De preceptis decalogi-
zl
vel ſuo ſtatu aut in ſuis heredibꝰ ex hocgraue detrimentū patiat̉. ¶ Requirit̉ autem ad ꝑſone ſic aliū damnificātis abſolutionē vt ablata ⁊ damna/ ex integro/ dānificato reſtituat. ẜm iudicium boni viriquēadmodū citius et cōmodius poterit.Quod ſi facultas nō ſit om̄ia reddere. ſaltem qd̓ poterit reſtituat. etſi dānificatusignoret̉ ablata nihilominꝰ in pios vſus⁊ elemoſinas diſtribuat ẜm iudiciū ſuperioris. ¶ Hoc etiā precepto ꝓhibet̉ oīsſymonia. que eſt ſacrorū venalitas. Pluralitas item beneficiorū abſqꝫ ratōnabilicauſa. Et formatio vel vſus falſe monete.¶ Item rem aliquam ad certos termīosad credētiā / plus iuſto vendere. Et om̄iscōtractus illicitus. ¶ Preterea prohibet̉hoc precepto om̄is detractio ⁊ diffamatōqua alterius fama bona/ om̄i argento p̄ſtantior alteri in iuſte tollit̉. Debet equidem ſic diffamās alteri famā ablatā reſtituere quantū poteſt. publice quādoqꝫ veritatē confitēdo. ⁊ ſe male feciſſe aſſerēdo.Et multo magis. ſi cōitatem. aut totū aliquē ſtatū iniuſte diffamauerit. ¶ Inſuꝑhoc preceptū infringūt qui a ſubditis ſuis vltra iuris equitatē ⁊ reipublice neceſſitatē/ temꝑalia bona violēter diripiūt. quietiā iniuſtas leges aut p̄cepta condūt/ cōtra deū ⁊ eccl̓iam. qui in eo facto excōmunicatōem incurrūt ¶ Amplius hoc trāſgrediunt̉ preceptū adultere mulieres; illegitimos filios ad legitimoꝝ hereditatēſuccedere faciētes/ queqꝫ viroꝝ ſuoꝝ bona/ eis ignorātibus ſumptuoſe nimis cōſumunt. Conſimilit̓ delinquūt filij ꝑentum bona eis neſciētibꝰ/ inutiliter exponendo. Seruitores etiā ⁊ diſpenſatoresdn̄orum ſuorū aut magiſtrorū bona infideliter miniſtrādo. Eccl̓iaſtici viri / eccleſie bona luxurioſe aut pompatice. aut eain theſauros cumulādo. Illi item qͥ t̓minos agrorū dilatāt/ proximos defraudādo. Qui tributa iuſte inſtituta/ ſoluere renuūt. Et hi quibꝰ cōmiſſa eſt teſtamētoꝝexecutio. elemoſinas ⁊ cetera legata in p̄iudicium defunctorū implere differētes.aut ſoluere recuſantes. Plurimi ſunt horum modorū ſimiles. qͥ ex precedētibꝰ immoderatis ſumptibꝰ proueniūt. cū quismultipliciter vltra redditus et prouētusproprios ſumptuoſum gerit ſtatū. ſumptuoſus nāqꝫ ſtatus/ ſumptuoſas reqͥrit
expenſas ¶ Poſtremo ꝯtra preceptū hocgrauiſſime peccāt. hi qui pecunia aut prece violenta/ ꝑentes ꝓpinquos aut ſeruitores/ principalit̓ intuitu ſeruicij / eccl̓ie bona occupare ꝓcurant. cū preſertī eccleſiaſtica bn̄ficia dignis ⁊ ſufficiētibus debeant̉. ⁊ pure non ſymoniace cōferri debeātAlioquin in bn̄ficio nullū ius acquirit.nec a crimine liber eē p̄t quouſqꝫ bn̄ficiūſimplicit̓ reſignet ſymoniace ꝓmotus ⁊c̄.Capitulū vndecimū Septimū continet preceptū.Eptimū preceptū eſt. Nō mechaberis nec luxurioſus eris.Hoc p̄cepto inhibet̉ ſub pena peccati mortalis. om̄is ſocietas ⁊ carnalis cōmixtio viri et mulierisexcepta matrimonij lege Huius nāqꝫ oppoſitū aſſerere/ eſt error cōtra fidē ¶ Prohibet̉ etiā precepto hoc/ tam in matrimonialiter cōiunctis qͣꝫ in ſolutis. oīs luxurioſus attactus mēbroꝝ genitaliū; qͦ nonſeruat̉ naturalis ordo inditus a natura.vel nō rite copulant̉ ꝑtes ad generatōema natura deputate. Et tanto peccatū hocgrauiꝰ eſt. quāto a naturali ordīe lōgiusrecedit. ſiue inter ꝑſonas ſolūtas. ſiue (qd̓crimen aggrauat) ꝯiunctas matrimonialiter Siue fuerit huiuſcemōi attactus inſe vel in alia ꝑſona. aut reſpectu beſtie inaltera ſpecie. ꝑ turpiſſimā et illicitā complacentiā ꝯſummatus. Si deniqꝫ ſpecialiter attactus ipſe innaturalis/ ꝓueniat afediſſima viliſſimaqꝫ delectatōe que mollicies vel pollutio dicit̉. Si quis autē inhis vel aliqͥbꝰ hoꝝ culpabilis eſt. ſufficiēter intelligere poteſt/ qͥd iſti modi generales loquēdi ſignificēt. nec eī ꝑticulariusextra ꝯfeſſionē eſt abominabilis hec īmūdicia explicāda. ne caſte aures pure ⁊ īnocentes horū prius ignotoꝝ noticiā add̓rant ⁊ ſcandaliſent̉. ¶ Sūt etiā caſus iſtienormiū cōtra naturā peccatoꝝ. prelatismaioribus. ep̄is ſcilꝫ ⁊ ſuis penitētiarijsad abſoluendū reſeruati. quoꝝ aliqͥ ẜm leges ignis pena plectūtur. Nec p̄t aliquisqd̓cunqꝫ bona aut elemoſinas oꝑetur ineternū ſaluari / ſi pudore motus / hec peccata reticeat. vel adeo celet vt nō poſſit cōfeſſor peccati ſpēm diſtinctius ꝑpendere.¶ Peccati nāqꝫ ꝑpetratō debuit maiorēpudorē inferre qͣꝫ eiꝰ reuelatio; preſertī in
N
T