Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De verbis domini. Uenite

monti ꝓpter virtutū altitudinē. ſaxo ꝓpterfirmitatē ꝯꝑabilis erat. magna ſubitaptatōne ꝓſternit̉. recedit paulatim t̓raalluuione ꝯſumit̉ qꝛ iufirmꝰ terre ꝓpter deiectōnē vite ꝯꝑabilis. exigua ſꝫ aſſidua tribulatōne frāgit̉. Ueniēs aūt ſiue apparēsſubito letificat cor hoīs. ml̓titudine miſeratōnū ſuaꝝ implet omne aīal bn̄dictōe expectat ſuis ſcīs monitis/ factis nos reſpondere debere. Un̄ neceſſe eſt frēs cariſſimi vt occurramus obuiā ei. Ecce audiſtis qualiter ad nos venit. qualiter nos vocat. qualē mīaꝫ mīa indignis p̄rogat. Eccenūc tꝑs acceptabile. ecce nūc dies ſalutistꝑs miſerendi eius. Scpͥtū qͥppe eſt. Beniguus eſt em̄ſpūs ſapientie. benignusſuauis ē ſpūſſctūs. ſpūs tuus o ſapiētiaex ore altiſſimi ꝓdiſti diſſimulās pctā hoīꝫꝓter pnīam delens ea ꝓpter penitentiaꝫ. Sed qͥd? Si benignꝰ eſt/ nunqͥd ineter beuignus erit? Erit qͥdeꝫ ſꝫ illis quiaudituri ſūt. Ite maledicti in ignē eternū. ſubiecit ſcpͥtura. Et liberabit maledictū a labijs ſuis. Quiſquis em̄ maledictū extremū ſuberit qꝛ benignitatē ſpūſſācti in pn̄ti ꝯtēpſit. deinceps vero ſpiritūſapientie. uec ip̄am liberabit̉ ſapiētiā. qꝛnec paſſio xp̄i. nec infuſio grē ſpūſſanctiilli vnqͣꝫ ꝓderit. Quaꝓpter dilectiſſimiſi vocē eius audieritis nolite obdurare corda vrā. nolite ſpernere eius monita. nolitenegligere tꝑs grē qd̓ preſto eſt. Pēſate fratres penſate multitudinē miſericordierogauit/ quantā iudicij diſtrictioneꝫ qn̄qꝫexercebit. Qui nūc ſinū pietatis penitētibus aꝑit tūc ianuā regni celeſtis ꝯtemptoribꝰ ineternuꝫ claudit. Qui nūc ſalubriterclamat. Uenite ad me oēs laboratis onerati eſtis ego reficiā vos. Tūc terribiliter intonabit. Ite maledicti in ignē eternū ꝑatus eſt dyabolo et angelis eius. O qͣꝫmaledicti ſūt hoc audituri ſūt. O qͣꝫ eſſētmiſerādi ſi vlla eis deinceps mīa poſſet impendi igit̉ frēs chariſſimi tꝑs habemꝰp̄occupemus faciē eius in cōfeſſiōe. vt taꝫhorrendū maledictū poſſimus euadere occurramus obuiā ſaluatori nrō diſponamꝰaſcenſiones in corde nrō aſcendamꝰ inteꝫ dn̄i vt ꝑuenia mus ad gl̓iaꝫ regni. Difficilis qͥdē aſcenſus ſed ineſtimabilis inuentōne fructus. Sane qͥnqꝫ nobisponūt̉ gradus qͥbꝰ veniamus ad ip̄m. ſꝫ inquatuor ad ip̄m venimus. in qͥnto ꝑuenięmus. Primus gradus aduētus nr̄i ad ip

ſuꝫ eſt fides. ſcd̓s dilectio. tertius obedientia quartus ꝑſeuerātia. qͥntus incorruptio De primo dicit ip̄e dn̄s ī euāgelio. Quivenit ad me eſuriet vnqͣꝫ. credit ī me ſitiet vnqͣꝫ. Itē de ſcd̓o. Oīs audiuit apatre didicit venit ad me hoc eſt. Oīsdiuinā audiuit inſpiratōnē. veīt ad me. i.dilectōnē ſequit̉ me Itē de tertio Si quisvult poſt me venire abneget ſemetip̄m idēobediat p̄ceptis alteriꝰ. De qͣrto aūt Om̄eqd̓ dat mihi pater ad me veniet. veītad me vtiqꝫ ꝑſeuerādo eijciā foras. Deqͥnto d̓r ſponſe in canticꝭ. Ueni de libanoveni coronaberꝭ. Primos tres gradꝰ apl̓sbreuiter ſꝫ eximia ſnīa cōplectit̉ dicens. Fides dilectōnē oꝑat̉. Reliquos duos ſemetip̄am veritas his v̓bis expͥmit. Quiſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluus erit id ēincorruptionē poſſidebit. Hos quinqꝫgradus ſic habemꝰ in libro ſapīe deſcpͥtos.Initiū ſapīe veriſſima eſt diſcipiine cōcupiſcentia. Cura diſcipline dilectio ē. dilectio cuſtodia legū illiꝰ eſt. cuſtodia aūt le ꝯſūmatio incorruptōnis ē. incorruptōaūt facit ꝓximū deo. Ubi ꝓtinus ſubinfert̉Cōcupiſcētia itaqꝫ ſapīe/ deducꝫ ad regnūꝑpetuū. Qd̓ ē dicere. Fides ē fūdamē ad ꝑfectionē deducet edificiū. Sapīaergo .i. ꝯgnitio ꝟitatis/ eſt edificiū ſiue fabrica. cuiꝰ initiū .i. fūdamētū ē fides vera.Sic̄ ergo impoſſibile eſt fabricā fieri ſinefūdamēto. ita ſine fide impoſſibile ē placere deo. Que fides recte d̓r ꝯcupiſcētia diſcipline. qꝛ fides ꝟa/ ſꝑ ꝯcupiſcit ſcire legē vite et diſcipline ne forte ꝑeffluat. ne forte invacuū currat. ne ſpū ꝟitatis. ſpm̄ ſequat̉erroris. Poſt ꝯcupiſcētiā diſcipline ſeqͥtur dilectio vt diſciplinā quā appetis noſſeſtudeas diligere. ne ſit tibi moleſta grauis. lꝫ aliqͣtenꝰ videat̉ gaudij ſꝫ meroris. Poſt dilectōnē ſeqͥtur cuſtodia legūi. obediētia. qꝛ teſte btō Gre. Probatid dilectōnis exhibitio ē oꝑis. Oꝑtet aūt vt ipſa obediētia ſit ꝯſtās. ſit vera. ſit hilaris. ſitaffectuoſa. Cōſtās illoꝝ obediētia ē/ad ea ſibi placuerint/ tm̄ obedire ꝓponūtUera illoꝝ obediētia eſt lucro vl̓modo tꝑali obediūt. Hilaris illoꝝ obediētia eſt murmure vel reſpōſionelentis iubent̉ ꝑficiūt. Affectuoſa illoꝝ obediētia eſt ſi reſpondere audentrācoreꝫ tn̄ maliuolentiā in pectore verſātIn oꝑatōne tn̄ obediētie duplex ſolet euenire ꝑiculū Si aūt ī eo qd̓ pͥmo ſuſcipis be

M

N

E