Omniū ſanctorū

45

non potius viles ⁊ abiectos? Sapientiaanimalis tota illecebris vacat ducit ī bonis dies ſuos/ cuius vox eſt ſapientie. ij.Exiguū ⁊ cuꝫ tedio eſt tempus vite noſtreTalibus obſecro quando ꝑſuaſum eſſeteos beatos eſſe qͥ lugent ⁊ nō miſerabiliores om̄ibus hominis. Quāobrem iſtudperditū ⁊ cecum genꝰ xp̄ianorum. ⁊ xp̄ianorum nomine/ non xp̄ianorum cōuerſatione relinquamꝰ/ tanqͣꝫ indiſciplinabiles ⁊ imꝑſuaſibiles ad hanc clauſaꝫ eis diuinā lectōem. Beati qui lugēt ⁊c̄. ¶ Supereſt ad extremū aliud genus hoīm/ quinō ſunt idiote vt primi ſed luminibꝰ tamingenij qͣꝫ conſciētie eruditōnis ſciētificecolluſtrātur. Qui et ſi nondū guſtauerūtdonū huius btītudīs velut illi ſimplicesde ſecundo ordine. attamē eorū vita aliena eſt ab his vitijs quibꝰ obſtinate corruptos mox eſſe diximus illos de tertio ordine. Credūt inſuꝑ vt tandē intelliganthoc eſt/ p̄ſuppoſita religiōe philoſophantur/ quoniā ꝑſuaſum habēt niſi credideritis non intelligetis. Qd̓ notauit Platodum ait in Thimeo. Sumendū eſſe cōpendiū excredulitate Iſtos tales (qualiūmagnus eſt hic numerꝰ.) nūc alloq̄ndoseſſe decreuimus/ qͥbꝰ nō ſolā dicentis autoritatē que tamen abunde ſatis eſſet ſedrōem certam ⁊ philoſophicā afferre confidimus/ per quā iam nō ſolum credāt / ſedetiā intelligāt huius mirande ſublimiſqꝫdoctrine veritatē. Beati qui lugent ⁊c̄.Hoc faciemꝰ. (ſi quidē ꝑmiſerit deus) adCiceronis imitatiōem in paradoxis. minori certe eloquētia/ ſed pari varietate. et(vnde glorior in domino) maiori fide Faciemus inquā; tum ad cōſolatiōeꝫ noſtrāquatinꝰ fides in intelligētiā migrans/ lucidius emicet tum ad cōcludendum linguam magniloquā eorū qui ſe dici philoſophos volunt nec ſunt. quoniā du a religione putant ſecernere ph̓iam/ vtrumqꝫperdūt. qui verbū diuine noſtre fidei/ cōmunibus verborū panniculis inuolūtūvel faſtidiūt ob ſimplicitatē (ſicut eis videtur) ruſticam ⁊ anilem vt q̄ lugere vel flere iubeat/ vl̓ de opinabili fallacitate criminātur/ nō capientes/ quo pacto ex luctuſuum gignat̉ contrarium quod eſt cōſolatio nec ꝑinde concipiūt. beatos ⁊ cōſolatos eſſe lugētes ¶ Et quoniā tres collatiſunt in themate termini prīcipales btītu

do luctus/ conſolatio triꝑtita erit ſermonis noſtri fabrica. quia ſuper quēlibet extermīs edificiū noſtre ratiocinatiōis fundabit̉ ⁊ excreſcet. Dicemꝰ quoqꝫ breuiꝰ qͣꝫtanta res expoſtulat. quoniā in ſcholaſtico exercitio ⁊ in verbo ad populū/ latioriſermone ſuꝑ hoc deo ꝓpiciāte tractabimꝰRimā exor ſurus fabricaꝫ in hocpnomīe beatitudo/ recogito ꝙ oēsqui de beatitudine hominis/ philoſophica rōne ꝑſcrutati ſunt. conſtituerunt eā in contēplatiōe prime cauſe/ ſicutperipatetice ſchole inſtitutor Areſtotilesdocuit. primo ⁊. x. eth̓. ¶ Aut poſuerunteam in virtute vel bono honeſto. ⁊ in viuendo cōſentanee rōni ⁊ nature. In quaſentētia ſchola ſtoīcorū ⁊ quorundā achademicoꝝ concordat ¶ Aut deinceps collocauerūt eam in adeptōe boni vniuerſalis ſeꝑati. quēadmodū Plato. ſuiqꝫ ſectātores ¶ Aut poſtremo dixerūt beatitudinem hoīs eſſe animi voluptatē ſeu tranqͥllam pacē/ cuius fuiſſe videt̉ Epicurus ille. cuius Seneca crebre cū ſumma veneratōne meminit in epiſtolis ¶ Nam Epicurus alter quiſquis ille fuit. ⁊ Ariſtippꝰet Sardinapalus ⁊ ſordidꝰ Machometus qui in corporeis voluptatibꝰ humanam beatitudinē detrudere conati ſunt.Ipſi certe nō philoſophi nec inter ph̓osannumerādi ſunt. ſed porci vocādi ſuntqꝛ beatitudinē nō hoīs ſed pecoris deſcripſerunt Illi ſimil̓r a ph̓ica ratōne proculabſcedūt ⁊ ab eadē validiſſime ꝯfutant̉. qͥdiuitias. qͥ potentiā. qͥ gloriā. qͥ ſcientiā. ⁊vniuerſal̓r bonū aliquod tale fortuitumfragile ⁊ caducū. homini ꝓ beatitudīe ſtatuerunt. Quippe his om̄ibus ad votumfluentibus. reperire eſt hmōi hoīem; nondicam nō beatū. ſed plane nequiſſimū. etſupra beluinā ſeueritatē vel feritatē. nocēdi malignitate ꝑuerſum. Deniqꝫ hec oīafortune bona; etſi decorē ⁊ ornatum quēdam extrinſecū felicitatis humane. pn̄tare ⁊ ꝑficere dicant̉ ab Areſtoti. ipſa tamēad componendū veꝝ ⁊ extrinſecum hoīsbonū. nullatenꝰ exigunt̉. Notauit hoc illequi ex incendio vrbis fugiens. om̄ia ſuaſecum ferre dixit ¶ Hec igit̉ in ſumma eſtph̓antium de homīs beatitudine quedāpartita traditio. In cōtemplatiōe primecauſe. in honeſto vel virtute. in bono ſeꝑato. In animi voluptate ſeu conſolatōne

P

Q

R