Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.Lectio. Prima.

6 i.

as. nulla videtur neceſſitas dicere talē gratiā eſſe neceſſariā ad hoc vt bonū de genere agamus/ per liberū arbitriū. pluſqͣꝫponimus talē gratiā ad cognoſcendū verum. circa naturalia per intellectū. Deinde dici poteſt impletio p̄ceptoruꝫ vtin multis; qͣꝫtum ad ſubſtātiam preceptinon coexigit gratiā gratūfaciētem/ qͣꝫuisintentio p̄cipientis non ꝯſeruetur ſi nonfiant in gratia vel ex gratia Intentū quippe eſt in om̄i precepto. vt per illud mereamur ad vitam ingredi. Sed hanc intentōem ſemꝑ ponimus eſſe obligatoriāſimpliciter ad peccatū/ ſi obſeruet̉?tūmodo conditōnaliter obligat vt ponitDurandus/ ſi mereri volumus. aut dummereri tenemur/ quēadmodū cōtingit inſuſceptōne ſacramentoꝝʸ aut dum ad gratiā reſurgere vel ex ea iam habita debemꝰoperari hoc modo intelligūt illud chriſti.Si vis ad vitam ingredi. ſerua mandata, Decurſis aliqͥbus circa primā vitamquam habemꝰ ante baptiſmū gratie factūa ſpirituſancto. quidē ſub multa breuitate. quia per doctores plurimos materiahec ſimiles incidētes latiꝰ tractate ſuntPergat noſtra cōſideratio ad loquendū/de vita vera gratie que eſt baptiſmꝰ in ſpirituſancto. per quā fit vt viuamꝰ in ipſo:Et ſimul tractabimus vitā alterā/ quaꝫſumus ſtabilimur in eo. Nam et ſiml̓ dictuꝫ eſt in ip̄o viuimus mouemur ſumꝰ.Hoc etiaꝫ in loco tractabimꝰ de illis quevitas iſtas vel alterā earū funditus extinguūt et enecāt. De illis inſuꝑ que illastūmodo debilitant et in egritudines trahunt et hoc eſt querere ſub terminis vulgatioribꝰ/ quid eſt peccatū mortale. et qͥdveniale; et quemadmodū contrahūtur: Circa quā materiā. licet vſitata videatur.intēdo ꝑticularia quedā afferre. in qͥbustum difficultas tum vtilitas pro conſciētiarum ſerenitate verſant̉. Placet autēvt neglecto interim vel temꝑato ſtilo nosper propoſitōes correlaria procedamꝰ:Hic enī modus accōmodatior eſt ſchole.et inquiſitōe tali. ſpeculatiua veritas ſepepreciſior atqꝫ lucidior inuenit̉. Eruntautē primitꝰ due materie prīcipales ꝑtractande: vna de quidditate quātificatiōepeccatorū. per que vita anime vel tolliturvel impedit̉. Altera de quidditate primelegis diuine et iuſticie. prout nobis ex ſcri

ptura alijs innoteſcit De noticia quoqꝫad differētia peccatorū penes illā legem.ſic ad extra deriuatā? tractādo principalit̓quid proprie debeat dici de iure diuino;quid de naturali; qͥd de humano. inferendo qualiter ſtatuta religionū cōmunitatum obligāt? Et ſi ſemꝑ vota; iuramenta. p̄cepta cōminatiōes quoqꝫ; ſeu interminatōnes mortis eterne. aſtringāt ad mortale. Pro prima materia ſit hęc vnicaconcluſio cum ſuis correlarijs. Omnepeccatū. pro quāto eſt offenſa dei. et cōtralegē eius eternā. eſt de ſua cōditiōe indignitate mortiferū ẜm xigorē iuſticie. a vita glorie ſeꝑatiuū Ratō eſt quoniā oīsoffenſa in deū. poteſt iuſte ab ipſo iudicedeo puniri pena mortis temꝑalis qͣꝫ et̓ne. immo annihilatōis pena. Eſt igit̉ deſe mortifera. Aſſumptū deducit̉ ex hocnulla pena talis; eſt ita mala qͣꝫtum malaeſt ipſa offenſa. Et ex alio qꝛ potius toleranda eēt omnis mors penalis annihilatio: qͣꝫ committēda eſſet quantūlibetua offenſa in deū da oppoſitū Iam offenſa dei licite fieri deberet in caſu. Preterea quelibet offenſa dei niſi remitteret̉; repelleret a gloria dei. ꝑpetuo abſqꝫ termino puniret̉. alioquin maneret dedecꝰ culpe ſine decore iuſticie, autē offenſa dimittit̉; ſeu remittit̉ eſt ex pura liberalitatedei remittētis. ampliꝰ imputātisDeniqꝫ minꝰ ē fugibilis offenſa dei qͣꝫſit eligibile illd̓ bonū adipiſcēdo nullo modo deberet cōmitti. ſed pro infinitobono non deberet fieri offenſa dei et ſi qͥsinfinita bona poſſideret. poſſet iuſte omibus a deo ſpoliari; ſi caderet in offenſamdei. Ex his radicibus argumentorū quepoſſent in latius ramificari. videt̉ eſſe ſufficiēter deductū oīs offenſa dei eſt mortifera. ex ſui cōditiōe indignitate. īmoeſt infinite fugibilitatis īputabilitatis?addēdo vel intelligēdo ſit in iniuriā boni infiniti. et qͣꝫtum in ſe eſt abijcit ab homine deū tanta elongatiōe nunqͣꝫ poterit niſi ſolā merā grām illi ꝓximus eſſemaxīe vitā glorie. Patet etiā de veniali.Sꝫ diceret aliqͥs; deꝰ ideo qꝛ dn̄s eſtſue creature in ſup̄mitate pleni dn̄ij ad faciēdū de ea qͥcqͥd voluerit quōcūqꝫ voluerit̉. ꝓcedūt rōes p̄dicte ad on̄dēdū p̄taliqͣ offenſa. penā qͣntālibet poſſibilē īfligere nec poterit ei qͥſqͣꝫ dicere. cui

hh. 4

A