De excōicatōe ⁊ eiꝰ abſolutiōe
alia ciuilis. Naturalis eſt hec vita corꝑalis. cui mors oppoſita poteſt dici excōicatio. Ciuilis eſt multiplex. Quedā ẜm leges ſpectātes ad cōicatōnē tꝑalem pn̄tisvite. de qua ſpectat ad dn̄os legiſtas Aliaeſt eccl̓iaſtica ẜm canones ⁊ inſtituta. queſpectant ad aīam in ordine ad vitā et̓nā.¶ Eccl̓iaſtica cōicatō de qua magis ad ꝓpoſitū ſpectat cōſiderat̉ dupl̓r. Uno moad deū. Alio modo ad ꝓximū Cōicatōad deū. eſt ſtatꝰ ſeu vita grē gratū faciētiscui opponit̉ general̓r oīs excōicatio q̄ cōtrahit̉ ex mortali pctō. ſic ꝙ nequeat talisexcōicatus exercere legitimos actꝰ/ p̄ſertīſacramētales ſine pctō ¶ Cōicatō ad ꝓximū ſeu publica; tractat̉ ⁊ intendit̉ ꝑ canoniſtas: dū loquūt̉ de excōicatōe ⁊ irregl̓aritate. ¶ Eſt āt excōicatio ſeu irregularitas ſub duplici dr̄na. Quedā eſt oīno ſine peccato. quedā ex pctō exn̄te vel p̄ſum.pto Exēplū primi ſicut bigamia. ſicut iudiciū latū in cauſa ſanguinis ex officio. ſicut ſeruitꝰ. ſicut lepra. vel mutilatō. vel oſficiū vile. ⁊ ſil̓ia. que diſtrahūt ⁊ impediunt ab exercitio diuinaꝝ miniſtrationū.necnō ⁊ ab ordinū ſuſceptione repelluntExemplū ſecūdi ſicut excōicatio late ſententie ab hoīe vel a iure. ꝓpter cōtumaciāverā vel p̄ſumptā ¶ Et hec eſt acceptō cōmuniſſima. q̄ ſubdiuidit̉ in varias ſpēsvelut innūerabiles. Tn̄ in generali. Quedā eſt reſeruata pape. ſicut etiā irregularitas que cōtrahit̉ ex hmōi excōicatiōe. dūquis ſe miſcet in diuinis excōicatꝰ. recipiendo vel exercēdo ſciēter ⁊ a ꝓpoſito ¶ Altera eſt irregularitas que nō ita reſeruat̉.ſed eam tollere p̄t ſacerdos ſimplex. ſicutin excōicatōe minori/ que ſuſpēdit hoīeꝫa celebratōe. quēadmodū ſit ſiquis ꝑticipauerit ſciēter cū excōicatis. nō tn̄ in crimine. ſed ex quadā verecūda pietate. ⁊ incaſibꝰ nō conceſſis ¶ Caſus āt ꝑticl̓areshuiuſmodi ſuſpenſionū ⁊ irregularitatūquerēdi ſunt a iuriſtis ⁊ ab inſtitutis religionū ſeu cōmunitatū. qꝛ cōſurgūt ex ſola conſtitutōe poſitiua. ⁊ aliqn̄ ſine crimine. licet nō ſine rōne. ꝓpterea condēnabil̓eſt contēptus ¶ Proinde qͣlis dꝫ eſſe forma abſolutōis ſuꝑ excōicatōibꝰ ⁊ irregl̓aritatibus in foro exteriori ⁊ publico. ſciat̉a iuriſtis. qm̄ in foro conſcīe/ nō reqͥriturcerta forma. nec de neceſſitate ſacramenti.nec de neceſſitate p̄cepti. Sed ſufficit di
cere vt ſupra. Ego abſoluo te in noīe patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī Amen. cū intentōe abſoluēdi. Expedit autē vt hec intētio ſit latiſſima. que ferat̉ ſuper om̄i caſu in qͦ poteſt ꝯfeſſor abſoluere tā de ſententijs quāde pctīs. Et ita ſufficit hec forma ꝓ oībꝰſine multiplicatōe verboꝝ. ¶ Adde ꝙ abſolutus in foro exteriori de excōicatiōibꝰtenet̉ nihilominꝰ cauſas excōicationū ſacramental̓r cōfiteri vt ꝙ verberauerit clericū. ⁊c̄. Non enī fit publice ſacramētaliscōfeſſio ad quā obligat ius diuinū ¶ Exquibꝰ oībꝰ colligi pōt ꝙ multa a pleriſqꝫaddunt̉ fruſtra in abſolutōne ſacramētali. ad abſolutōnem penitus nihil facientia. In hoc enī ꝙ confeſſor qͥlibet cū intētione actuali vel habituali dicit ego te abſoluo In noīe pa. ⁊ fi. ⁊ ſpūſſan. omīa cōprehendit ſcꝫ autoritate mihi cōmiſſa velqua fungor. hanc enī conditionē p̄ſupponit ipſa abſolutio. Itē a pctīs tuis mihiconfeſſis ſuꝑflue addit̉. quoniā de nō cōfeſſis nō abſoluit. Itē et reſtituo te vnitati ſancte eccl̓ie ⁊ ſacramētis eius. Si enīabſolutus eſt. ex ſe qꝛ fidelis eſt/ iā reſtitutus eſt. Cetere conditōnes patent ſupra.¶ Ueꝝ vt ſupra tactū eſt ſi qͥs fuerita iure. vel ab hoīe ſuſpēſus aut maiori excōicatiōe innodatꝰ ſeu irregularitate irretitnotoria aut cōtumaci aut certe illa q̄ ſediapl̓ice eſt reẜuata. ⁊c̄. in taliū caſuū abſolutiōe p̄ſcriptꝰ eſt modus videlꝫ in ſacriscanonibꝰ vt eo mō nodū religent̉ qͦ quisfuerat alligatus. Et hec abſolutio ſimplicis ſacerdotis tranſcēdit ptātem ſaltē exiure poſitiuo: Sil̓r eodē iure eius ptātiablati ſunt caſus ep̄ales aut alioꝝ ſuꝑiorum. Sil̓r ⁊ in inſtitutōibꝰ religionū ꝓpter artiorē ſui ſtatus cuſtodiam que pctāſeu caſus ſoli prelato reſeruātur qͣꝫuis deper ſe qͥlibet ſacerdos ab eiſdem poſſet abſoluere dūmodo vltra ſuam poteſtatē pͥncipalē non excederet. ¶ Patet quoqꝫ qͣꝫmulta ⁊ in ipſa abſolutōe ſuꝑiorū caſuūcriminū excōicationū irregularitatū. ⁊c̄.ab ipẜ p̄latis adijciāt̉ ſuꝑflua et nihil adabſolutōem ſpectantia. Nā etiā in talibꝰſufficit ad cōem formā addere ſolūmodoclauſulā vel clauſulas a iure inſtitutas. qͥbus irretitꝰ enodet̉ ſeu a nodis abſoluat̉.vt dicēdo autoritate ſummi pōtificis velgrē aūt priuilegij cōceſſi vel dati. ⁊c̄. Egote abſoluo a tali excōicatione irregl̓arita-
G