Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De arte moriendi

clementiā me indigno pctōre interpella. vt ob amorē tui/ mea remittat crimīaꝑducens in gloriā ſuā. Angelos dehīcprecibꝰ inuitet inqͥens. Spūs celoꝝ / angeli beatiſſimi aſſiſtite q̄ſo mihi migrātiex hoc ſeculo potēter eripite me ab oībꝰaduerſarioꝝ inſidijs. aīam meā in vr̄mꝯſortiū aſſumite Tu p̄cipue angele bonecuſtos meus Poſt hec inqͥrat̉ ab infirmo cui ſanctoꝝ vel ſanctaꝝ/ magis deuotus extiterit/ vt illi precē offerat dicendo.O glorioſiſſime ſancte vel ſancta/ ſingl̓a in te viuerē ſpem ꝯfidentiā repoſui ſuccurre nūc mihi in hoc extremo neceſſitatis articulo laborāti. nūc anxior ſupra modū tempus nūc inſtat hora. iamin adiutorium meū intendeQuarta pars quaſdam obſeruatōes edocet. vt ſciat̉ qͣlis predictoꝝ vſus habēdus ſit.Ipatiens/ nondū euchariſtiāaut extremā vnctionē ſuſceꝑit.interroget̉ an̄ eadē ſacr̄a deuote ꝑatus ē reciꝑe Si etiā ſuꝑ īterrogatiōibꝰ p̄miſſis/ veriſil̓r appareāt rn̄ſiōespatiētis vſqꝫqͣqꝫ ſufficiētes exiſtere. remediū apponat̉ qͣꝫtū id cōmodiꝰ fieri poterit. vel mīſtratōꝫ ſacr̄oꝝ ꝯfeſſiōis. euchariſtie. aut extreme vnctōis. vel eidemmaīfeſtādo ꝑiculū qd̓ incurrit pleneſatiſfaciēdo petitōibꝰ ſuꝑ fide ſua ſalute conſcīe ꝓlatis Moneat̉ vt decedat tanquā verꝰ fidelis xp̄ianꝰ Attēdat̉ ſi īfirmꝰ ipſe/ excōicatōis vinculo aſtrictꝰ teneatur. ꝓpterea ſummittat ſe totis viribꝰ ordīatōi ſctē mr̄is eccl̓ie vt abſoluat̉ Simoriturꝰ ꝓlixū tꝑis ſpaciū. ad ſuā recollectiōꝫ hēat. nec morte feſtina p̄ueniat̉/ legēde forēt corā eo ab aſtātibꝰ hiſtorie orōnes deuote. in qͥbꝰ ſanus viuēs āpliꝰ delectabat̉. vel recenſenda eēt d̓ina p̄ceptavt ꝓfundiꝰ meditet̉ ſiqͥd aduerſus ea negligēter oblitū deliq̄rit. vel ſil̓is corā eo īſtructio retitet̉ Si patiēs vſum loq̄ndi ꝑdiderit hꝫ tn̄ ſanā integrā noticiamad interrogatōes ſibi factas vel orōes co eo recitatas/ ſigno aliqͦ exteriori vel ſolo cordis ꝯſenſu rn̄deat. hoc ſufficit adſalutē. Pn̄tet̉ infirmo imago crucifixivel alteriꝰ ſctī quē ſanus incolumis/ ſpecialiter venerabat̉ Si oīa p̄miſſa dici breuitas ſinat/ p̄ponēde ſunt orōes. il-

la p̄ſertim que ſaluatori noſtro Ieſu xp̄odirigit̉ Nullatenus aut minime ſi fieripoſſit/ moriēti amici carnales. vxor/ liberi/ vel diuitie ad memoriā reducant̉. niſiinqͣꝫtū id exigit patiētis/ ſpūalis ſanitaset alias cōueniēter omitti neqͥt.detur infirmo nimia ſpes corꝑalis ſalutꝭconſeq̄nde. ingerat̉ potius eidē/ prīa monitio ſuꝑius explicata. Sepe nāqꝫ vnātalē inanē falſam cōſolatōem/ incertāſanitatis corꝑee confidētiā/ certā īcurrit dānatōne Quinimo hortādus eſt patiens vt cōtritōem. ꝯfeſſionē/ aīe ſanitatē procuret; ad ſalutem corporis (ſiſibi fuerit expediēs) valere poterit. indeſecurior atqꝫ qͥetior erit Quia vero freq̄nter corꝑalis infirmitas/ ex aīe languore ortū hꝫ / papa exp̄ſſam decretalē cuilibet medico corꝑis diſtricte p̄cipit. ne cuiqͣꝫ egroto/ corporeā ꝯferat medicinā priqͣꝫ de ſpūalis medici cōfeſſoris ſcꝫ reqͥſitione / eundē monuerit Hinc expediēs videret̉. vt in qͥbuſlibet paupeꝝ hoſpitalibus/ vel domibꝰ dei / ſtatuto firmaret̉. neqͥs ibidē eger ſuſcipi poſſet prīo ingreſſus die/ cōfeſſionē faceret/ vel idoneoſacerdoti ad hocip̄m deputato/ ꝑatusfiteri ſe cōtinuo pn̄taret. ſicut ī domo deipariſius/ laudabiliter obſeruatur. Opuſculum triꝑtitum finit.Tractatum ſequentem de differētia peccatoꝝ venialiū mortalium/ edidit Idem xp̄ianiſſimꝰ doctor.dn̄s Iohānes de gerſon/ pro quarundāꝑſonaꝝ laicaꝝ ſimpliciū eruditōe/ in īdiomate ꝓprio ſcꝫ lingua gallica. Sꝫ aliorum eruditiōe/ alius quidā/ ip̄m tranſtulit a gallico in latinum.Incipiūt Rubricecōſiderationū tractatus ſequentis.i. Declaratio generalis quid eſt peccatum mortale aut veniale.ij Quomodo in om̄ibus peccatis reꝑire poteſt peccatū tantūmodo veniale.iij Quādo vana gloria/ eſt pctm̄ mor(nialetale aut veniale.iiij Qn̄ ſuꝑbia eſt pctm̄ mortale aut vev Qn̄ iudicare eſt pctm̄. quale.