.De cōſolatione theologie.
curioſitas ꝯprehēdere ꝑ ſingula non p̄ſumat. Attingamꝰ tn̄ aliqua qͣlia ex ꝓpheticꝭet hiſtoricis libris nr̄is fas eſt colligere.Deſtruxerūt aſſyrij idolatre qͥdē/ ſine deo/ihrl̓m ſanctā ciuitatē cuꝫ populo. Quid ꝑIſaiā dicat dn̄s audi. Ue aſſur virga furoris mei/ ⁊ baculꝰ ipſe eſt in manu eoꝝ meaindignatio. Sequit̉. Ipſe aūt nō ſic arbitrabit̉. ⁊ cor eiꝰ nō ita eſtimabit. ſed ad ꝯterendū erit cor eiꝰ. Ecce ꝙ deꝰ malos de populo ſuo inter qͦs nō dubiū fuiſſe quoſdāinnocētes voluit ꝑ lōge deteriores affligere/ qͣles appellat virgam furoris ſui/ qͣꝫuisobſeqͥ deo blaſphemi nō crederēt. qͥd ſi tale aliqͥd oꝑatꝰ eſt mō deꝰ/ qui ptātē hꝫ viteet mortis. in cuiꝰ ꝯſpectu nō iuſtificabituroīs viuēs. Nōne frequēter in regimine reipublice cupiditas ſe putat caritatē? cū hecꝯmune bonū. illa ꝓpriū ꝯmodū ſemꝑ inqͥrat. Eſto ſit caritas/ qͥd ſi nō adhibuit proſui ſuorūqꝫ cuſtodia ꝯtra ꝓditioſas inſidias cautelā/ qͣlē hūana pōt ⁊ exigit īduſtriaQuid ſi bellaſſent aduerſus infideles/ autaduerſus exteros ſui regis hoſtes ⁊ occubuiſſent. felices eos in altera vita. nōne iudicares nec morte turpi fūctos? Qd̓ ſi pn̄tē tm̄ reſpicis vitā/ terreat apl̓s ſi in hac vita tm̄ ſꝑantes ſumꝰ miſerabiliores ſumusoībꝰ hoībꝰ. ¶ Quis p̄terea nouit. ſi aſcēderit in aures dn̄i ſabaoth clamor flagitiorūſcelerū/ ⁊ abomīationū qͥbꝰ vel ppl̓us vl̓ rectores ⁊ nobiles/ vel vtriqꝫ/ forſan peccauerāt. qͦs tradidit deꝰ nō in manꝰ infideliū/ vtalias plerūqꝫ/ qn̄qꝫ ꝑ vuandalos ⁊ gothoset hunos. aliqn̄ ꝑ alios noīatim ꝓpter ſpurciſſimā carnis corruptōeꝫ vt aliqͥbꝰ reuelatio dixit. expoſuit ſuos mō deꝰ cladibꝰ belloꝝ ciuiliū vbi tumultuat̉ ppl̓s cōtra nobiles/ īmo fine lege/ ſine ordine nobiles inter ſe cuꝫ diſſecatione mutua ppl̓oꝝ ſe deſtruūt. Punit/ crede mihi/ deꝰ occultiora ſepe delicta ꝑ flagella patētia. illa etiā que ꝑcontritū cor ⁊ humiliatū deleta pridē fuerunt quo ad culpā/ repetit in penā. Hīc fitvt aliqͦs pn̄tialit̓ bene viuētes/ aliqn̄ ꝯprehendat afflictio/ aut pro paruo ſicut putat̉delicto nouo/ grādior punitio ſubſequat̉/quēadmodū cernere ē in corꝑis egritudinibꝰ/ q̄ ad occaſionē facilē oriri vidēt̉/ autrecidiuū pati ¶ Sed da nullū neqꝫ modoneqꝫ autea p̄ceſſiſſe demeritū virtꝰ vel exercet̉ ad meritū/ vel ad p̄miū coronat̉. Addeꝙ mutat deꝰ vt placet regna de gēte ī gentē
ꝓpt̓ īiuſticias ⁊ varios dolos Nabuchodonoſor mēte captꝰ teſtꝭ ē teſtꝭ troia. teſtis roma. teſtis daniel de diſſipatōe monarchiarū qͣtuor prīcipaliū. Habet eī q̄libet res interris quādā ſue duratōis periodū/ atqꝫ viciſſitudini ſubiecta ē. ſit hō. ſit domꝰ. ſit ciuitas. ſit regnū. ſit imꝑiuꝫ. Mutauit p̄teadn̄s ſacerdotiū hely iuxta reuelatōꝫ ſamueli factā. Cuiꝰ genꝰ ſaul extermīauit/ cū ciuitate ſacerdotū ī ore gladij viros ⁊ mulieresꝑuulos ⁊ lactētes. ¶ Ubi p̄cor attēde vigilāter (Eſt eī ꝓpoſito res accōmoda) vide qͥsoccaſionē p̄ſtiterit ꝓximā/ neci crudeliſſime ſacerdotū ac viroꝝ veſtitoꝝ ephot/ lineo/ cū mulieribꝰ ⁊ ꝑuulis ⁊ lactētibꝰ ⁊ ꝓrſus innocuis/ cū horrēda demolitōne ciuitatis Nōne legis ꝙ declinauerat dauid adabymelech ſacerdotē/ ſūpſerat ī ncc̄itate famis panes ſcōs/ cuꝫ gladio goliad/ neuteriſtic culpabil̓. Et de dauid teſtis ih̓s ī euāgelio. Licꝫ vſus ſit bona mēte/ reū ſe mēorās. executꝰ ē nihilominꝰ ſaul irritatꝰ malavolūtate/ deſtructōeꝫ quā dei volūtas optima ſe facturā p̄dixerat. ¶ Canit̉ ī ſpalmisde deo. Cōuertit cor eoꝝ. n̄ dubiū egiptiorū/ vt odirēt ppl̓m ſuū/ ⁊ dolū facerēt in ſeruos eiꝰ. Cōuertit intellige qꝛ materiā odij⁊ doli mīſtrauit ī multiplicatōe hebreoꝝ ⁊in miraculoꝝ ꝑ moyſen on̄ſione. Quocirca facile pꝫ eē fallax argumētū Prouener̄tex iſtiꝰ oꝑatōe ſcādala. mortes. malaqꝫ ſinenūero. Egit gͦ talis culpabilit̓. Nihil eī taꝫbonū qͦ neqͥcia ꝑuerſoꝝ neq̄at abuti. Exēplū in ꝓteſtatōe fidei ꝑ martires claret. Etprimo in p̄dicatōe xp̄i/ qui nō venit paceꝫmittere ī terrā ſed gladiū Cuiꝰ ortꝰ vtiqꝫ diuinꝰ/ tot innocētes ꝑ herodē dedit neci. caſtigat pr̄ filiū. medicꝰ egrotū. ip̄i ſe ꝑimūt:nūqͥd aget pr̄ ſuꝑ filio. medicꝰ ſuꝑ egrotopnīaꝫ. qꝛ mortis occaſionē dediſſe viſi ſūtnō puto ¶ Notaueris ⁊ ī pn̄ti re quēadmodū pugnauer̄t filij iſrl̓ tribꝰ vicibꝰ ꝯͣ beniamin ob vindictā peſſimi ſceleris in vxoreleuite. Cā iuſta erat ⁊ qd̓ fortaſſe miraberꝭdederat deꝰ aſſenſuꝫ pugnātibꝰ victi ſūt primo/ ⁊ iteꝝ ſcd̓o vſqꝫ ad internitōeꝫ quinqͣginta miliū pugnatoꝝ ex iſrl̓. Tercia pugͣdedit eis purgatis ⁊ hūiliatis victoriā / vſqꝫ ad om̄imodā pene deletōeꝫ beniamiticetribꝰ. ¶ Nō diſcurrā ꝑ pl̓ima. ſcrutāti qͥppe ſcrip̄turas meas occurrūt talia copioſeqͦꝝ lectō viuax ē ⁊ qͣſi malleꝰ ꝯterēs petrasconſolationē deniqꝫ faciēs ꝯtra mortaliū
N
O