.Liber. Primus.

malos ſeparandos in littore iudicij.Preterea ſi ex peccatis electorum diuinabonitas poteſt. ſcit et vult elicere bona.nō tamen idcirco mala bona ſunt/ vel eligenda. ſed cauenda penitus plangēdaqꝫ.Collaudādus autē benigniſſimꝰ ⁊ omnipotens deus qͥ malis noſtris nō ſolū nōvincit̉ ſed ex eis operatur bonum noſtrūSic enī dicit̉ om̄ia ſub peccato cōcluſiſſe; ſupple ꝑmiſſiue vt omniū miſereat̉.Peccauit petrus / humilior cautior ⁊ miſericordior effectus eſt/ nō actōe mali ſedmiſeratōne dei. Peccauit Magdalenaplus poſtea dilexit. qꝛ multū ſibi dimiſſum eſt. ⁊ in exēplar penitētie ceteris ceſſit. Blaſphemꝰ fuit Paulus. confitet̉ humiliatus/ ꝙ nō ſit dignus vocari apoſtolus ⁊ eſt inter peccatores primꝰ. Deniqꝫiocūdatur pater ⁊ epulat̉ in receptōe filijprodigi. Et gaudiū eſt angelis dei ſupervno peccatore penitētiam agente. Quisneſciat proinde pauꝑes dum de ſtercorepctōrum erigit eos deus; collocās in gloriam cū prīcipibꝰ populi ſui. ꝙ in ampliores erga diuinā benignitatē aſſurguntgratiaꝝ actōes nō quin innocentia p̄ſeruata ſeruataqꝫ/ plus habeat dignitatis ⁊gratie ceteris paribus. Sed in reꝑatōnedeꝑdite magis eminet miſericordie benignitas ¶ Miſerādū vero eſt. quod in reprobis agit̉ e diuerſo/ de virtute ⁊ humilitate ſuꝑbiūt. de gratuitis dei donis velingrati ſunt vel tepidi/ vel in ſuā ⁊ aliorūꝑniciem ⁊ dei inhonoratiōem abutentesvertunt. Ita vt eoꝝ quandoqꝫ fiat oratōin peccatu. hic ꝑ ingratitudinē. in infernō autē ꝑ blaſphemiā inſaniorē. Recordantes enī quēadmodū fuerūt aliquādoſupplices deo. Hec ⁊ illa bona facientes;venerātes ſanctos ſanctasqꝫ om̄es cū deuotiōe; quidni rabidiori cōtabeſcāt odio⁊ maledictis latrēt aduerſus deū ſanctosſanctasqꝫ om̄es; preſertim eos quos p̄cipue coluerūt eos inuidos; eos crudeliſſimos; impios ⁊ ingratos. qui non ip̄os atormētis cum poſſent eripiūt/ acclamantes. ¶ Quid ergo dicemꝰ ad hec; faciemꝰigit̉ mala vt deus eliciat bona / vel bonavitabimꝰ ne cōtingant mala qualia tetigimus? Abſit. ꝓpter id enim quod ꝑ accidens eſt; nō debet illd̓ quod de ꝑ ſe eſt variari. ¶ Monicus. Porreſco volucerhec audiens/ et videns te ſuꝑ admirabili

via niti pro cōſolatōis adeptōe dum tremende ⁊ ꝯtrarie deſolatōis memoriā ſubinducis ¶ Uolucer Hic modꝰ eſt. hecars theologie/ credideris monice/ ꝙ ſicutper ſtulticia ⁊ ſcandalū predicatiōis crucis ſaluos fecit credentes ſic ꝑ inſipientiam trahit ad ſapientiā dicente apoſtolo.Si quis videtur inter vos ſapīēs eſſe inhoc ſeculo. ſtultus fiat vt ſit ſapiens. Nōaliter vult eadē theologia per ſummā deſperatiōem de homīe; trahere ad ſummāde deo ſpem; ⁊ ꝑ deſolatōem ineſtimabilē⁊ intolerabilē; ſurſum ducere ad ſolidamconſolatōem. ¶ Addideris nullā eſſe recogitatōem que plus iſta radicaliter euellat ab humano corde ſuꝑbiam. de ſe ſemper aliquid magnū preſumentē/ cui reſiſtit deus. que magis inſuꝑ gignat ⁊ nutriat humilitatē legitimā ſub deo et ad homines. vitijs procul expulſis que fert ſecum ſuꝑbia. Nam qua fronte poterit aliquis fratrē ſuū qualēcunqꝫ deinceps. vl̓odio vel ira vel inuidia ꝓſequi. immo necanimo ꝙ reprobus ſit iudicare; qui videtſe de eadē maſſa peccati in eadem damnatione eſſe. neqꝫ ſcit quid ſibi craſtina pariat dies? Ꝙ ſi voluerit gloriari de bonisſuis/ mendax eſt ſi non habet. ſi habꝫ illagratis accepit a deo Quid ergo gloriaturquaſi nō acceperit. Quid preterea iudicat alienū ſeruū qui domino ſuo ſtat/ autcadit; ſtabit autē. potens eſt enī deus ſtatuere illum. Sub hoc intuitu dixiſſe putandus eſt apoſtolus Uenit deus ſaluosfacere peccatores quorū primꝰ ego ſum.primus ītelligo quo nullus prior vidēsſe cum alijs equaliter filium ire. ⁊ ex eadēpeccati maſſa eſſe / qͣles venerat ſaluaredeus. ¶ Monicus ¶ Intelligo volucermateriā hāc de timore ⁊ ſpe latā eſſe. vellem traderetur ſub compēdio modꝰ quoprecipue ſpes ſtabilitur. ¶ Uolucer?.Nimirum ſtabilitur a deo/ cuius ſuꝑnaturale donum eſt. Sed ſi particulariʸ aliquid exigis. inuenit̉ quadruplex meditatio que velut in tetragono firmiſſimo geſtat ſpem. Una meditatio eſt diuine iuſſionis vt ſperes. Altera diuine promiſſionis ſi ſperes. Tertia immēſe dei pietatisne deſperes vnqͣꝫ de ſuis miſeratōnibus.Quarta proprie fragilitatis/ ne ſperes inte vel proprijs viribus. ¶ Dic igitur cogitationi tue ſolicitāti ſpem deſerere. dū

P.

R.