De vita. ſpirituali. anime.
autē diceret̉ ita de iuſtiſſima creatura. autnō peccatrice/ ꝙ ip̄a ſubiacere poteſt cuicunqꝫ afflictōni ⁊ penalitatiꝰ. abſqꝫ hoc ꝙoporteat dicere ea eē in aliquo culpabilē¶ Rn̄detur ꝙ deꝰ pōt abſolute ⁊ iuſte dare qͣlemlibet afflictōnem ſue creature īmovirgini Marie: Sed hoc nō erit in penā⁊ punitōeꝫ cuiuſcūqꝫ delicti ⁊ ita quāuisſit afflictio iuſta. nō tamē eſſet ibi iuſta pena. ſeu punitō. nec etiā iniuſta. quia nullaibi poneret̉ ratō pene. cū pena ⁊ culpa correlatiue dicātur adinuicē: igit̉. ⁊c̄. ¶ Primū corpelariū. ¶ Nulla offenſa dei eſt venialis de ſe. niſi tm̄ modo per reſpectū addiuinā miſericordiā. que nō vult de factoquamlibet offenſam imputare ad mortē.cum illd̓ poſſet iuſtiſſime? Et ita cōcludit̉ꝙ peccatū mortale ⁊ veniale ineſſe tali. nōdiſtinguūtur intrinſece ⁊ eſſentialiter. ſedſolū ꝑ reſpectū ad diuinā gratiā? que peccatū iſtud imputat ad penā mortis. ⁊ aliud nō Omne enī peccatū culpabile. ex ſuiindignitate mortiferū eſt modo dicto Addidi culpabile. quoniā peccatū eſt in agētibus naturalibꝰ. vbi tamē nulla culpa vl̓offenſa reperit̉: qͣꝫqͣꝫ in materia hac ſynonime capiātur vt plurimū. peccatū ⁊ culpa.¶ Secundū correlariū. ¶ Si nullū infinitum vel infinite tale. poſſit altero eē minus: nullū peccatū in eſſe offenſe. eſſet minus alio; qm̄ omne peccatū eſt infinite offenſiuū. Non eſt tamē cōcedendū. ꝙ peccata omīa ſimplicit̓ ſint eqͣlia. prout dixiſſe ſtoycos referūt ſeneca ⁊ tullius ⁊ alij Sienim ꝑ imaginatōeꝫ poneret̉ linea infinita in lōgitudine. ⁊ ſuꝑficies infinita in latitudine ⁊ longitudine. ⁊ corpus in trinadimēſione. Uel ſi a linea recta ꝓtraherentur linee recurue in infinitū. vel in caſibꝰſil̓ibus multis. nō oporteret dicere om̄iaiſta eſſe equalia. vl̓ in dimēſione. vel ī curuitate. quāuis eſſet qd̓libet in ſuo genereinfinituꝫ. Sic nō offenſas etiā infinitasoporteret ponere equales eſſe. ſed vna eſtgrauior altera ⁊ multiplicior. quare. ⁊cͣ.¶ Tertiū correlariū. ¶ Obligamur deoad gratificatōem. ⁊ gratiarūactōeꝫ. ex hocꝙ peccata noſtra venialia nō imputat admortē. ſicut tenemur ex remiſſione mortalium. quoniā vtrobiqꝫ cōcurrit miſericordia dei nō imputās pctā niſi ad penā temporalē. que de ſua indignitate īputabiliaſunt ad mortē. vnū de poſſibili. aliud de
lege ſtatuta. Immo forte ita diceret̉ de oībus iuſticijs noſtris. que quātū de ſe ſunt.ſunt ſicut pānus mēſtruate. p̄ſertim poſtpctm̄. aut abſente gratia ¶ Quartū correlariū ¶ Peccās venialiter ex deliberatiōe.abutit̉ dei miſericordia q̄ cōceſſit peccatūillud eſſe veniale nō mortale? Relucet inſuꝑ miſericordia dei in hoc. ꝙ abuſus illedeliberatus nō eſt niſi venialis Iuxta regulā magiſtralē. ꝙ cōſenſus in veniale. nōeſt niſi venialis. intelligēdo de veniali exſuo genere. et nō de eo quod veniale dicit̉ex eo ꝙ per ſurreptōem aut infirmitatemaut ignorantiā aut actus imꝑfectōem cōmittit̉. Oppoſitum enī dicere eēt dānareom̄es homīes. preſertim eos qͥ mentiūturetiā iocoſe quia deliberate faciūt actū quēſciunt eſſe culpabilē ¶ Regula vero illa ꝙnullū pctm̄ eſt adeo veniale: qͥn fiat mortale dū placet. intelligit̉ de venialibꝰ ſecūdo modo dictis. que ideo ſunt venialia qꝛſine pleno cōſenſu ratōis ꝑpetrātur. ad q̄ſi cōſeſus ꝑfectus ⁊ placēs aduenerit. nilmirādum ſi reddūtur mortalia. qͣꝫqͣꝫ nonſint iam ijdem actꝰ qui prius. ſed bn̄ ſil̓esin ſpecie. ex alia tamē radice videlꝫ a libero cōſenſu ꝓcedētes Uel intelligēda eſt talis regula ſi ⁊ dum peccatū veniale placerꝫinqͣꝫtum peccatū eſt ⁊ dei offenſiuū. abſqꝫaliquo quocunqꝫ motiuo vel allectiuo adpeccandū Iſtd̓ enī videt̉ eſſe diabolice obſtinatōis ꝓpriū qd̓ impugnet̉ deꝰ et odiohabeat̉ gratis. Sꝫ vbi quis habꝫ actumquē ſcit eē venialē. nō motus qꝛ offenditdeū. ſed qꝛ delectat ſe. ⁊ nō vellet ip̄m agere ſi deus ad mortē ⁊ amicicie ſue ꝑditōeꝫimputaret. agit quidē male. ſed nō mortaliter de lege ¶ Si rurſus obijcit̉ ꝙ agenscōtra cōſciam edificat ad gehenna. diſtinguendū erit de qualitate ip̄ius cōſcīeſi ſitde mortali vel veniali. ⁊ ſcd̓m hoc rn̄dendū eſt. ¶ Quintū corcelariū ¶ Nullꝰ idēactus numero elicitus bonus aut meritorius: eſt peccatū etiā veniale Huius oppoſitum opinati ſunt aliqͦ. ſed iudicio meofallunt̉. aut quia loquunt̉ de actibus exterioribus qui nō ſunt niſi reſpectiue boniaut mali. vbi idem actꝰ eſt optimus ⁊ peſſimus diuerſis reſpectibꝰ. ſicut paſſio chriſti q̄ erat actio iudeorum Aut ſi loquāturde actibus intrinſecis elicitis avoluntatenon habebunt; ꝙ eadem volitio; que eſtmala venialiter/ ſit bona meritorie: qͣꝫuis
B.