Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendiū theologie

declaratū eſt De intentōe vero hmōiactus cōcomitāte hoc idē ſcꝫ quō quādo eos informare habeat informet. ex ſuꝑius etiā tractatis clare elici et cōcipi poteſt. Etenī ſi intētio tales actus precedēsipſos quo ad meritū demeritū iuxta tamen modificatōnes declaratiōes ſupraetiā tactas informare poteſt qn̄qꝫ informet. hoc idē dubiū iuxta eaſdē tamenmodificatōes facere poterit valebit intētio ip̄os actus realiter de facto cōcomitans Quo vero ad intentiōeꝫ tales interiores volūtatis actus. ac etiā exterioresexinde ꝓueniētes ſubſequentē ſeu ſuꝑ accedentē aduertenda ſunt ſequūtur. Etprimo quantū ip̄os actus interiores voluntatis in ſe abſolute cōſideratos concernit intentō/ hmōi interioris actusvolūtatis/ ſubſequens ſeu ſuꝑaccedens/nullo modo ex ſeipſa poteſt eos ad meritum vel demeritū informare .i. meritorios vel demeritorios efficere/ niſi quatinꝰilli actus interiores volūtatis/ illa ſubſequēti ſeu ſuꝑaccedēti intentōe reiterarētur. Vt gratia alicuiꝰ exēpli ad clarioremſemꝑ intellectū. vt aliquis vult in mētediſponit ire de roma in hirl̓m. hoc ſibi equū alia neceſſaria preparat. qui pro tūc nec prius relatōe ſeu reflexione quacūqꝫ habita in deū. ſꝫ forſan (vt interdum cōtingit) ſola cauſa ſocietatis velalia. vult poſtmodū iſte dictā ſuam volūtatem ſeu propoſitū qd̓ ſic habuit/ in deum referre. vt ſcilꝫ illd̓ propoſitū voluntatē quā ſic de eundo in hierl̓m ſimplicit̓habuit. habuerit intentōem deo ſeruiendi complacēdi. Iſta intentio ſic ſibi ſuꝑueniens; nullo modo pōt ex ſeip̄a illumactū interiorē voluntatis ſeu illud ꝓpoſitum quod ſic priꝰ de eundo in hirl̓m habuit/ īformare. ſic ſcꝫ eius bonitas ſeumeritū/ ex iſta ſubſequēti ſuperaccedētiintētione dependere poſſit. niſi iterū illūinteriorē actū voluntatis ſeu ꝓpoſitū cuꝫiſta intentiōe ſubſequēti ille homo reiteraret. ſic ſcꝫ illā voluntatē et ꝓpoſitū qd̓ſic de eūdo in hirl̓m ſimpl̓r habuit rehaberet intentiōe deo ſeruiēdi complacēdiqd̓ ſi faceret/ et a caſu in dicto ſuo ꝓpoſitoſine ſua culpa impediret̉ iſte actus voluntatis ſic iſta intētione ſubſequēte reiteratus meritoriꝰ eſſet. vbi prior p̄cedens fuiſſet Et clara eſt. qꝛ iam ille interi

or actus voluntatis ſeu illud propoſitū.ſic iſtam intentōeꝫ ſubſequentē precedēstꝑe quo iſta intētio accedit/ eſt quaſi in factum. quodāmodo in p̄teritoquare niſi reiteraret̉ nulio modo videt̉ſubſequentē intentionē informari poſſe. Quo ꝟo ad ipſos actꝰ exteriores. ex ipiſcꝫ interioribꝰ actibus voluntatis prouenientes. hmōi actꝰ/ ſub duplici ſpecie/ dupliciqꝫ qualitate quantū ad hāc materiāꝑtinet cōſideratōni occurrūt. Sūt etenīaliqui reſpectu prime ſpeciei. ſimplicesin ſe .i. qui de ſua natura etiā ſi quēdā ſucceſſum habeāt. tamē ex pluribꝰ diuerſis alijs actibꝰ de ſe cōpletis vel longo tractu temꝑis ſubſiſtere ſeu conſtare habēt.vt gratiā exempli. Dare vnam elemoſinācelebrare vnā miſſam. et hmōi. Alij veroſunt ſecūde ſpeciei. cōpoſiti in ſe. i. deſui natura ex pluribꝰ diuerſis alijs actibus de ſe cōpletis. vel ex longo in diuerſa temꝑa tractu ſubſiſtere cōſtare habētvt gratia exēpli. Diu in religione viuere.in longā ꝑegrinatōem ire. hmōi Ruiſus poſſunt predictaꝝ duaꝝ ſpecieꝝ actꝰſub duabꝰ diuerſis qͣlitatibꝰ (vt tactū eſt)cōſiderari Uel ſcꝫ ꝓut ſunt in factū eſſe. .i.ꝑfecti cōpleti. Uel prout ſunt adhuc infieri .i. iam incepti nondū ꝑfecti ſeu completi. De quibꝰ magis exēpla ſubinſerta liq̄re poterit. Premiſſa igitur adpoſitū applicādo dici poteſt. actꝰ pͥmequalitatis ſcꝫ ſunt in factū eſſe .i. ꝑfecticōpleti/ cuiuſcūqꝫ predictarū ſpecieꝝ exiſtant. ſiue ſcꝫ ſimplices ſiue cōpoſiti. intētio ſubſequēs ſeu ſuꝑaccedēs. nullo modo poteſt ex ſeip̄a quoad meritū vel demeritu informare. Nec taliū actuū bonitasſeu malicia ex dicta ſubſequēti ſeu ſuꝑaccedenti intētione depēdere. Ratio claraeſt. qꝛ tales actus ꝑfecti cōpleti et ſictrāſacti ſunt. ſunt amplius in eſſe. qꝛautē ampliꝰ in exiſtit: poteſt amplius per aliud ſubſequēs informari. necab eo quoquo dependere. Nec etiā iuxta modicū ſuꝑius tacta/ poſſet actus interior voluntatis reſpectu taliū actuū exteriorū ſic tranſactoꝝ. cum illa ſubſequēti ſeu poſt accedēti intentōe reiterari. Vtgratia exēpli. et prīo de actu ſimplici. Dedit aliquis cuidā indigēti vnū florenumnihil tūc nec ante/ reſpectu iſtius dationis de deo cogitās. ſꝫ qꝛ forſan ille īdigēs

Q