¶ Carmē. de cauſa canendi.

que fuiſſent aliūde nec tollerabilia nec tolleranda. Uideo ꝙ eccleſie reformatio nunqͣꝫ fiet per conciliū ſine preſidentia ductoris affectati bene prudentis ſimul ⁊ conſtātis/ prouideant ſibi dum ſciuerint ⁊ potuerint membra ꝑ prouincias aut regna; nonquidē in multiplicatione conſtitutionumnouellarū hoc magis interturbat qͣꝫ adiuuat ſed per executionē viuacem ⁊ virilemearum legū que iam late ſunt abundantiſſime ſuꝑuacuis etiā reſecatis vel omiſſis:Uideo ꝙ in doctrinis que fidem/ que religionem/ que bonos ⁊ ſalubres reſpiciuntmores vix inueniet̉ in hac tempeſtate/ rebus vt ſunt manentibꝰ/ nec habito forti fauore/ potentie ſecularis/ terminatio debita/ vel expedita iuſticia. Experto crede/ neqꝫ deductionē pro nūc aliam pete neqꝫ deremedijs opponēdis verbum feceris/ ſurditati/ vbi non eſt auditus iubet fapiens/non effundas verbū/ his interim contentus Habes enī de theologica cōſolationegrandius opuſculuꝫ. Tecum habita/ gratus deo/ qui te ſegregauit ab his ſolicitudinibus/ ⁊ pro ceteris in poteſtate conſtitutis/ ora cōpatiēs flēs ⁊ lugēs. ¶ Monicus ¶Conceſſerit ita deus/ bene vale volucer precauens vie caſus Salutaueriſqꝫnomine meo fratrem monens eum ſedulocircūſpicere vigilanter / quēadmodum inmedio nationis praue viuendū ſit: ¶ Uolucer Et tu bene valeto monice nr̄i memor in orationibus tuis:¶ Finit.G¶ Sequūtur nōnulla carmina Ioh̓. de gerſon/ que ⁊ precedētibus ⁊ ſubſequentibꝰ tractatibꝰ cōnexionem aliquā habere videntur. Primū carmen ad Iohannem germanum ſuum decapſa canendit.¶ Loquitur aduenaad monicum.Heu perurgent monice/ monice/e3Anni nefaſti ſanguinei ⁊ necisCiuilis enſis cuilibet imminetQui iuſte viuit vera vel edocet¶ Reſpondet monicus¶ Meme fruaris aduena conſuleHac in ruina peſtifere vicisAd te redito ſolus in ociaEſto virilis vim facito tibi

Mens in ſuperna ſe leuet ociorOdas canoras pſallat alacriorQuales ſophie dictat amor pius/Non quas libido ſordida ſuggerit.Quas muſa garrit ſcenica crebrius/Ut cor malignis vrat amoribus:Cure coquentes anxia pectoraTriſtes abibunt/ credito/ longiusNam ſpiritus cor viſere celicusGaudet quod almū perſonitat deum¶ Opponit aduena¶ At cum ſodales mors mihi ſuſtulitCum pallas arcem vix habitet ſuam/Quero ſonabunt cui mea canticaNerui loquentes/ quos lira temperat¶ Reſpondet monicus¶ Omitto muſas angelus audietSanctiqꝫ tecum/ nonne ſatis tibiNec prorſus omnes mors tulit effera¶ Petrus ſuperſtes/ quem ſapientiaTotum repleuit/ cardo dedit ſibiNomen ſtatūqꝫ/ ſufficit vnicusTarmen melodum cui reſonet tuuꝫUiuit gerardus quis rogo par ſibiQui veritatis exul amore fitNoſtri clameugis dulce ſapit ſtilus¶ Etas nouellam progeniem dabitPro patribus quos perdidit atroposAliud eiuſde aſcleſpiadeum catalecticum.v ¶ Ernū tempus adeſt/ fac hilareſceCor tepens gelide frigore bruineSurſum ſurrige te more volucrisQue vires reparat ſole tepentiOdas dulciſono gutture formantAlternantqꝫ modos/ cernis alaudaꝫSe pennis liquidum librat in ethraSenſim peruolitans/ deſerit imaExtra ſe rapitur ebria cantuAffariqꝫ deuꝫ leta videturHuic ſpaſmata cadens vt redit ad ſeIam degit ſolitis ſobria terrisO ſi te rapit hec extaſis almaFelix/ ſi iubilans excidis a teHec ſemper ſtolidas incolis oras¶ Tarmen lugubrepro deſolatione vniuerſitatis pariſien̄. ꝓpter bella ciuilia.Ageli pacis gemitus amarosSi cadunt in vos) facitote totoMentis eniſu roboate celi

⁊.

.A