.Liber Quartus.
relictis (ſūt enī plꝰ diſcholi qͣꝫ multa ex brutis/ que ꝑ humanā domāt̉ induſtriā vt canes/ vt equi/ vt ſymee/ vt aues aliqͣ) fiat ſermo de reliqͥs. ¶ Puto ꝙ religionū inſtituendaꝝ prīcipalis cā fuit autoritas regiminis/ cui magis obedientia p̄ſtaret̉ qͣꝫ ꝓprierōni/ q̄ in plurimis dubia valde eſt/ debilis ⁊ incerta. Preualere ſil̓r habet hec autoritas reſpectu iunioꝝ quorūlibet ad magiſtros vel parētes/ qm̄ iudiciū ꝓprie ratōisvel nullū/ vel imꝑfectū hn̄t. Hoc pitagoreſchola ſeruabat. Sic̄ iubet dn̄s dicēs. Interroga patres tuos ⁊ dicent tibi/ maiorestuos ⁊ annūciabūt tibi. Maiores intelligo/ qui multis exꝑientijs eruditi ſūt in agibilibꝰ humanis/ quoꝝ iudicia tradit Areſto. eſſe recipiēda tanqͣꝫ principia ꝓpt̓ multa vidiſſe. Extendit̉ hͦ ad eos qͥ reſpectu diuinoꝝ ꝓpter ꝯſuetudineꝫ exercitatos hn̄tſenſus/ ꝗles iā in ſolitudine ſibi viuere ſufficiūt. ¶ Suꝑeſt ſanctꝰ doctrine modꝰ ꝓpoſito nr̄o vicinior/ vn̄ ſumit̉ in agendisſufficiēs ⁊ moralis certitudo. Orit̉ moduſiſte nutrit̉qꝫ ex ſtudioſa ꝑſcrutatōne diuinoꝝ mādatoꝝ qualeꝫ ſuadet ſapiēs. Quetibi p̄cepit deus illa cogita ſemꝑ/ ⁊ in pluribus oꝑbꝰ eius ne fueris curioſus. Et iterū nihil dulciꝰ qͣꝫ reſpicere in mādatis dei.Hinc btm̄ dicit p̄s qui in lege dn̄i meditatur die ac nocte/ cum ceteris abſqꝫ numerocadētibꝰ in hāc ſnīam. Itaqꝫ ſel̓ in ſcripturis ſuis locutꝰ eſt deus. ⁊ idip̄m/ ait Iob. n̄repetet/ qm̄ ſufficiēter erudiūt ⁊ ꝯſulūt. tm̄modo relegant̉ puro fideli ⁊ integro cordeMaliuolis quidē ⁊ incredulis tenebroſior inde naſcit̉ erroꝝ caligo qd̓ in hereticiſolim/ neſcio ſi ampliꝰ nr̄a hac etate/ ꝑſpicuum fuit/ qn̄ cecutiētes facti ſunt multi circa fores principioꝝ moraliū q̄ ſunt d̓ primis imp̄ſſionibꝰ nature. q̄ rurſus digito ꝓprio ſcripſit deꝰ in tabulis lapideis ad indelibilē memoriā. repetēs ea tertio ꝑ fideitraditionē in euāgelio. Itaqꝫ lugere plangereqꝫ cōpellimur:¶ Tertium metrumquarti. Dicolon diſtrophon Primus verſus iambicus archilochius trimeter acatalecticus. ſecūdus elegyacus. currit cū tertōtertij de ꝯſo. phi. Quāuis fluente:Nigma qͣꝫuis ꝑferat ſecū fidesEſt a fonte tn̄ lucis/ origo ſuaPer hāc ſophie veritas recōdita
Quā natura nequit inſinuaſſe/ patetReuelat ecce paruulis amans eosAtqꝫ docens ⁊ cum ſimplicibꝰ graditurSui ſuꝑbis mente cordis clauditurUult intellectus ſubſit vt omnis ei.Petitqꝫ ſenſus omnis vt ſe deneget.¶ Debet homo totus obſequiū dn̄o.Par nempe beſtijs peccādo factus eſtIndiget hinc fidei ſubdere colla iugorUt ambulet vite vias nec offendat/Pandit qualis ſit finis habendus ei.Precepta rurſus inculcat prius dataNam mos ꝑuerſus obnubilarat eaUis ingredi vitam. mandata conſeruaRoborat hic decadē xp̄s in alta leuansSi prima per ſe nota p̄cepta decemMens ſcelerata docet falſa vel ambigua.In his fides ſi fit obſcurior/ plenaMeridie palpans: amodo quid ſuꝑeſtIeſu benigne; quid poteſt magis tuamExternis legem tradere ludibrio;Modos ⁊ regulas viuēdi deincepsQuos his euerſis/ plebs tua ſuſcipiet?¶ Proſa quarta quarti. ¶ Monicus:hOc eſt volucer ꝙ ſtomachabarnuꝑ mecū dum theologiā efferIres/ vn̄ ſit ꝙ nōnullos ex theologis exꝑimur ī nullo meliores. vtinā nō deteriores ceteris hoībꝰ. ¶ Uolucer Nolomonice de aliena vita theologoꝝ nec aliorum ſcrutator eē vel cenſor curioſus. Hocvnū credidi ꝓpt̓ qd̓ ⁊ locutꝰ ſum/ ꝙ theologia nō admixta fidei/ ſpei/ ⁊ caritati/ inflat⁊ officit/ quēadmodū de ph̓ia romanoꝝ refert apl̓s/ qm̄ ꝓpt̓ ingͣtitudinē dati ſunt ſuꝑalios hoīes ī reprobū ſenſuꝫ. Cām redditqꝛ cū cognouiſſent deū nō ſic̄ deū gl̓ificauerūt. neqꝫ gr̄as egerūt. Ingratitudinē v̓omaiorē eē in ꝯtemptū vl̓ abuſu theologieqͣꝫ ph̓ie nēo dubitauerit. Propterea ſicutapud ciceronē orator deſcribit̉. ꝙ ē vir bonꝰ dicēdi peritꝰ. Ita theologū noīamꝰ viꝝbonū ī ſacris lr̄is eruditū. nō qͥdē eruditione ſoliꝰ intellectꝰ/ ſꝫ multo magis affectꝰ vtea q̄ ꝑ theologiā intelligit/ traducat ꝑ iugēruminatōeꝫ in affectū cordis/ ⁊ executōemoꝑis. quatinꝰ ſapīa ẜm nomen ſuū ſapidaſit in bonis/ ſuauit̉ ⁊ iocūde. in malis/ triſtabiliter ⁊ acerbe/ aliqͥn tales inſtar Uriefer̄t lr̄as dānatōis ſue. dāt aduerſus ſemetip̄os ex ore ꝓprio iudiciū/ plꝰ īficiūt exēplo
H.
I