝫ ⁊ nox iſta in infimis illuminatiomea in delitijs intelligētie ſuꝑuenientisCaueto ꝓinde ne pennas iſtas vel infidelitas euellat/ vel deſperatio frangatꝭ. vel inertia cōglutinet/ vel auaricia circūligetꝰ velvrat luxuria/ vel gula p̄grauet:Cōſidera. duodecima docet ſpum̄ auertere a fantaſmatibꝰ qd̓varijs modis poſſe fieri on̄dit methaphiſice. inſuꝑ remittit ad maiores qͦs exēpli gr̄aintroducit in lr̄a ¶ Induſtria duodecimaPiritu a fantaſmatibꝰ auertere¶ Oportet nos hic eoꝝ meminiſſe que d̓ qͥdditate miſtice theologie tractauimus. Poſuimꝰitaqꝫ miſtcā theologiā eē amorē extaticū qͥcōſequit̉ ad intelligētiam puram ip̄iꝰ ſpiritus: que intelligētia caret vtiqꝫ nubibꝰ fantaſmatū ꝓͣpterea neceſſe eſt eū qͥ vult miſticetheologie ſe tradere/ conari ad hanc intelligentiam puram. Alioqͥn amorem inde ſequentē qͥ rōne comꝑaret. ¶ Rurſus ſi apd̓exercitatos methaph̓icos hn̄dus hic ẜmoeſſet ꝓficeret meditari qͦ mō totus iſte mūdus ſenſibilis ad aīam rōnalē ꝑ ſenſuſ corporis ingredit̉ vt circulo quodā intelligibili ac pulcerrimo ip̄e mūdus deriuatꝰ a deoreducat̉ in eū. Unde res ab ip̄o egrediētesqͣꝫto imꝑfectiores diſtātioresqͣꝫ ꝓfluūt. tāto amplius materiales / ⁊ qͣdam craſſitudine corpulētiores inueniūtur. ꝑſpicuū eſt īelemētis ⁊ mixtis. Uidemus etiā in lumīeſolari ꝙ cōtinue plus groſſeſcit vt ſic loqͣmur dudenſiori medio ſeſe miſcet. dumqꝫcoloribꝰ quodāmō ſemetip̄m incorꝑat Fitaūt in recurſu ad deū cōuerſa conditio abeunt qͥppe magis ac magis in ſpūalitatē/ exempligr̄a/ lumē cū colorū ſpēbꝰ fertur ad oculos. illic ſpēs ip̄e aggregātur ⁊ deferūturad ſenſū cōeꝫ; ille qͣꝫ eas dijudicās puriꝰ acſpūalius. eaſdē ad v̓tutem imaginatiuamdeducit. Ceterū cū ratio negociat̉ circa fātaſmata elicit ſpēs intelligibiles/ quibꝰ iaꝫ
cōcipit rem ſine illo qd̓ p̄fuit/ fantaſmate.Poſtremo potētia intellectiua ſuꝑior quāſpiritū vel mentē noīamus/ poſt cognitionem rōnis/ deducit rem eandē ad lumē pure ſimplicis qͣꝫ intelligētieꝰ ẜm qd̓ ordinemhabet immediatū ad angelicā cognitionē¶ Amplins vero ſi diuinū dyoniſiū edoctum a cōſcio ſecretoꝝ celeſtiū paulo placet inſpicere vbi de miſtica theologia diſſeruit cū expoſitoribꝰ ſuis/ inueniemus eumtradere modū auertendi ſe a fantaſmatibꝰcorporeis/ ⁊ abnegatis oībus/ que vel ſentiri vel imaginari vel intelligi pn̄tꝭ ferat ſeſpūs ꝑ amorē in diuinā caliginem vbi ineffabiliter/ ac ſuꝑmētaliter cognoſcitur deꝰpat exemplū de ſtatuifico ſculptore qui exligno vel lapide ꝑtes abradens/ format agalma pulcerrimū hoc eſt ſimulachrū ⁊ hͦquidem ꝑ ablationē ſolam. Conformiterſpūs remouens omnia ꝑ abnegatiōem/ qͣlia poteſt hic cognoſcere que vtiqꝫ ſuam gerunt ſecū imꝑfectiōem vel potentialitatisvel depēdentie/ vel pͥuationis/ vel mutabilitatis: inuenit tandē his oībus ablatis/ agalma dei / hoc eſt noticiam tanqͣꝫ rei actualiſſime ſine potentialitate. ſup̄me ſine dependentia. pure ſine pͥuatione. neceſſarie/ſine mutabilitate. ¶ Atuero ſi noticia illaſit ſolū exꝑimentalis in affectu ſup̄mo vnito deo ꝑ amorem/ vel ſi poſſit dici ītellectualis nō quidē intuitiua/ ſꝫ abſtractiua ſeuveſꝑtina cognitione nec cognotatiua cognitione ſed abſoluta digniſſimum eſſet cōſideratione ⁊ inquiſitione. ¶ Nam habetpars quęlibet/ ſuos defenſores eleuatiſſimos ¶ Sunt nempe qui exponētes dyoniſium pͥmū tenent? ¶ Sunt alij dicentes haberi poſſe vltra p̄dictam exꝑimentalem vel exꝑimentatiuam noticiam/ intellectiuuꝫ cōceptū ꝓpriū/ et abſolutū qͣꝫuis nōintuitiuum/ diuini eſſe ¶Si ab eſſe remoueatur ⁊ abſtrahatur/ oīs imꝑfectio ¶ Idēde vita. idem̄ de bonitate. idem̄ de ſapiētiaidem de potentia. et cōſil̓ibꝰ ꝑfectionalibꝰp̄dicatisʸ vn̄ ſicut facta abſtractiōe a cōceptu vago huius hoīs viſi de ſitu/ motu ⁊ figura et ceteris accidētaliū cōditionū inuolucris reſultat agalmā .i. hominis imagoẜm grecū. hoc eſt cōceptus ſpecificus ⁊ abſolutus hoīs. ſic de eſſe iudicant̉/ dū fit abſtractio huius qd̓ eſt eſſe/ a potentialitate.priuatione. dependentia. et alia qͣuis imꝑfectione. reſultat tunc conceptus dei pro-
pp.