Omnium ſanctorum
4 G-
theologie facultate merces ē/ ꝯpoſitio moruꝫ ⁊ alta diuinoꝝ ꝯtemplatio quo ad bonum heroicū ⁊ ſuꝑnaturale. ¶ Magnuꝫeſſe putamus. R. p. et mgr̄i magnuꝫ ſi velvnā aliquā ex his mercedibꝰ adipiſci contingat. Certū rei huiꝰ faciunt indiciuꝫ/ labor aſſiduus ⁊ iuge ſtudiū. vigilamus. lucubramus. ⁊ cū multa cerebri vertigine etoculorū leſione/ libros totos euoluimus.Exulamus vltro a pr̄ia dulci. charos parentes linquimus. eſtuamus. algemus. ſiti fame pauperie ⁊ mille incōmodis afficimur. dura quelibet ⁊ aſpera ꝑpetimur. Adquid iſta niſi vt vel in vna vel pluribꝰ predictaꝝ facultatū excellentiā mercedis quāpollicentur aſſequi valeamus? Et tn̄ obſecro in his omnibꝰ quid ꝑfectum. quid ſolidum. quid ve ſatiatiuū. imo ſi veritas acriiudicio mētiat̉; quid nō diminutuꝫ inaneanxiū ſuꝑuacuūqꝫ reꝑies? Poteſt attn̄ tāta nos efficacia/ talis ſpes ex illis attrahere īmo ⁊ impellere vt in tot grauibꝰ ⁊ moleſtis ſtudioꝝ laboribꝰ gaudeamus iocūdemur ⁊ exultemus. Quale hoc ⁊ quantumeſt argumentū o ſcientifici ⁊ p̄cellētes viride eterna mercēde ſanctoꝝ ſi ſic tꝑale ⁊ momentaneū nos cōdelectat premiū de felicitate patrie. Si ſic placere poteſt exiliū vallis miſerie; de veri ſummiqꝫ boni ſuꝑ plena guſtatione ſi tantū ſaporis eſt in eiꝰ pertenuiſſimo odore. Quāobrē oēs qui ſperatis in dn̄o/ quoꝝ ꝯuerſatio in celis eſt. qͥſapienti ꝯſilio nō facitis de naufrago mari portū. de via vbi libet obſeſſa terminuꝫ:nec haberis hic manentē ciuitatē. ſed cumapl̓o futurā inquiritis. Exultate qm̄ merces veſtra copioſa eſt in celis. ¶ Qd̓ ſi diutius in p̄aſſumpta ſimilitudine vera farilibet. quatinꝰ ex his q̄ animꝰ nouit. Surgat ad cognoſcēda que nō nouit. et ꝑ ea q̄didicit amare. diſcat ⁊ inuiſibilia diligere.Oſtēdamus vt poſſumus in vniuerſitateilla ſuꝑceleſti que eſt mater noſtra ⁊ liberaẜm apl̓m/ ꝑfectiſſima ſynceriſſimaqꝫ veritate conſtare omnia q̄ in hac inferiori vniuerſitate tanqͣꝫ in eius figura quadā ⁊ imagine nō ſine multa imꝑfectionis admixtion continent̉; ¶ Nūquid vniuerſitas illa ſuperceleſtis/ grammaticā habet; ſermonis cōgruitate elegantia ⁊ ꝓprietate venuſtiſſimam? Nulla ſoloeciſmorū barbariſmorumqꝫ vitia. nulla barbaries incognita: nulla ſubinde verborum ſententiarūqꝫ
ieiuna pauperies. Scd̓m hanc beatiſſimi ſpiritus illi angelici ⁊ humani quorūcelebritas agitur; nūc mutuo nūc cuꝫ deocogitatōnes intimas affectionesqꝫ loquūtur ⁊ audiunt. Mutos enī aut ſurdos eosquis dixerit? Cum audiat apl̓m. i. Coꝝ.xiij. Si linguis hominum inquit loquarpariter ⁊ angelorum ⁊c̄. ⁊ Iſaias refert ſeraphin clamare Sanctus. ſanctus. ſanctꝰdominus deus ſabaoth. ⁊ talia ſunt abſqꝫnumero. Uerū quomō fiat iſta locutio/ qꝛnuper ⁊ olim diſſeruiſſe quod ſentiebā memini. non repeto. Uos igitur qui grāmaticam diligitis Exultate quoniaꝫ mercesveſtra multa ⁊c̄. ¶ Ad logicā vero tranſeamus. Cuius officiuꝫ eſt a falſo veꝝ diſcernere. Sed o veritas quanti apud nos reperiunt̉ fallaciarum laquei. quot falſigraphe et fucate ſophiſmatū tendicule. Atuero in vniuerſitate illa celeſti ⁊ mercede ſanctorum/ abeſt omnis ab eorū logica deceptio. neqꝫ falſum aliquod/ veri faciem aſſumit. nuda fulget veritas. et velamīe nullo falſitas operitur. Siue beati illi vtantur ſyllogiſticis enthymematicisqꝫ diſcurſibus. Seu potius (vt quibuſdaꝫ placet)vnico rectoqꝫ intuitu cognoſcant omnia.vel in verbo tanqͣꝫ ſpeculo lucidiſſimo etexemplari perfectiſſimo cuiuſlibet veritatis. Seu etiam in genere ꝓprio ⁊ hoc ꝑ verbum productū in anima ad ſimilitudineꝫverbi diuini. qd̓ in ſe ſimplex exiſtens ſententioſiſſimū eſt ⁊ numeroſe veritatis expreſſiuū. Qui igitur logicā excolitis Exultate quoniā merces veſtra copioſa eſt in celis. ¶ Pͣorro in rhetorica beatiſſimas atqꝫ fecūdiſſimas incolas vniuerſitatis illiꝰceleſtis abūdare certiſſimū eſt. nō ad abuſum qualis apud nos inuenimur. ad mētiendū facile. ad ridendum mordaciter. adfallendū vafre ⁊ nequiter. ad nectendū calūnias inſontibꝰ. deniqꝫ ad attollendū cōtra veritatem mendacium. ad confundendum fasqꝫ nefasqꝫ. Sed rhetorica talisinibi regnat/ per quam inceſſabili voce etoratione decora iocūda et florida/ in hymnis omnimodis et pſalmis dei laudibusoccupantur. per quaꝫ inſuꝑ ſancti oēs tāquā rhetores peritiſſimi et patroni aduocatiqꝫ diſertiſſimi fideliſſimi et placidiſſimi/ deflectunt iram iudicis. peccatoribꝰveniam. iuſtis gratiam/ et gloriam impetrantes. Nobis idcirco peccatoribꝰ quoꝝ