De caſuū moderata reſeruatōe

ſcrupulis qui plures inſurgunt apud timoratos in dei ſeruitio qua alias. Et vtafflictis ꝓ timore dei ſua proſit afflictio.Unde licet defuncti nō ſint habiles facere ea que cōmuniter inſtituūtur pro ꝑceptione indulgentiarum/ vt ꝙ cōtribuantieiunent orent. poteſt tamen papalis autoritas concedere vt ſi ꝓ earū ſuis viui talia faciant pro quibus dant̉ indulgentioproſint ipſis. ¶ Finit¶ Super abſoluendi poteſtate ⁊ qualiter expediat fieri reſeruatōnem peccatorum.Lorificate deū qͥ dedit poteſtagtem talem hoībꝰ. Math̓. 14. aQuod verbū qͣꝫuis literalit̓ ſitde poteſtate ſanatōis morboꝝin corꝑe/ tamen principaliꝰ intelligitur ꝑmiſteriū/ de poteſtate clauium/ ſoluentiūpeſtes peccatorū in mente. Hec autē poteſtas clauiū que circa corpus chriſti miſticū cum membris ſuis que ſunt fidelesexercet̉; reſidet in ſua plenitudine et fonteapud papā/ de hinc ad prelatos maioresvſqꝫ ad minores qͦs curatos appellamusderiuat̉ ordine Ierarchico diuinitus nōhumanitus inſtituto ad edificatiōem eccleſie/ ⁊ ſalutem populorū/ quā chriſtusexpediens iudicauit. Et quoniā expeditviam penitētie ꝑ claues eccl̓iaſticas necnimis aperiri pro cōtemptu/ nec improbe coartare ſine fructu. Uidendum eſt p̄cipue de poteſtate curatorū que quotidiepracticat̉ qualiter ſit ⁊ qualiter nō limitāda iuxta qualitates temporū ⁊ locorū etmultiplicatōnem tranſgreſſionū/ ⁊ poſſibilitatē remediorū. Qua ſuper re placeatattendere propoſitōes. nō declaratōnesqͥ ſequūtur. ¶ Om̄is caſus qui nō inuenitur a curatis remotꝰ / cenſendus eſt eisconceſſus in foro conſciētie reſpectu ſubditorum ¶ Om̄is caſus cuius reſeruatōad ſuꝑiorem/ vel nō deceret vel nō expediret / curatis eſt relinquēdus/Om̄is caſus pure ſecretus/ nec ſcandal̓iſans proximū relinquēdus videt̉ eſſe curatis. preſertim vbi nō eſt ſpes maioris īmo deterioris effectus / vt quia peccatornunqͣꝫ iret ad prelatū. nec forte noto cuiqͣꝫ (prout ſepe fit) auderet cōfiteri.Om̄is caſus excōmunicatiōis late ſentētie ꝑ hominē ⁊ nominatī in hanc vel illā

ꝑſonā publice poteſt a curatis rationabiliter reſeruari. ¶ Caſus excōmunicationū etiam late ſententie ꝑ iura vel hominē⁊ hoc ſub quadam generalitate nulla perſona nominata vident̉ poſſe concedi curatis vt abſoluāt/ cum īniucta ſatiſfactōne facienda/ quātum iura permittunt. etqͥes reipublice. cum cleri priuilegio pati poteſt. ¶ Caſus carnaliū lapſuum preſertim in ſexu muliebri ac puerili/ qui ſecreti ſunt. vident̉ curatis dimittendi/ ſubterrore futuri iudicij/ cōmixtione brutorum excepta. ſi nō deſperatio timeatur inremittendo. ¶ Caſus votorum cōmunium ⁊ ſepe ſtultoꝝ cum abſolutōne de preteritis ⁊ cōmutatione pro futuris videntur curatis relinquendi/ maxime ſi ſint ſecreti ⁊ ſi palam inutiles appareāt aut modicum fructuoſi/ poſſunt enī prelati taliacōmittere ratōne poteſtatis ſue ſuꝑioriset ciuil̓ que in oī voto ciuili ſupponiturnon excepta ſed incluſa. ⁊c̄.Caſus reſtitutōnū incertarū ac modici p̄cij/ poſſunt curatis dimitti ſecus ī certisſecus in magnis precijs ſecus in defraudationibus notorijs ⁊ ſcandoloſis vt vſuris. ¶ Caſus hereſum occultarum ⁊ mentalipm. Caſus ſimiliter blaſphemiarū leui motu ire prolatarū Caſus ꝑiuriorumquotidianorū non iudicialiū. Caſus ſortilegiorū ſine horrore ac leſione proximorum ac ſacramētoꝝ abuſionē. Caſus ſacrilegij parui. Caſus offenſionis parentum ſine leſionis enormitate poſſunt curatis dimitti. ¶ Caſus aborſuū vel invetre. vel extra qui veniūt omnino preter intentōnem parentum/ dimittendi ſunt curatis/ maxime ſi ſunt ſecreti/ nec proxīosſcandalizant/ quoniā pro talibus nullomodo danda eſt penitentia grauis/ p̄ſertim publica. Que non pia ſed crudel̓ vbiloquimur eſt cenſenda. nec excuſat ſed accuſat hoc loco dicere ꝙ datur ad terroreꝫaliorum. ¶ Caſus habentes in decretispatrum/ ſuas penitentias limitatas/ nōſunt propterea ſic ſemper / ymmo nec frequenter obſeruanda ꝑ curatos in abſolutione conferenda quādo ſecreti ſunt. Secus de publicis/ oportet certe vt penitentie ſint pro circūſtantijs arbitrarie. Tutius qͦꝫ dimittere penitentē ire in purgatoriū cū parua penitētia/ quā hic implerevult qͣꝫ cuꝫ magna non implenda ducere

N