Eccleſiaſticorum

-

⁊ ſimul dimittamus. punctū nullus teneat ſed cito dimittat. poſt pūctū bonā pauſam faciamꝰ/ nullus ante alios inciꝑe ⁊ nimis currere p̄ſumat. aut pꝰ alios nimiumtrahere vel pūctū tenere. ſiml̓ cātemꝰ ſiml̓pauſemꝰ ſemꝑ in auſcultādo. Hec ille.¶ Particula. lvij.c¶ Onfitemur expediēs eſſe; propt̓minꝰ īſtructos et nimis litteralesaliqua dicere Et prīo ꝙ hec eſt exhortatōnō p̄ceptio Moneo vos inqͥt Sꝫ tn̄ aliqͣvident̉ aſſeri que diuinā obligatōem inſinuāt. vt illd̓. ſpūs enī ſctūs illa hora gratū non recipit. ⁊c̄. In quo dicto difficultas maior pendet. qm̄ de nō parcendo vocibꝰ nec remittēdo. ꝯſtat ꝙ corꝑalis excuſat debilitas. Illa p̄cipue que turbatiōeꝫcapitis in leſionē iudicij rōnis affert. cuiꝑiculo ſuꝑiores tota vigilātia tenētur invniuerſis ⁊ ſingulis occurrere. qͦ facto/ nōoportet in alia vexatōe vel corꝑali nimiūpios eſſe. Sꝫ de labore ⁊ dolore ⁊ de vexatione corꝑali letari in ſpū. ꝓpter mercedeꝫquā vnuſqͥſqꝫ recipiet ẜm ſuū laborē/ adquē homo naſcit̉. ſicut auis ad volatūParticula. lviij.n On parcētes inqͥt vocibus/ certenō ideo ſuadet vocē clamoſaꝫ Nōtalem que venaꝝ/ q̄ cerebri/ q̄ vitalium ruptiua ſit. Non deniqꝫ comp̄hendit debiliores. In qualiū numero ſcribens Bern̄.ſepe fuit aſcriptus. Alioqͥn tanta ſcriberecū l̓ dictare / clamor ille ꝯtinuatꝰ n̄ tuliſſꝫ.¶ Particula. lix.Tuero de vocalis orōis attētōnemulti multa dixerūt multa ſcpͥſerunt. tentauit vero noſtra ſolicitudo/ ſi poſſet hec difficultas ad pauca claraqꝫ reſolui. Et occurrit nobis diſtinctiotalis ¶ Sunt in orōe vocali/ tria. vnū ꝑmodū materie. aliud ꝑ modū forme. tertium ꝑ modū finis qui cū forma ſepe coincidit. Materia orōnis/ cōſiſtit in verbis.Forma in ſenſu verboꝝ Finis in eleuatōne mentis ad deū. Et hic finis duplex eſtvnꝰ fundatus conformiter ad ſenſum verboꝝ. qͥ p̄t dici finis ꝓximꝰ. aliꝰ eſt fundatꝰvn̄cunqꝫ ꝑ diuerſa licꝫ nō ꝯͣria Ex qͣ diſtīctōne eliciunt̉ propoſitōes que ſequūtur¶ Particula. lx.Ateria orōis/ cadit prīcipal̓r ſub¶ p̄cepto. ſic ꝙ orans abſoluit̉. ſiue

cogitet actualiter ſiue nō/ ſiue vaget̉ mente vel corꝑe. dū ꝓferat orōis verba. vel ꝓferentes audiat. iuxta qualitatē orōis Alioquin nō eſſet ſalua omīs caro Et pꝫ exemplis ⁊ explanatōe p̄ceptoꝝ diuinoꝝ vt deieiunio ⁊ honore parentū. que nō iō ſuntpeccata ſi non fiant ex gratia. Si nō impleatur ſemꝑ intentio p̄cipientis et finisſicut alibi patet latior deductio. Sic enīdicimus/ ꝙ agens opus penitentiale perconfeſſorē impoſitū. qͣꝫuis hoc fiat in peccato/ non tamē tenet̉ iterare. vt exēpli gratia dare iteꝝ ſex ſolidos. vel ieiunare. velorōnes certas repetere. verum eſt ꝙ talisſatiſfactio nō eſt reconcilians deo propt̓impedimentū peccati. et tamen ratōe operis eſt adquitās hoc eſt ab obligatōne ſoluēs. etſi nō ſit deo recōcilians tn̄ agēs nōideo peccat. quāuis ſit in peccato.¶ Particula. IXI.Enſus orōis/ nō cadit ſub precepto. vt recogitet̉ ſemꝑ vl̓ intelligatur. Patet de illitteratis ⁊ idiotis. Patetde canticis in tubis ⁊ organis. Patet depaſſibus obſcuriſſimis canticorū maxime prophetaliū de quibꝰ accipitur myſtice ꝙ tenebroſa aqua in nubibus aeris. etiterum. Nubes ⁊ caligo in circūitu eius.Patet inſuper de multis ſcripturis habētibus in ſuperficie verba carnalia que pl̓incitarent recogitata/ mentes imperfectorum ad lubricitatem (quia nondum ſpiritualis ſenſus capaces ſunt) qͣꝫ ad ſpiritualem deuotōnem. Sunt alie narrationes quedā valde ſteriles in ſuperficie litterali / habentes tamen aliquid ſuauitātis ſpiritualis/ ſi non apud illos. apd̓ tamen alios ꝑfectos qui forti meditationeſciunt ſugere mel de petra. oleumqꝫ de ſaxo duriſſimo quales inueniūtur pauciſſimi. Ceteris vero quid niſi faſtidium velnauſeam vel mentis ariditatem taliū diſcuſſio ⁊ ruminatō ſola ꝓferret vel afferret¶ Particula. lxij.Ropterea dicamus conſequēter⁊ conformiter ad ſanctū Thomāet rationem; ꝙ finis in orationeprincipalis eſt eleuatio mentis in deummediate vel immediate. directe vel indirecte. principal̓r vel occaſionatiue. Orāsvero qui non poteſt conſequi finem iſtuꝫper recogitatōem attentam ſenſuū orōis