Apologēticus.

et vniuerſitatū qui ex iniūctione vel inſtructione facta eis/ promouerūt ⁊ promoueredebuerūt predictas materias/ negligentiāculpabilem. Alij ad theologorū ⁊ predicātium veritatis fidei/ periculū et depreſſionem/ vbilibet ꝑ xp̄ianitatē/ maxime dū errantes fuerint potentes ⁊ principes. Aliad homicidiorū proditionū/ ꝑiuriorū ſeditionū/ nutritionē ſeu iuſtificationē/ maximedum bella fundant̉ in ſuſtinendū erroribus. Alij ad hereticantiū ⁊ errantiū nonemendationē/ ſed obſtinationē. nec ad fraternam ſeu iudicialē vel paternā correctionem / ſed violentiorē effrenationē. Alij adobedientie generalis preſtari debite modoſummo pontifici/ fortaſſis (quod abſit) ꝑculoſam dilationē/ apud multos xp̄ianitatis principes aut populos. Alij ad clericorum apud laycos īmo ⁊ apud fideles ⁊ paganos/ ⁊ precipue petrū de luna ⁊ ſuos fautores ſubſannationē vel irriſionē/ ꝙ in materijs vulgo notiſſimis que ſunt ip̄a precepta moralia/ aliter patiūtur errare/ ⁊ diuerſo ſibiinuicem ꝑtinaciter aſſerere/ in p̄ſentia generalis concilij/ intm̄ vt ſub ſummopontifice quē omnes pro extirpatione errorum p̄ſtolabant̉/ maior diſſimulatō ſuboriri videatur. Alij deniqꝫ qd̓ omniū grauiſſimū eſt ad offenſam dei/ in deſertionedefenſionis catholice veritatis/ īmo ⁊ fautoriam heretice prauitatis/ dum ſcꝫ errorcui nō reſiſtitur approbatur. ¶ Teſtes autem inuocant/ hui cedule cōpoſitores/ celum ⁊ terrā/ ꝙ non ad diffamationē cuiuſcunqꝫ vel irritationē / ſed ad ꝓpriarum animaru liberationē/ ⁊ ad obuiandū p̄tactiset cōſimilibꝰ ſcandalis/ ſi non hoc duranteconcilio occurſum fuerit euēturis iſta ſcribunt/ atqꝫ notificant/ pati voce publica/ latiꝰ hec omnia deducere/ ſi ita placitū fueritdomino noſtro pape. Hec ibi. ¶ Monicus ¶ Qualis data eſt ad hec incōuenientia prouiſiua reſpōſio. ¶ Uolucer Nulla prorſusqꝫ/ ſed indeteriora continue reslapſa eſt/ vſqꝫ adeo ꝙ pro ꝑte dominorumpolonorū interiecta eſt tandem appellatōad futurū conciliū. Cui appellationi cumreſpondendū eſſet lecta eſt/ vt dicit̉ in conſiſtorio generali ⁊ publico qd̓ vltimo conſtantie celebratū eſt/ minuta quedam ſubforma bulle deſtruens vt aſſerunt qui legerunt eam/ fundamētale penitus robur nedum piſani ſed conſtan̄ concilij ⁊ eoꝝ om

nium que in eis preſertim ſuꝑ electione ſūmi pontificis/ ⁊ intruſorū eiectione attēptata facta ve ſunt. Continebat itaqꝫ in nullo caſu licere appellationem a papa facerenec eius iudiciū in cauſis fidei declinare/plane contra legem dei decretaqꝫ concilij.Sed tam ceca ſemꝑ eſt affectio que nō zelat veritatē/ tam ſemꝑ ſibi contrariās ⁊ diſſona veritati/ mens aduerſa. ¶ MonicusUellem plenius agnoſcere qualis ex integro fuerit hec polonoruꝫ cauſa neqꝫ enīilla leuiter crediderim/ que poſtremo ſubintuliſti/ qͣꝫuis de occiſione omniuꝫ polonorum facienda abſqꝫ lege vel ordine ip̄iſnec auditis nec defenſis audierim. ¶ Uolucer PPoſſum que breuibꝰ ꝑſtrinxi verbis ea ſcriptis multiplicibꝰ edocere/ quorum aliqua ſuis titulis ſeorſum notabo:Res enī prolixa eſt/ ⁊ ad alia te vocat/ ſentio p̄ſens dies. Dabo preterea titulos quorundā ex opuſculis germani tui plurimisobmiſſis que vel memoria non tenet velvtilitas non tanta eſt. Ita enī fas erit tibivel alteri cui placuerint illa ſub collectoriovno ſeu pluribꝰ ſcriptis dare. ¶ Monicꝰ:¶ Gratam mihi rem feceris volucer dicito nihilominꝰ antea qualis de natura concilij ſit fratris exiſtimatio inſtructus quippe eſt/ ne dum ex litteris vel hiſtorijs ſed exipſa que doctrix eſt efficax exꝑientia vtpote qui nouiſſimo huic conſtātienſi concilio cōtinuus aſtitit quod numeroſitate cōuenientiū quod agendoruꝫ arduitate/ qd̓ſui p̄ſertim duratione/ maximū ſupra cetera fuit quoniam per trienniū cum ſex feremenſibus protēſuꝫ eſt. ¶ Uolucer ¶ Sipondus doctrine vel eruditionis haberetexiſtimatio ꝑegrini noſtri apud alios qualem facit amor apud te; rem exigeres cognitione non indignam nec inutilem fortaſſis poſteritati. Sed neqꝫ plene didici ſuaꝫin omnibus que geſta ſunt vel opinioneꝫvel ſententiaꝫ/ qͣꝫuis plurima ſcriptis reliquerit de poteſtate concilij ⁊ ipſius qualitate. Sua fuit inſuper cōuerſatio aſſiduecum illo preceptore ſuo quem ſapientiſſimum ⁊ prudentiſſimū nemo dubitauerit/cardinalem cameracenſem dico/ poterit ille multo doctius ⁊ ſalubrius cum autoritatis pondere ſuper hac re vel verbo vel ſcripta tradere qui cognouit. Hoc vnum ſcioꝙ zelus habende vnionis in ſciſmate tamdeſperato/ tantiqꝫ tꝑis fecit multa tolerari

dd̓ 2

Z.