Sermo ad eccleſiaſticos

ipſi grauis? Itaqꝫ fit ſibimet regio egeſtatis. longinqua valdea peccatoribus ſalusOccupante igitur regionem illaꝫ fame valida miſerarū cōſolationū/ falſorūqꝫ bonorum/ ꝑditoqꝫ guſtu viui et veri boni/ egreditur iam homo eccleſiaſticus ſemetipſuꝫꝑ exterioꝝ quinqꝫ ſenſuum portas. qꝛ nullubi peius hoſpiciū neqꝫ amarius cōſortium/ qͣꝫ in ſe et ſecum inuenit. egreditur foras et cōgregat iniquitatem ſibi. Egredit̉ſi forte videndo/ audiendo ſentiendo/ guſtando/ vel olfaciendo vmbras aut picturas veri boni res ſenſibiles afferat ſibi inde conſolaciūculas aliquas qͣs ſubſternatanime ſue egrotanti et ſaucie. ex quibꝰ paſcat cōcupiſcentiam inſatiabili auiditatevoracem. cū filijs ſuis operibus carnis qͣſi totidem catulis fame rabidis. Sed exꝑtus qͣꝫ vere enūciauerit qui dixit. Nō ſaturatur oculus viſu nec auris auditu impletur. reperit cū Auguſtino omnia miris amaritudinibus reſperſa. qꝛ iuxta ſatiricuꝫplus aloēs qͣꝫ mellis habent. Miſera plāeſed digna ſors. vt eiectus clerus cū cayn afacie domini/ vagus ſit poſt cōcupiſcentias ſuas. et a cōtriſtantibus eum ꝓfugus ſuper terram non viuentiū in eternitate; ſedmorientiū in temꝑalitate. ¶ Deniqꝫ clerſic auerſus a deo et conuerſus ad mūdumquid patit̉? Nonne ſentit et videt qͣꝫ amarum ſit reliquiſſe dn̄m. Seutit ꝓfecto niſiſenſum ꝑdiderit. Nam adheret vni ciuiuꝫregionis illius. hoc eſt carni/ que de mūdonon de ſuꝑnis eſt vt ſpūs. Hec mittit eumpaſcere porcos ſordidos brutales ⁊ furibūdos/ deſiderioꝝ peſſimoꝝ. quibꝰdat ſiliqͣsinanes voluptatū. ¶ Sed qͥd dicit ſcripptura de adoleſcente filio vnde ꝑabolā ſūpſimus. Cupiebat ventrem implere de ſiliquis quas porci comedebant. et nemo illidabat. Onerat quippe talis cibus voluptatis/ irritatqꝫ famem non ſatiat. ¶ Suꝑeſt ergo vt qꝛ ſatietatem in nulla re vna reperit/ nitatur euagari ꝑ varia ꝓpterea fit diſperſus multipliciter et inquietus ſemꝑ hians ſemper ad ampliora coacernāda ne d̓ſit aliquid elaborans. Semꝑ neſcio quidcurte deeſt rei inquit ſatiricus. Finita ſuntquippe omnia. Anime autem deſideriumet os et venter/ capaces ſunt infiniti. ꝓpterea quicqͥd obiectum fuerit/ non plus affert ſatietatis qͣꝫ gutta vna/ gulpho vaſtiſſimo. Totus iſte mundus ſenſibilis ad ani

me ventrem quid eſt niſi bolus exignꝰ? nāſi mille milia mundorum adieceris/ eū nōimplebunt. Patuit in alexandro in ceſarein alijs tirannis. Ue miſero mihi inquit alexāder ex democriti ſētētia innūerabilesmundos audiſſet. ego nec vnum ſubiugaui. Idem de ſcientie cupiditate. Exemplūdeinde ſenſerunt qui tota ſtudioſitate ſuanihil aliud inuenerūt qͣꝫ pihil ſcire ⁊ ꝙ ml̓ta ſcire magna fatuitas ¶ Porro quid mirandū ſi non ſatiatur comedens in ſōnis.Ut loquitur yſaias. et vt poete de toto fabulantur. Sed et vmbram et ventum dentibus atterens et paſcens/ ſaturitate qualiter implebitur? Ideo bene enunciauit quidixit appetituꝫ diuitiaꝝ eſſe infinitū. Midam et tantulum poete/ et creſum cuꝫ ī numeris diuitijs hiſtorici pro exemplo poſuerunt. Ecce cui aſſignata erat ſors vberrima ſorſqꝫ pleniſſima. dū derelicta ea/ vmbram et ventum conſectatur temporaliuꝫcōmodoꝝ vel lucroꝝ. dum querit ea tanqͣꝫp̄cium quoddam huiuſ cōmutationis deicum māmona. ip̄e neqꝫ rem habet neqꝫ p̄ctum. Poſtremo cum iuda ſuſpendit̉/ ſtrāgulaturqꝫ laqueo temporalis ſolicitudinis. intercipientis ſpiritum vitalem gratie/ ne interiora refrigeret. ⁊ crepat mediuset diffundantur omnia viſcera eius in terram. Fingo iſtud niſi aſſit teſtis ſapiens.Auaro inquit nihil eſt ſceleſtius. Sequit̉Proiecit enim in vita ſua intima ſua.Uultis accipere ſimilitudinem vt diciturpalpabilem ꝓ p̄dictis. Ponite ante ocl̓osveſtre conſiderationis/ canem aliquē mordicitus inter dentes geſtantem fruſtuꝫ carnis. tranſnatet canis iſte flumen aliqd̓. videatqꝫ vmbram carnis in aqueo ſpeculo.hic canis vt auidum eſt animal/ ſi hiandonititur vmbram hanc arripere vel glutirequid agit niſi vt verum carnis cibum perdat: elabitur enim/ fundoqꝫ mergitur. nontamen vaneſcente potitur. ¶ Aut ſi ſimilitudo magis placet in hominibus. Recogitate aliquem ī horto pomifero poſitū. ſuꝑcuiꝰ horti filices humi repentes ſuper vrticas et vepres/ iaciantur ab alto vmbre pomorum ex radiatiōe ſolis obiecta. quantaprecor eſtimabitur ſtoliditas in hoc homine/ ſi ſpretis veris pomis ip̄e nitendo ⁊ ſerpendo pedibus manibuſqꝫ totus incumbat inhians aperto ore ſuper huiuſmodivepres et vrticas/ cupiens vmbratilibus

B