Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad me omnes qui laboratis.

murmuratōnē atqꝫ ī impatiētiā ſeu ī meditatōes vltōnis ꝓſiliunt. Hi nimirū hūilesin ꝓſperis ſꝫ ſūt māſueti mites in aduerſis. Atqͥ ꝯͣ cōſtantiā in tribulatōnibꝰtenēt ſꝫ ꝓſꝑitatis tꝑe de ſucceſſu intꝰ ſuꝑbiunt hi v̓tutuꝫ alterā ſeruātes. alterā negligūt Debemꝰ āt māſuetudinē humilitati humilitatē māſuetudini iungere. et hincaduerſa ſufferēdo. illinc ꝓſpera non curando/ elicere. ne ex vna ꝑte decori apparuerimꝰ. ex altera deturpati diſpliceamus. Sꝫ īter ad memoriā veniūt octo illapͥncipalia vitia. qͦꝝ pn̄tiā ſētire oīm eſt.turā diſcernere paucoꝝ. ꝯtra vt nob̓ videt̉ ex v̓bis p̄miſſis mediocrit̓ ꝯmunimur. Octo qͥppe pͥncipalia vitia ſctī diffinier̄t ſumētes auctoritatē exteſtm̄to vl̓ teſtimonio legis. in nūerātur ſeptē gētes olim ppl̓s dei terras poſſedit. Scpͥtuꝫnanqꝫ eſt. Et introducā vos ad loca cananei et ethei amorrei phereſei euei iebuſei gergeſei. Quibꝰ ſeptē dum egyptioꝝgens addit̉/ ꝓculdubio octo gētes deſcribūtur. qͣs vt dictū ē octo pͥncipalia vitiadeſignant̉ ſic̄ ex eaꝝ interp̄tatōnibꝰ etiā intelligi pōt. Egyptiꝰ etenī interp̄tat̉ tenebre deſignat gulaꝫ. qꝛ guloſitas obtenebrat obſcurat intellectu. Iuxta illd̓ ꝓuerbiū qd̓ de greco trāſtulit Hiero. in latinū.Pignis veter gignit ſenſū tenuē. Cananeꝰ expͥmit luxuriā qd̓ ꝯgrua interp̄tatōne demonſtrat. Interp̄tat̉ em̄ motꝰ eoꝝqͦꝝ niſi gētiliū? Cetera nempe corꝑis nr̄imēbra. ad nutū volūtatis nr̄e mouēt̉ ſtātilla vero mēbra in motu ſuo nec voluntatinr̄e obediūt. nec ſb̓iacēt ptāti nec rōnē ſequūt̉. De cuiꝰ motꝰ rep̄ſſiōe in laude̓ fortꝭmulieris d̓r. Et cīgulū tradidit cananeo.Cigulū qͥppe tradere cananeo/ ē motꝰ luxurie ꝯtinētie legibꝰ reſtrīgere. Hinc de iohāne d̓r. zona pellicea circa lūbos eiꝰ zonānimirū circa lūbos pōit. laſciuiētis carnis impetus ſtrīgit. Hetheꝰ vanā gl̓iaꝫſignificat. ex eo ī oꝑbꝰ ſuis ſꝑ diſplicere formidat et ſolū alijs ſtupori ſolꝫ ſꝫip̄a qͦꝫ deſe ip̄a āmirat̉ ſtupet recte formidās vel ſtupens interp̄tat̉. Amorreꝰ qd̓ſonat amaricīs ſiue amaritudo ſignificatſuꝑbiā. cuiꝰ qꝛ ꝓpriū ē tāte ſꝑ obſtinatōiseſſe / vt nullius ſenſui vel volūtati cedere.nullius dignetur verecundie paxcere. amritudinis ſemꝑ et indignationis ipſa ſibicauſa efficitur. Phereſcꝰ dr̄ fructificatō

qd̓deſignat̉ auaricia fructum fac̄ vtiqꝫcarnis ſpūs. ſtudioſiꝰ inſiſtēs oꝑbꝰ cꝫmūdo ꝑituris/ qͣꝫ oꝑbꝰ deo placituris. vtſcꝫ impleāt̉ horrea ſaturitate. vino torcūlaria redūdent. vt corda mūdent̉ ꝟtu receptacula fiāt. Uel dr̄ fructificatio qͣifructꝰ fuſcatō. fructū boni oꝑis obfuſcet inquinet. Eueus interp̄tatū ſonat fer ſiue peſſimū. qd̓ peſſimū vere ferreūviciū denotat̉ inuidia. duriciā cordis inducit. et ſūme malicie nutrixē. Iebuſeꝰcultatōeꝫ ſonat accidiā animi ſignatuictū a ſe tanqͣꝫ plaſtes ꝯculcās humū/ ani elidit et ꝯculcat vt ſternat demonūpedibꝰ ꝯculcādū tanqͣꝫ lutū plateaꝝ. Gergeſeꝰ innuit irā eo colonū eijciens interptat̉. qꝛ hoc hꝫ ceteris vitijs ꝓpriū/ ip̄acolonū ꝯſcīe ſue a poſſeſſiōe cordis eijcit.atqꝫ duras tūc cogitatōnū obices ponit. etſic impedit eiectū ne poſſit cernere veꝝ qd̓in intimis manet abſcōditū. Horū aūtocto vitioꝝ duo ſunt carnalia. reliqua ſepſpūalia. Illa carnalia qꝛ in corꝑis mēbriseoꝝ oꝑatō ꝯſiſtit. Iſta vocāt̉ ſpūalia ſiuecorꝑalia. qꝛ in corde actitantur. Vt dn̄snos ad exterminatōeꝫ vitioꝝ ſuis verbisinſtrueret duas tm̄ v̓tutes ꝓpoſuit māſuetudineꝫ hūilitatē. Que vero vitia his virtutibꝰ ꝯterātur innniſſe videt̉ appoſuitcorde. Per hoc ſignificare voluit duashas virtutes. ſec ſpūalibus ſeu cordalibusvicijs opponi debere. Sed illa duo carnalia nūqͥ intacta relinqͥt? Minimead eoꝝ extinctōnē ꝑtinet qd̓ ꝓmiſit. Tollite iugū meū ſuꝑ vos. Neqꝫ em̄ tam inſipiens quis iuguꝫ chriſti ſuſcipit/ qui non inipſo ſuſceptionis initio ſe ſciat gule et ventri deinceps non ſeruiturum. Nempe hecſūt dura illa aſꝑa per que itur ad deū quebeatus Benedictus iugū ſuſcepturis diligentius iubet p̄dicari. Durū eſt ſiquidemciboꝝ oblectamēta aſſueta relinq̄re. Aſpe qͦꝫ eſt libidinis blandimēta illicita/ nonlicere. Sub quo gemino malo/ omneseramus cum gentes eſſemus .i. gentilit̓viueremus. At poſtqͣꝫ gentilitatē exuimꝰ.poſtqͣꝫ abiectis tenebris lux in dn̄o eſſe copimus. poſtqͣꝫ duobus carnalibus vitijsẜuire nec volumꝰ diuinitꝰ inſpirati. necvalemꝰ ip̄a ordinis obẜuātia impediti debemus manſuetudinē et hūilitatē cordis;vigilāter tenere quo ſex illis vitijs ſpiritualibꝰ valeamꝰ reſiſtere. Debꝫ ergo harū