Compendiū theologie

facit ⁊ exequit̉. Cognoſcit iſte defectū ſuum. cōpunctuſqꝫ ꝓpoſitū ⁊ intētionē ſuāmutat. om̄iaqꝫ in deū referre incipit. ⁊ intentōe deo ſeruiendi ⁊ ad regulā ſuā amodo in dicta religiōe vult viuere. Iſta ſubſequēs ſuꝑaccedēsqꝫ intentō/ iſtū actumviuendi in religiōe ẜm quid informabit.quia ſcꝫ quo ad ip̄m actu in ſe ac etiā omnes alios ſingulares actus. qui poſt illaꝫſuꝑaccedentē intentōem fient. qꝛ eos meritorios. ⁊ iſtum vere religioſum qͥ priusnō erat/ efficiet. Quo ad quid etiā non informabit. quia oēs alios ſingulares actꝰprecedētes. meritorios efficere nō poteſt.Nec etiā reſpectu eoꝝ. cum tranſacti ſintpoteſt actus interior volūtatis cum iſtaſuꝑaccedēti intentōe reiterari. Et ad iſtd̓ꝓpoſitū reſpectu ſcꝫ iſtoꝝ actuū qui ſic infieri exiſtūt ⁊ intentōis ſuꝑaccedentis ſatis pertinere videt̉ illud beati Gregorij inomelia. Reſtat vt quiſqꝫ ille eſt qͥ ad ſuꝑnam patriā tēdit nequaqͣꝫ ſe a vicijs promundi huius honeſtate cōtineat. Qui ⁊ſi quedā aliqͣndo bona pro honeſtate inchoat in eius intētione nō debet ꝑmanere. nec ꝓ bono oꝑe/ preſentis huiꝰ mundigloriā q̄rere. ſed totā ſpem in redēptorisſui aduentu cōſtituat. ⁊c̄. Ecce mentio debonis inchoatis/ ⁊ de mutatōe intentionis ⁊c̄. ¶ Et ꝓut in ſuꝑioribꝰ exemplificatum eſt de informatōne ip̄orū actuū quoad meritū. ſimili modo exemplificari facile eſt de eoꝝ informatōe quo ad demeritūcū eadem quo ad hoc ratō exiſtat. ¶ Reſolutio finalis eſt iſta. ꝙ intētio actus/ tāinteriores ip̄ius volūtatis/ qͣꝫ exterioresex ip̄is procedētes/ qui realiter ⁊ trāſactiſunt. ſubſequēs ſeu ſuperaccedens/ nullomodo poteſt ex ſeipſa eos quo ad meritūvel demeritū īformare. Ꝙ vero dicat̉ actꝰinterior volūtatis cum intentōe ſubſeq̄nti ſeu ſuꝑaccedēti reiterari. ⁊c̄. Iam ꝓprieloquēdo illa reiteratio eſſet nouꝰ voluntatis actus. ⁊ ſic reſpectu eius poſſet ⁊ deberet dici intentō ꝯcomitās ⁊ nō ſubſeq̄nsSed iſta ꝓ mediocribꝰ ⁊ ſimplicibꝰ/ et qͦmagis conſcientiarū ſcrupuli cognoſci ⁊quietari valeāt vt ſepe tactum eſt/ ita lateſpecificari ⁊ ꝑ exempla declarari libuitNotandū inſuꝑ ⁊ poteſt poni vt ſeptimaregula. Septima regula ꝙ actō corꝑalispoteſt etiā meritorie ad aliquē finē tꝑalēreferri. dūmodo finis ille temꝑalis. in de-

um finaliter referat̉. Actō vero ſpūalis vtpredicatio oratō ⁊ hmōi. nullo modo poteſt meritorie ad finē temꝑalem referri. etiam ſi illd̓ temꝑale finaliter in deū referat̉.Et hoc eſt in effectu qd̓ dicit. Aug. Debemus māducare vt euāgeliſemꝰ. nō autemeuāgeliſare vt māducemꝰ. ¶ Aduertēdūpreterea ꝙ etiā ꝑ modū cuiuſdā regule ethec ꝓ octaua poni poteſt. Octaua regulaꝙ ſi in aliquibꝰ actibꝰ ſeu actionibus/ addiuerſos fines ſibiinuicē ſubordinatostendentibꝰ/ primꝰ vel medius finis ſeu ꝓpinqͥor intētus ponat̉ ſeu cōſtituatur aliquod tēꝑale. ordo talis eſt ꝑuerſus. atqꝫhmōi ſic ad iſtos fines ordinari demeritorij. Bene tamē etiā meritorie licitū eſt/duos fines in aliquo actu cōſtituere ⁊ intendere. vnū ſcilꝫ temꝑalem. ⁊ aliū eternūdūmodo illud quod eſt eternū ſit principalis ⁊ vltimus finis intētus. ⁊ nō econtra. Vt gratia exēpli de iſtis duobꝰ membris. Optabit aliqͥs ſufficiēs ⁊ idoneꝰ ſꝫindigens/ beneficiū eccleſiaſticū. vt ſcꝫ habeat vnde vitā ſuam ſuſtētaret. ⁊ vt etiammaiorē habeat occaſionē et facultatē deodebite ſeruiendi. Hic ſunt duo fines licite intenti. vnus tēꝑalis. ⁊ alius eternus.Si igit̉ iuxta primū membrū huiꝰ notabilis ſeu regule/ finis pͥmꝰ ſeu ꝓpior ſit ipſum dei ſeruitiū debite facere. ⁊ finis vltimus ⁊ prīcipalis ſit ſuſtentatōem vite habere. tūc ordo eſt ꝑuerſus ⁊ actus ad hosfines ordinati de ſe quo ad ſalutē eternaꝫadquirendā/ demeritorij. Si vero cōtrario modo procedat intētio. ſic ſcꝫ ꝙ finisprimus ſeu ꝓpinqͥor ſit ſuſtentatōem vitehabere. et finis vltimus ac prīcipalis/ ſitip̄m dei ſeruitiū facere. tūc ordo eſt rectꝰ etbonus. actusqꝫ ad hos fines debite ordinati quo ad ſalutē eternā adquirēdā meritorij. ¶ Et hec qͦ ad materiā intētionisac finis actiōis ⁊ oꝑatiōis qͣntū huic tractatui cōgruere viſum eſt/ dicta ſufficiāt.¶ De eſſe natura etqualitate conſcientie.Uo vero ad eſſe ſeu naturaꝫ acqqualitatē conſciētie. eſt primoſciendū. ꝙ cōſcientia ꝓut ꝓprietas vocabuli de ſe ſatis connotat/ duo dicit ⁊ importat ¶ Primo dicit ⁊ importatſciētiam. et ẜm hoc conſciētia dici poteſtqͥdā habitꝰ naturalis. nō ſolū cognitiuꝰ.

R

S