Epiſtola de reſeruatōe caſuū

33

in infernū. verbū eſt memoriale guilhelmi pariſienẜ. ¶ Caſus enormes publici⁊ ſcādaloſi tam eccleſie toti qͣꝫ ꝓximis locis et vicinis poſſunt vtiqꝫ maioribusprelatꝭ reſeruari/ quos caſus facile erit cōgnoſci per curatos.¶ Caſus reſeruati prelatis/ poſſunt audiri per eos aut eorum vicarios ⁊ abſoluidum tamen penitentes bona fide proponant reliqua confiteri ſuis habentibꝰ poteſtatem. ymmo ꝙ libenter omnia cōfiterentur/ vni et eidem ſi ſimul idem confeſſor vel vellet vel poſſet abſoluere Tūc enīeſt vnitas confeſſiōis ex bona fide/ qͣꝫuiseſſe videatur diuerſitas in confeſſoribus⁊ tempore vel actōne Lugduni. 23. marcij. 14 22. ſub correctōne. ¶ Finit.¶ Incipit epiſtōiaeiuſdem ſuꝑ moderatōne caſuum reſeruādorum in foro penitentie:Ontificali dignitati/ ſuus qualiſcunqꝫ zelator; clauibus bene vti. Paſtoralis autoritas/ in caſibus reſeruādis quoad forum conſcientie / ſicut et alia quelibet poteſtas/ data eſt prelatis in edificationem eccleſie non in deſtructiōem. ſicutdicit apoſtolus ⁊ in fauorem populi xp̄iani. pro ſalute non pro queſtū aut ſimilicōmodo conſequendo. Conſtat autē certiſſime per plures expertos in cōfeſſionibus audiendis tempore iſto ꝙ reſeruatōſtricta quorundā caſuum/ preſertī in grauioribus et occultꝭ ſpeciebus peccati canalis/ retrahit innlimeros a confeſſionetalium peccatorū. ſicut ſunt pueri et puelle/ ⁊ mulieres verecundiſſime/ et ruralesidiote a quibus vix poteſt extrahi ꝯfeſſiotalium peccatorū quantumcūqꝫ confeſſor ſit ſolicitus hūilis moroſus et diſcretus. Ꝙ ſi remittātur ad prelatum vel penitentiariū de longinquo vel in publicorefugiunt ēt horrent Expertumqꝫ eſt milleſies/ ꝙ non vadunt. ſed nec ducenti nectrecenti. immo nec mille̓ penitētiarij ſufficerent aliquando in vna dioceſi ad tales caſus plene audiendos/ abſoluendosqꝫ. Deniqꝫ quid ꝓdeſt et certe obeſt plurimum/ addere verecundiā onera grauiaſuper onera. ⁊ difficultatem cōfitendi ta

lia peccata ſuper difficultatem. que tantāeſt vt vix credi poſſet? Et hoc precipue qͣndo peccatū ſecretum eſt. et tale ꝙ auctorperpetue celabit ipſum ſi velit. vt nec ēpiſcopus nec alius inde punitiōem vel noticiam inueniat. Si diceres. talis ſi nonreuelabit damnabitur. fatemur quidem.ſed obuiandū eſſet huic damnationi modis om̄ibus potius qͣꝫ addenda ſit occaſio. nunqͥd requirit̉ ſanguīs locus id eſtdamnatio ab illis qui occaſionem dederunt precipue prelatis maioribus? Siccerte et ipſi ſatiſfacient/ pro iſto vſqꝫ ad vltimū quadrantē/ euntes in eandem damnatiōem. cum ſint prelati ad ſaluandumgregem domini poſiti ⁊ paſcendū nō occidendum aut ſcandalizandū Expertumeſt itaqꝫ/ ꝙ hic terror reſeruationis/ nullos aut pauciſſimos cohibet ſic peccare.innumeros autē ſic retrahit confiteri ꝓpter dictas cauſas ⁊ etiā alias. quoniā mulieres precipue tali mō retrahūtur. Primo timentes notari a maritis cum talesconfeſſores adeant. qui cum zelotipi ſintſtatim ſiniſtram cōtra vxores ſuas ſumerent occaſionem vnde ſurgerent iurgia lites diſcordie et amoris interruptio. et cetera que peiora ꝓcurarēt mala. vtinā nōſepius morteꝫ. Secūdo quia ſepius a talibus confeſſoribus exactionātur in dando pecuniam cerā. aut ſimilia. vel iniungunt̉ penitētie publice. vnde iterum a ſuis maritis notarētur. vnde quoqꝫ incidērent ꝑicula. Tertio ꝙ verecunde nō auderent confiteri magno prelato aut famoſodoctori ſicut bn̄ alijs. ſaluo illo ꝙ ſit bonus et idoneus. Et plures cauſas retrahentes. quis ab exꝑientia colligere poteſtSimiliter ⁊ in viris cauſe tales aliqualiter eſtimāde ſunt ⁊ ſimiles. precipue ſi aliquis incidiſſet caſum epiſcopalem idcirco quia nocuiſſet epiſcopo. aut eccl̓ie ſuequomodo iſte induceretur ad cōfitenduꝫepiſcopo. aut ſuo cognito vicario Aut forte quis conſiderās queſtū pecunialē foreapud confeſſores tales / vt fit cōmunitervnde ſcandalizatus ſe a cōfeſſione retrahit. ⁊ mille talia que īnuūeros retrahūt aconfeſſione. Et hoc intelligendū de peccatis occultis. Secus eſt in peccatis publicis quibuſcūqꝫ Talia ſola ẜm quoſdādoctores/ olim iura condita reſeruabantAd qͥd? Nimirū vt taxaret̉ pena ęrauis

Q 2

O