Sermo de ſpirituſancto

Neqꝫ ex circūſtantibus turbis dum alexādriam qn̄qꝫ veniſſet/ aliquid turbationisvel mpleſtie ſentire ſe fatebatur? Hoc miratus eſt Hilario ſed tāta tā qꝫ radicata ſtabilitate anthonij mens immota manebat.aut ſi mouebatur cōtinuo redibat in idipſum. Datur exemplū ſenſibile de acu nautarū/ affecta ꝑ magnetem. que iugiter reditad poli ꝓſpectū. ¶ Hāc ſtabilitatem contemplationis in actione. ⁊ actionis in contemplatione. fniſſe crediderim in btīs grego. bn̄dicto ⁊ ſil̓ibꝰ plurimis. Qd̓ de ipſisapl̓is atqꝫ diſcipulis hodierna die factumnō dubito. Porro de martiribꝰ LaurētioUincētio ⁊ talibꝰ; venerabilis Richardꝰſentit eos in medijs ignibꝰ addiuina ſuſpēſos feruētius qͣꝫ fuerant in ꝓſꝑis. Hoc ſonat illa vox Uincētij dū vrerꝫ corpus machina candēs. Ecce nūc in ſublime agor ⁊oēs principes tuos ſeculo altior o tyrannedeſpicio. Qd̓ aūt in xp̄o patiente nō fueratdiſpanſatio fuit ꝓ nr̄a redemptiōe Alioqͥndelectatio interior corꝑeam oēm abſorbuiſſet triſticiam. ¶ Rurſus methaphiſicando cū theologia conſidero ꝙ hec ſpūs dn̄iſuꝑeffluēs repletio ſtabilit aīam in ſpūalitate. eo ꝙ a materialitate q̄ ẜm Areſt. maleficiū oꝑat̉ ip̄am magis ac magis purgat ⁊elōgat. Hinc fit vt creſcēte hmōi repletiōeſpūs dn̄i/ ip̄a cupiditatis ſeruitus letiferavel eijciatur penitus ſicut in btīs. vl̓ imminuta langueſcat vt in viatoribꝰ ꝑfectis. ¶Suꝑaddamus ꝙ ſpūs dn̄i qͦs repleuerit.dn̄os facit. nō qͣliūcūqꝫ rern̄ ſed oīꝫ Omīanr̄a ſunt inqͥt apl̓s. Nā qͥ ſpū dei agunt̉/ hifilij dei. hi liberi fiūt. qꝛ vbi ſpūs dn̄i / ibi libertas. ꝙ ſi filij liberiqꝫ ſunt. heredes eoseſſe ꝯn̄s eſt. heredes qͥdē dei. coheredes autem xp̄i. Xp̄m vero dn̄m eſſe oīm/ multiplici titulo qͥs ambigat? Ac ꝑinde qͥs negꝫ eūcoheredibꝰ ſuis oīa tribuere abūde ad fruēdū vel ad obſequiū. Uox eſt apl̓i. Scimꝰqm̄ diligētibꝰ deū oīa cooꝑant̉ in bonū. etſic etiā oīa aliena mala. Attendat̉ rurſꝰ hocdominiū ſuꝑ corpus ꝓpriū. qd̓ obedit ꝓmꝑte ſpūi ſic repleto. longe excellētius qͣꝫ viderat Areſto. cuius tn̄ hec eſt ſnīa ꝙ in virtuoſo oīa cōſonant rōni. Datur ⁊ ip̄m dominiū ſuꝑ exteriora in languoribꝰ curādisio ſubijciēdis demonibꝰ ⁊ generaliter ī mirabilibꝰ faciēdis ꝓut expedit. vel ꝑſone facienti. vel alijs ꝓ qͥbus fiunt. ſicut ordineꝫnature iā diximꝰ gr̄e ſubditū eſſe. Qd̓ ſi ita

ſenſiſſet Auicē. ponendo materiā exteriorem ſubditam eſſe rōnali aīe/ vbi fundarenititur magicā naturalē: tolerabiliꝰ dixiſſꝫſed altera fuit intentio ſua ¶ Colligimusex p̄miſſis ꝙ ad moꝝ mutatiōem notabilēin microcōſmo. ſcꝫ in hoībꝰ/ ꝯn̄s eſt mutatiōes in macrocoſmo hoc eſt in maiori mūdo notabiles fieri. ſicut in diluuio. ſicut infulminatione pētapolis peccatricꝭ. ſicut inhorrendo ſcelere iudeoꝝ ꝓ nece xp̄i qn̄ ſolobſcuratꝰ eſt. terra tremuit. petre ſciſſe ſūt.Deniqꝫ qͥd dep̄catio aſſidua motu ſuo poſſit hoc et Iacobꝰ/ ⁊ eloqͥa ſacra ⁊ miracula crebra teſtant̉ Hodiernū inter cetera miracula qd̓ orantibꝰ apl̓is patratum eſt.At qui ſolicitat propter hec ⁊ p̄dicta nōnullos ml̓tiplex inqͣiſitiōis vel ſtudioſitas vel curioſitas. ¶ Prima queſtio. ¶ Querūt aliqͥ/ cur mō ſic̄ oliſigna eos qͥ credūt nō ſequūtur vt ſerpētestollant. vt linguis loquant̉ nouis ⁊c̄. Rn̄det Greg. in Omel̓. euāgelij de aſcenſiōe. ⁊apl̓s dicēs. ꝙ lingue ſunt in ſignū nō fidelibus ſed infidelibꝰ. ¶ Scd̓a qō. ¶ Querūt qualis illa fuerit linguarū varietas. andiuerſis ſonis eadē lingua reſonabat Uelan idē ſonus ſe vario mō intelligibilē reddiderit ſicut in audiētibꝰ erat varietas Uidet̉ ſcd̓m magis eſſe ꝓbabile. ¶ Tertia qō¶ Amplius q̄rūt ſi donū hoc linguaꝝ collatū eſt ml̓ieribꝰ et marie mr̄i Ieſu. ſedētibus ⁊ orantibꝰ in cenaculo cū reliqͥs. Auget difficultatem dictuum apl̓i. qui doceremulierem nō ꝑmittit ſed aliud eſt qd̓ lex cōmunis vetat. aliud qd̓ priuilegiata ſeu priuata cōcedit Itaqꝫ maria apl̓oꝝ fuit apl̓a¶ Quarta qō ¶ Amplius q̄rūt. ſi in apl̓orū epl̓is erat doni illius latens energia. vtꝓ legentiū varietate/ ſeſe darent intelligilittere/ ſic̄ lingue. hoc nō oꝑtuit. ¶ Quīta ꝗō¶ Querūt āmplius. an ſoli apl̓i darēt hocmō viſibili ſpm̄ ſctm̄. ꝓbabile eſt ꝙ ſic. qͣꝫuis Simō magꝰ oppoſitū putauerit dicēsdate mihi hāc ptātē. Et h̓ de ſimonia grandis poſſꝫ eſſe declaratio. ſꝫ ꝑgimꝰ ad terminum. ¶ Sexta qō. ¶ Querūt alij. ſi hodierna die ſpūſſctī repletio ꝯfirmauit apl̓osnūc doctoriſatos ſic ꝙ peccare nō poſſentvel errare. cū de petro dicat paulꝰ ꝙ rep̄hēſibilis erat: qꝛ nō recte ambulabat ad veritatem euangelij. Sꝫ ꝯcedimꝰ rep̄hēſibilitatē fuiſſe venialem nō mortalē. ¶vij. qō.

&

Z