.De cōſolatione theologie.
Proſa tertia quarti. ¶ Monicus:oRō qͥs blandimēta mūdi ſuꝑauerit. qͥs adimpleuerit ꝓpheticūvotū/ letet̉ cor meū vt timeat nomen tuū? Quis ad ſacrificiū ſalutis offerēdū / accedere p̄ſūpſerit/ ſi fuerit alienꝰ a dulcedine dei / ſi aruerit ſic̄ mons gelboe in qͦnec ros deſuꝑ refrigerās/ nec pluuia rigāset fecūdās cadat ſed ſit ſibi celū eneū/ ⁊ terra ferrea/ deẜta ⁊ īaqͦſa? ¶ Uolucer PPlurimos crede mihi fefellit nimia ſentimētorū hmōi ꝯquiſitio ſeu cupido/ hoc in turelupinis ⁊ begardis. hoc in qͥbuſdā deuotꝭnō ẜm ſcīam exꝑtū eſt/ qͥ deliramēta cordiſſui ꝓ dei ſentimētis amplexātes/ turpit̉ errauerunt. Alij fruſtra conati ſunt ad nihilpaſſionabilit̉ affici/ cū ſentiret apl̓s aliā legē repugnātē. Alij ita deo ſe voluerūt tradere ꝙ oīa deꝰ ageret in eis tm̄mō paſſiueſe hn̄tibꝰ. Alij ꝑ vnionē apicis mētalis cūſpūſancto/ tradūt hr̄i ſcīam myſticā d̓ deo.Ita tn̄ ꝙ deꝰ nō app̄hendat̉ ſub qͣcūqꝫ rōevel entis vel veri vel boni. ¶ Sed ab iſtis⁊ a prioribꝰ inqͥrit̉ vbi meritū erit ſi dilectōnis volūtarie nullꝰ habeat̉ actꝰ; Atuero qͣrōne debeat cor tuū medias int̓ ſcrupuloꝝac tētationū agitatōnes ſe gerere/ te doceatexēplū palpabile. Utunt̉ naute qͦdā vaſculo in qͦ ſuꝑ cuſpidē erectā librata ē extranſuerſo volubilis acus ferrea/ cuiꝰ acies affecta ē ꝑ magnetē qͦ ſit vt in polū articū aſſidua ſit ſua directio. Nō aliter cor affectumdei dilectōe in fide ⁊ ſpe ferri/ ꝯuenit ī deū.Porro ſic̄ ex motu vaſis ꝯtinētis acū agitatur acꝰ aliorſuꝫ nūc detrorſum/ nūc finiſtrorſuꝫ/ redit tn̄ ſemꝑ in id ip̄m dū qͥeſcereſinit̉. Cōformit̓ turbatōneꝫ aut vacillationē cor pati videt̉/ ex ſcrupuloſis motibusmō ꝑ has mō ꝑ illas paſſionū fluctuationes. maneat attamē diuinꝰ amor firmꝰ ſaltē in habitu qd̓ ſufficit/ ſi non penitꝰ eiecerit ip̄m hō. Et ita ſufficit vt aliqͥs inueniatur ꝯſtātior reſiſtere pctīs. īmo corpꝰ exponere martyrio. carēs actu talibꝰ ſentimētisqͣꝫ aliꝰ abūdāter plenꝰ eis. ¶ Quare patꝫ ſignū iſtud ſenſibilis ſuauitatis inefficacit̉arguere caritatē dei/ ſi nō affuerīt comitescaritatis ſignate ꝑ apl̓m Caritas inqͥt patiēs ē benigna ē/ cū reliqͥs qͣs ſubiūgit. itaqꝫ ſi fides/ ſi ſpes/ ſi cetere v̓tutes īformeseē pn̄t/ dū deeſt caritas effugiēs a facie latē
tis ſuꝑbie/ cur n̄ poterit hͦ exꝑta ſuauitas?Guſtas igit̉ hāc ſuauitatē vtere cū hūilitate ⁊ gr̄aꝝ actōe. Guſtu cares/ fer ī patiētia ⁊māſuetudīe. attēdēs ꝙ aliqn̄ demō abutit̉naturali bono teneri cordis / vt ē ī mulieribꝰ/ ſic̄ ecōuerſo pōt gr̄a naturale bonū talein adiutoriū ſui ſumere vt vehementior ⁊crebrior īualeſcat ſpūalis deuotio. Sꝫ dūſurrepit ſuꝑbia (qͥbꝰ eī nō inſidiet̉ q̄ vexarevoluit apl̓m) tollit̉ hec pax interior/ reditqꝫ colaphiſatio tētatōis/ cuſtos hūilitatisqͦ caſu ſufficiat gr̄a dei. Nec more generationis praue ⁊ ꝑuerſe d̓inū ſibi deuotōisſignū q̄rat. ¶ Monicꝰ. Ecce relabimurin id qd̓ ab initio q̄ſitū eſt/ qͣ rōne poteritaliqͥs qͥcqͣꝫ aggredi ſub dubio cōſtitutꝰ. anagat recte/ ſi ex interiori ꝯſcīe motu ſufficiens certitudo n̄ habet̉. Peribit deniqꝫ oīsars diſtinguendi veras a falſis īmiſſionesꝓpheticas/ aut reuelatōes? ¶ Uolucer:Habes ſuꝑ hͦ vltīo ſcripta nō pauca ꝑegrini nr̄i. ¶ Primū ꝟo reſpectu eoꝝ q̄ futuraſunt (de p̄teritis qͥppe iā diximꝰ) ſic obẜuare ꝯuenit vt nō reputet̉ culpa vbi culpa n̄ē. Alioqͥn cauſat̉ erronea ꝯſcīa ꝯͣ quā ſi qͥdlibet attētet̉ fieri/ iā culpa ē ſi fluctuet animus. ¶ Pret̓ea ſub hac dubitatōne velutad vtrūlibet neſciēs qͥd acturꝰ ſit/ ꝯſiliū eſtvt nō agat/ qm̄ exponeret ſe diſcrimī qͦ caſu certū hēat ꝙ peccat. ¶ Uis igit̉ qͥcqͣꝫ ſecurꝰ agere certꝰ ſis illud eē bonū/ neqꝫ v̓tuti ꝯͣriū. Sed refert qͣ certitudīe. ſufficit nēpe certitudo moralis/ qualē notauimꝰ/ vtvel nō ſis in pctō duꝫ facis qd̓ in te eſt/ autſaltē peccatū nō incurris nouū ꝑ temeritatē/ exēpli gr̄a/ celebrādi. orta ē enī ex diligētia tue p̄ꝑationis/ excuſatio. ¶ Ceteꝝ moralis hec certitudo ꝑ doctrina colligit̉ altero triū modoꝝ. Unus ꝓuenit ex alteriꝰ auctoritate. Alter ex ꝓpria eruditōe Tertiꝰ abexꝑimētali ꝯſuetudīe. Sub primo viuūtincipiētes ⁊ aīales. Sub ſcd̓o ꝓficiētes etrōnales. Sub tertio ꝑfecti ⁊ ſpūales. Cōſonat ph̓s tradens tres hoīm maneries addoctrinā inueniri. Pauci ꝑ ſeip̄os docilesſunt ꝓpter clarā ſue ꝯplexiōis armoniā. addo vel aliā gr̄aꝫ gratis datā qͣ faciliter agēda ꝯcipiūt ſcripturas vt Augꝰ intilliguntMulti ꝑ alios erudiunt̉ recipiētes ab eisintelligētiā ſcripturaꝝ aut ſi nequeunt credūt ſaltē dicētibꝰ ⁊ obediūt. Tertiū genusdeſꝑatū eſt ad doctrinā qͥ neqꝫ doceri pn̄tneqꝫ docentibꝰ aſſentire volunt. Quibus
F
.G.