Factus in cena domini

4i

omnibus abſoluere omnia dicere. Sciotamen ꝙ tutius eſt et ſalubrius (ſed non qͣlibet poteſt faciliter induci) icere peccataſua ſic diuerſis. qꝛ (vt dicit ſcotus) talis cōfeſſio de vno peccato pluribus non vocat̉ex genere ſuo eſſe ſecreta. qꝛ iſti duo qͥ audierunt/ poſſent ferre teſtimoniū cōtra cōfitentem in foro cōtentioſo. licet peccarēt. tn̄valet et teſtimoniū ¶ Item nullus inuituspoteſt (vt videtur) cogi dicere bis peccatūſuum in cōfeſſione. cum lex diuina non cogit vel obliget niſi ad ſemel cōfitendū. Etſi in religioſis oporteat pluribꝰ cōfiteri. heſt de eoꝝ volūtate qui ſe regule ſummiſerunt. Si dicit̉ ꝙ ſic curatus ſacerdos/ nōcognoſceret peccatorē ⁊c. hoc argueret ꝙomnia peccata dicenda rurſus eſſentTertio fiat uere ſcilicet non ficte. hoc eſt in cōtritione ⁊ charitate. ẜm ꝓbabilem cōiecturam. ¶ Utrumautem cōfeſſio que fit ſine charitate liberꝫne iteꝝ dicant̉ peccata vel a p̄cepto eccleſieeſt difficultas vix inter ſcholaſticos ſufficienter diſſolubilis. Oſtendit hoc multiplex opinionū varietas. Dicit aūt dominꝰ⁊ vilhelmus ꝑiſien̄. ⁊ alij cōiter/ ꝙ attritō q̄alias nō eſſet ſufficiens/ ſit ſufficiens virtute ſacramenti. Ponendū eſt igitur ⁊ dicendum ſicut quidam in euāgelio. Credo domine. adiuua incredulitatem meam. ita penitentiario. adiuua dn̄e impenitentiā meā¶ Queritur ſi tali debeat dari pnīa? Rn̄detur ꝙ ſic nō abſoluēdo ſed ad cautelā et p̄ſeruatiōem ꝓ futuris vt deus cor illumīet.Cōſiliū Ambroſij Age interim quicquidboni potes. et malū abbreuia. ¶ Quid ſidicit ſe cōtritū. et putat cōfeſſor ꝙ mētiturvel ſcit aliūde. vel nō vult facere cōſcientiāſed excuſare? Reſpondeo. ꝙ p̄dicere dēt ſibi; ꝙ abſolutio nō vꝫ: ſi poſuerit īpedim̄tūet ꝙ intentio ſua nō eſt eū abſoluere niſi faciat que ꝓmittit ⁊ dicit. Attn̄ abſolutio debet fieri abſolute. Eſt aūt forma talis Egote abſoluo primo ab excōicatione. Itemego te abſoluo a peccatis tuis mihi cōfeſſis in noīe patris et filij ⁊ ſpūſſancti amen.¶ De cōfeſſiōis ſecreto hoc tenendū ē primo. ꝙ in nullo caſu reuelanda eſt etiam inhereſi. nec papa poteſt diſpenſare. Itē necde cōſenſu cōfeſſi niſi dicat extra confeſſionem. Item nec ad interrogatiōem cuiuſcūqꝫ iudicis ꝑ quodcūqꝫ iuramentū. niſi ho-

mo ſciuerit aut ꝑ teſtimonia qꝛ dicere tuncpōt et ideo debet. Nō fatuam cautelam aliquoꝝ. Item etſi ſola peccata ſint ꝓprie de ſigillo confeſſionis. tamen penitentie date ⁊interrogationes rationabiles hincinde etꝑſone noīate ſunt celande. Inquirētes autem ⁊ reuelantes/ grauiter peccant. ⁊ eſſentpuniendi p̄ſertim vbi excurioſitate non excharitate diſcreta ꝓcedit inquiſitio. Itemde ꝑſonis cōfeſſis expedit magis tacere qͣꝫaliquid dicere vel laudando vel vituperādo in generali vel ſpeciali.Fiat poſtmodum aſuo iudice. Iudex in cōfeſſione eſt vel papa vel ep̄us. vel curatus vel aliquis legittime ab aliquo iſtoꝝ delegatus. Querit̉ cuiſit expedientius cōfiteri? Rn̄deo ꝙ regulariter et ceteris ꝑtibꝰ ſuo curato ordinario.Primum ꝓpter obedientiam. deinde ꝓpterfacilitatem habendi eum poſtmodū in periculis mortis. vel in ſacr̄oꝝ adminiſtratione. ¶ Queritur ſi cōfeſſi habentibꝰ poteſtatem delegatam/ teneantur iteꝝ peccataeadem ſemel in anno cōfiteri? Rn̄deo ꝙ n̄.p̄ſertim vbi de conſenſu curati hoc factuꝫeſt. Ideo tutius eſt petere licentiam. Expedit etiam vt talis in anno ſemel ſe preſentꝫcurato ſuo ꝓ ſacr̄o ſuſcipiendo et obedientia impēdenda. alioquin curatꝰ poſſet negare euchariſtiam. ¶ Quid ſi curatus nollet credere? Rn̄detur ꝙ cuilibet in foro cōſciētie ſeu cōfeſſionis credendū eſt ꝓ ſe ⁊ cōtra ſe. niſi in caſibꝰ publicis qm̄ aliter curatus nō poſſet certificari. etiamſi ſibi fieretcōfeſſio. ¶ Quid ſi cōfeſſor erret in abſoluendo plus qͣꝫ pōt? Rn̄det̉ ꝙ ſi pctōr eratbona fide ⁊ neſciat impedimentū ſecuruseſt. Si aūt ſciat/ n̄ rite abſoluitur. Si etiāpoſtmodū ſciat impedimentū fuiſſe/ teneỉvt plurimū iteꝝ cōfiteri. Dare vero regulāgeneralē/ qn̄ ſic ⁊ qn̄ nō. eſt ꝓlixū nimis atqꝫ difficile. ¶ Felix ablutio pedū ꝑ cōfeſſionem/ que ita fit opportune. integre. nō ficte. ⁊ ſecrete. ⁊ a ſuo iudice. Sed ve ſordibꝰabominalibus aliquoꝝ ⁊ eluibilibꝰ quosin aꝑtū cōfeſſionis venire ⁊ palpari vel tāgi/ īmo vel videri nō ꝑmittūt/ quattuor peſtes improbe. pudor. timor. p̄ſumptio. deſꝑatio. ¶ De pudore habemus in Thobia cui volēti lauare pedes occurrit piſcisvolēs eū deuorare. Quid piſcis ī aqͣ latēs/niſi pudor occultus. ſed ſuffocandus ēpu

EE 2

H

I