Practice. conſcripta.

animoqꝫ conſtanti artem nauigationis exerceret Propterea bn̄ iubet apl̓s. Qui nōmanducat/ manducantem non ſpernat. etita de reliqͥs/ que ſicut male ita et bene provarietate circūſtantiarū fieri ꝯtingit intellige:¶Conſiderat. XI. docet pijs meditationibꝰ affectuū generatīsſilenter inſiſtere Hecqꝫ on̄dit ꝓbabili ratōne plus valere qͣꝫ inſtantiam lectionis velcollegij? Inſuꝑ dat modum meditandi cōparatiuū p̄cipue ex ꝑturbationibꝰ ſurgentem et plura alia bona ad hoc opus neceſſaria māifeſtat ſua induſtria. ¶ Induſt. xi.Editatiōibꝰ pijs generatiuis afſcūtū ſilēter inſiſtere. ¶ Fallunt̉qui volūt ſēꝑ vel legere vel orarevocaliter/ vel deuotōis v̓ba a loquētibꝰ acciꝑe. ſi putāt exinde cōtēplatōisgrām familiarē ſibi cōmittere. Acceſſuro ꝓſunt hec: ſed nō ſufficiūt. Eſto nanqꝫ compungātur interim tales ad lectiōem vel ſermonem. abſtuleris librū/ aut verbū. abibitilico comes cōpūctio. nō aliter qͣꝫ cuꝫ libroaut verbo reuerſura. Quāobrē oꝑtet cū ſilentio p̄ſtolari ſalutare dei / vt cōſueſcat hōorare ſpū. orare et mente/ dū etiā vocis ſtrepitus aut libri deerit intuitus. ſit ip̄a meditatio ſilēs liber tuus. ſit p̄dicatio alioqͥn videat/ ne ſꝑ diſcēs nūqͣꝫ ad ſapīaꝫ perueniat¶ Opponent ſcio nōnulli querulantes ſenec ſcire nec poſſe ſpūm ſuū ad ſe colligerecū ſilentio ⁊ meditatione. Euolat inquiūtcōtinuo nūc hūc nūc illuc ſe diuidens. Effluit velociter niſi infra limites lectiōiſ autſermocinationis artatus teneat̉. Hoc plāeē qd̓ dicimꝰ ꝓpterea ſecū eē. ſecū cū ſilētio cōtinere ſpūm. hoc opus hic labor eſt ad hoceniti totis affectuū neruis ſuademus/ Sedeſolitarius leuans te ſi potes ſuꝑ te: qd̓ ſidiu multūqꝫ conatus hec facere nequeris:noli ꝓpterea cito vl̓ ad lectiōis l̓ ad collocutionis ſolaciū effugere illo dūtaxat recto:Atuero tēdet te ſilentij ⁊ factus es tibi gͣuis. ⁊ ꝓpter hoc inutiliter quieſcere te iudicas. ſed expecta. vincat hoc tediū mora ꝑtinax ne cōſuetudo ꝓtinus obrūpendi ſilentium/ pabulū det faſtidio nō leuamē. Ceſſabit forſan ad tꝑs ſed redibit acrius/ cred̓mihi tanqͣꝫ canis oſſe pingui foras pulſusEt vn̄ prochdolor tanta raritas contēplatiuor etiam apud litteratos/ eccīaſticos/

ac religioſos. īmo theologicos niſi qͥa vixſuſtinet aliquis ſecum ſolus eſſe/ ſecuꝫ diumeditari. Itaqꝫ pͥuſqͣꝫ vix inceꝑit animusin meditatione ſua. repetitur aut lectio velcolloquiū aut aliqd̓ hmōi exercitiūʸ quodet ſufficiat ad nō peccandū. et qd̓āmō laſſitudinem reficiat/ ne animꝰ fatiget̉ fruſtranequaqͣꝫ vt putas fruſtratur animus. quianō obliuiſcetur tandē miſereri deus te ꝑſeueranter ſic petente querente ⁊ pulſante:¶ Dictū eſt de ſilentio. tranſeamus. nuncad meditationes pias videamus qͣles ſintad affectus gignēdos efficaciores. Et hocpoſſe me vniuerſaliter diffinire ꝓrſus negoNam quot capita tot ſententie/ dicit comicus/ nō minus tot meditatōes nec voto viuitire vno. Nihilominus ex tanto aceruocolligamus aliquas que ad affectum timoris ꝑturiendi iuuant ¶ Itaqꝫ vere diuīeqꝫdictū eſt. Initiū ſapiētie hoc eſt/ ſapide ſcientie/ timor dn̄i. Et qꝛ timor ſtatim ī deſperatiōem rueret vt ſpem ſociemus neceſſe ē.Sic Bern̄. ſuꝑ catica. Sic Richardū dexij. priarchis? Sic Hugonē de virtute orandi / ſic ceteros pene omnes videmus inchoaſſe. Nimirū beneplacitum eſt deo ſuꝑtimentes eum et in eis qͥ ſperant ſuꝑ miſericordia eius: cātantes ei miſericordiam ⁊iudicium. ¶ Obijciet aūt mox aliqͥs dictūeſſe ſuꝑius ꝙ amor eſt initium radixqꝫ affectiōis cuiuſlibet alterius. ſi non p̄ceſſeritigit̉ amor/ timor et ſpes quō ſubintrabunt¶ Sed alius eſt amor inhiās imꝑfectꝰqꝫde deo/ qualeꝫ ſufficit fides de exiſtentia d̓igignere. Et hic antecedit ceteros affectusīmo fidem/ quam p̄terea in certitudine ſuafigit de quo amore diſputauerūt aliqͥ ꝙ ſine p̄cedenti vel cōcomitante cognitiōe ferri poteſt in bonū. tanqͣꝫ in obiectū pͥmariūobijciens ſe aīe. ſicut in ordine hierarchicoprior eſt ſeraphin qͣꝫcherubin. hoc in librocuius initiū eſt vie ſyon lugent cōtinetur.¶ Alius inuenit̉ amor feruens extaticꝰ acꝑfectuſ qui pōt cōiungere amantē cū amato Cuius adeptio nō niſi p̄cedentibꝰ multis affectionibꝰ alijs venit dū pͥus aīa purificatos ⁊ ſanos habꝫ intimos ſenſus ſuos. Hanc purificatiōem a febrili languorepeccati inficientis quid magis operat̉ qͣꝫip̄e timor domini? qͥ expellit peccatum quicōfigit carnales affectiones/ qͥ nihil negligit/ qui beatos lugentes cōſolatos reddit.a quo concipit̉ ſpūs ſalutis/ quas et alias

P.