In decretis facta pariſius
te ſunt ꝑticulares leges ⁊ ꝯſtitutiōes poſitiue. neeſſarie in iudicijs. quales oꝑtet ſcire ip̄os ꝓcuratores ⁊ cliētulos ⁊ alios inferioris ordīs. ¶ Si āt q̄reret aliqͥs/ qͥſnamvtilior ſit eccīe dei/ vel erudiiꝰ ī his legibꝰ vltimis ꝓcuratoꝝ ⁊ ꝓmotoꝝ/ vel ī ſacrꝭ canonibꝰ poſitiuis. Puto ꝯfeſtim ridebit̉ ⁊ irridebit̉: īmo ſꝑnet̉ a dn̄is cāoniſtꝭ talis inqͥſitor ⁊ iure qͥdē. Sꝫ cū a ſil̓i ꝑgūt aliqͥ curioſe (ne dicamꝰ fatuoſe) cōparare ſcīaꝫ cāonūpoſitiuoꝝ ꝓ eccīaſtico regimīe ad ſcīam euāgelicā ip̄i viderint. Exēplo ſil̓i dubitaret aliqͥs qͥs hn̄dus eſt dignior in cura corporis vel medicꝰ. Sil̓r qͥs p̄ferēdꝰ ē vl̓ eruditus in ꝯſtitutiōibꝰ poſitiuis ſue religionis aut in ſinodalibꝰ ſtatutꝭ. vel an p̄cellatiuriſꝑitꝰ. qͥ tn̄ ad hoꝝ ꝑticulariū cognitiōꝫnō deſcēdit. ¶ Teſſent igitur deinceps huiuſmodi cōꝑationes odioſe ⁊ curioſe. fatuoſe īmo et faſtidioſe. nec ſit ſciſma ī ip̄o corpore eccīe. ſed ambulet quiſqꝫ vocatione qͣvocatus eſt grām quā accepit cōicās ſine īuidia et in alterutrum amminiſtrans.Xvi. cōſideratio. ¶ Dn̄s opus habꝫ decretiſtis nō ſolū ꝓpter rōes ſumptas ex multitudine canonū poſitiuoꝝ cōcernētiū ſpūale regimē ſed etiā regulatiōem tꝑaliū maxime poſt dotatiōem eccīe in bn̄ficijs ⁊ alijsabunde factis ¶ Neqꝫ enī euāgelica lex/ dedit exp̄ſſas de tꝑaliū regimine ꝯſtitutiōes.ac ꝑinde theologica cōſideratio / ſe ad easꝑticulariter ꝯgnoſcēdas/ nequaqͣꝫ extēdit.Uident̉ aūt ſufficere leges hūanitus tradite. ſed ſi notauerimus/ aliā eſſe rōem de hisque mere tꝑalia ſunt nec dedicata diuinisvſibꝰ; aliam eoꝝ que cultū dei reſpiciūt indecimis et oblatiōibꝰ/ in bn̄ficijs atqꝫ ſimilibus; nemo mirabit̉ ſi legibꝰ alijs vti congrun fuit ꝓ his et ꝓ illis. quēadmodū doctrina pure moralis inſufficiēs fuit ꝓ legereuelāda. qͣꝫuis in obſequium ſuum poſſitEvij. cōſideratio. ¶ Dn̄s nō ita diſtinxittheologiam a ſacris canonibꝰ ⁊ ecōtra/ quivtiliter ⁊ ſalubriter poſſint ab eodē homīeqͣꝫtū ſibi cōcedit̉ inueſtigari. Si eī reꝑti ſiqui vltra canones ſacros/ legibꝰ hūanis dederūt ſtudiū ſuū ⁊ ecōtra ⁊ ꝓfecerūt in vtriſqꝫ ſi vltra philoſophiā ⁊ methaphiſicā ml̓ti quotidie in theologia ſe vehemēter exercēt; Hoc cōueniētius hꝫ fieri/ ꝙ theologdeſcēdat ad inſpiciēdū canones ſacros tāqͣꝫ cōcluſiōes elicitaſ ex ſuis principijs theologicis/ deducere. ¶ Sic erit talis ambi
dexter. erit enī theologus canoniſta. et canoniſta theologiſans. et quis eſt hic et laudabimus eū. ¶ Quid aūt facilius ē ex ambobus/ aut ꝑ theologiaꝫ ſcꝫ cognoſcere canonicā ſcīam vel ecōtra. Exiſtimo ꝙ pͥmūſicut facilius eſt ⁊ ordinatius deducere exprincipijs cōcluſiones/ qͣꝫ ex cōcluſionibꝰad pͥncipioꝝ noticiaꝫ deuenire. Addito ꝙagibiliū iſtoꝝ vehemēs cōſideratio a puericia vel ab adoleſcētia non tm̄ erudit neqꝫclarificat ingeniū/ qͣꝫtum exercitatio in ſpeculabilibꝰ principijs. ¶ Potuerat hic inſeri querela frequēter incidēs noſtro temꝑetam d̓ theologis qͥ ad ſpeculabilia quedāparum vtilia/ curioſiores exiſtunt debitonolentes ad cōſideratiōem agibiliū tanqͣꝫſuo ingenio indignam et rudem declinareRurſus inculpandi ſunt iuriſte illi. qui ꝑticularibꝰ cōcluſionibꝰ iurium ſic adherentvtvel ad principia reſolutionisnon aduertunt.Xviij. conſideratio¶ Dn̄s voluit ita theologiam a canonibꝰſeꝑari/ vt tamen maneret vſus terminoruꝫtheologicoꝝ incōfuſus. ¶ Scientia eniꝫquelibet inferior/ ſicut ſumit pͥncipia ſua aſuꝑiore alternante eam. ſic vt terminorumſuoꝝ ꝓprietatem obſeruet neceſſe eſt. alioquin fieret velut altera cōfuſio babilonicaꝑ diuiſiōem linguarū. nec mutuo ſe intelligerent theologus ⁊ iuriſta ¶ Qua ex re pꝫꝙ vbi de iſtis terminis hereſis ⁊ hereticusſymonia ⁊ ſymoniacus ⁊ ſil̓ibus/ fit mētiorecurſus eſſē pͥncipalis debet ad vſum quētheologicus ẜmo hꝫ. ẜm quē dicit Augꝰ qͥnob̓ ad certa regulā loqͥ fas eſt ¶ Ac ꝑindeptꝫ ꝙ expoſitio bulle mēdicātiū reqͥrit exponi ꝑ ius euāgelicū. ¶ Xix. cōſideratio¶ Dn̄s noluit vt ẜm ius canonicū regularetur īmobiliter de ncc̄itate; totꝰ eccīe ppl̓sſicut oꝑtet ip̄m regi ſtabiliter et īmobil̓r ꝑius euāgelicū ⁊ diuinū ¶ Tollit hec ꝯſideratio temeritatē aliqͦꝝ vel igͦrātiā qͥ ſuis iuribꝰ poſitiuis/ īmobilitatē ⁊ īdiſpēſabilitatē talē tribuūt ⁊ parē vim obligādi qͣlē habꝫip̄m ius euāgelicū ⁊ diuiuuꝫ. Ac ꝑinde qͦtheu ſcādala qͦt ꝑturbatōes in euāgelico regimīe pͥdē orta ſint ⁊ quotidie ſuccreſcantlegi fas eſt in exꝑientie libro. Tales nimirū intractabiles. qͦs ph̓s appellat immanſiuos neqꝫ epikeyā neqꝫ bonā eqͥtatē recipiunt. adherētes traditiōibꝰ ſuis ſic̄ euangelio. īmo ꝓpter traditiōes ſuas (ſicut cōqueritur xp̄us) faciētes irritum mādatum deiꝰ
B