De materia excōica. ⁊ irregula.

⁊ eam punctuans ꝓ exemplari incurrerethāc ſententiā ⁊ ita de ſimilibꝰ incōueniētibꝰ/ que parmenides nunqͣꝫ vidit iuxtaverbū aliorū. Unde ſicut in excōmunicatōne percutientiū clericos ſupponiturꝙ hoc fiat ſuadēte diabolo/ ⁊ ſicut in apocalipſi ⁊ in ſymbolo nyceno. ⁊ ī dioniſiode diuinis noībus. dum ponit̉ ꝙ nihil liceat addere vel diminuere dicūt expoſitores concorditer/ intelligēdū eſſe ꝙ hec additio vel diminutio nō fiat ad corruptionem principalis intellectus ſpūſſancti.ita accipiendū eſt in propoſito. Addēdoꝙ excōmunicatō nullo mō ferri poteſt niſi in cōtumacē. Nullus autē eſt cōtumaxniſi agat ex contemptu dei ⁊ eccleſie. Hicautem cōtemptus nō fit niſi a ſciente vere vel interp̄tatiue. ⁊ qui dū ſcit nō eſt paratus audire eccleſiam. Doctores theologi nominatī doctor ſubtilis in quarto reprobāt ex hac radice tantā multiplicatōnem excōmunicationū/ preſertī late ſentētie. attendētes ꝙ poteſtas eccl̓iaſtica dataeſt in edificatiōem nō in deſtructōem ⁊ laqueū inextricabilem animaꝝ. Quis enīdiceret ꝙ aliquis prelatus ex motu capitis ſui ferens excōmunicationē de rebusindifferentibꝰ/ vel etiam bonis de generevt ꝙ leuans feſtucā vel dans hoī elemoſinam. excōicatiōeꝫ incutreret ipſo facto. tolerandus eſſet ⁊ audiendus? Sic in ꝓpoſito. quia prorſus īdifferēs eſt tenere bullam pape. bene vel maleſcilꝫ ad reuerentiam bene. vel ad contemptum male ſic adalios fines bonos vel indifferentes. benevel indifferenter Attento deniqꝫ ꝙ nō eſtcontemptus verus vel interp̄tatiuus vbinō eſt obligatio ſciendi/ prout euenit incōſtitutōibus pure poſitiuis apud maximā hominū multitudinē vbi ignorantiaexcuſat/ preſertim apud deum. Alioquinquilibꝫ eſſꝫ obligatus eſſe ſummꝰ iuriſtaimmo plus qͣꝫ ſummus qui ſciret omnesꝯſtitutōes ſummoꝝ pōtificū ⁊ alioꝝ ſcriptas ⁊ non ſcriptas Poſſent et expedirethec inconuenientia latius deduci contraimponētes iugum graue hominibus qd̓nec ipſi digito mouere volunt. nec eoruꝫpatres et filij ferre potuerunt Hoc vnumad preſens queſitū dico ꝙ circunſtantijsattentis non eſt habendus ſcrupulus. tāqͣꝫ de excōmunicatōne late ſententie. quedeinceps prohibere debeat a celebratōne

miſſarum ⁊ ſimiliū. Nihilominus quiaabundās cautela nō nocet/ ſi diſcreta nōfatua ſit habeat ſcrupuloſus taleꝫ animipreꝑatōnem ꝙ vbi etiam aliter aut ſecurius agendum ſibi monſtraret̉ proponithoc ſe facturum.¶ Finit.Item ab eodē domino cancellario circa materiā excōmunicationū et irregularitatum. ⁊c̄.¶ Prima conſideratio.Ontemptuscclauium eccl̓iaſticaꝝ/ cauſatquaſi formal̓r et principaliter/ excōmunicatōis vel irregularitatis detrimentū Sic enim ſolentꝯmuniter domini iuriſte dicere ꝙ irregularitas contrahit̉/ dum aliquis excōmunicatus/ ſe immiſcet ſacris; in cōtemptuꝫclauiū. Fundatur autē hec conſideratioprincipaliter ex illa lege euāgelica Mat.xviij. Si peccauerit in te frater tuus. ⁊c̄.Sequitur. Dic eccleſie. Si eccleſiā nonaudierit; ſit tibi ſicut ethnicus ⁊ publicanus. ¶ Secunda ¶ Contemptus clauium/ poteſt interuenire multiplicit̓ in aliquo. Uno modo directe ⁊ cauſalit̓ ⁊ hocproprie dicit̉ fieri ex cōtemptū quādo ſcꝫcōtemptus eſt cauſa actionis / principalis. ita ꝙ nō fieret actio niſi eſſet ad contemptū clauiū. quēadmodū ſi quis dicatepiſcopo excōmunicanti. Ego in deſpectum veſtri/ et veſtri precepti nihil agamillius quod iubetis. Alio modo fit contēptus implicite. quia videlicet eſt contumax in obedientia. qͣꝫuis non ex inobedientia vel propter nō obedire. ſed propteraliquid aliud delectabile vel vtile / aliqͥspeccat contra prelati iuſſionē Tertio modo dicitur cōtemptus interpretatiue. omnis voluntaria trāſgreſſio cuiuſcunqꝫ p̄cepti. et iſto modo reꝑitur cōtemptus inomni peccato preſertim mortali. directevel indirecte. vere vel interp̄tatiue ¶ Tertia ¶ Contemptus primo modo rōnabiliter demeret̉ excōmunicatiōeꝫ ⁊ conſeq̄nter irregularitatē. Similit̓ ⁊ ſecūdus dūiungit̉ contumacia. Sed tertiꝰ cōtemptnō ſemꝑ eſt excōmunicatiōis eccleſie/ neccōſequenter irregularitatis/ demeritoriꝰ.Dicit̉ eccleſie notanter. quia omnis peccans mortal̓r ē a deo ⁊ apd̓ deū excōicat̉

3 3

T