Compendiū theologie

om̄es boni Item corꝑaliter ſeu ſacr̄aliteret ſpūaliter. ⁊ iſto modo ꝯmunicant quotidie boni ſacerdotes qͥ celebrāt. ⁊ alij boni de eccleſia dū cōmunicāt. Qd̓ quilibetchriſtianꝰ debite etatis tenet̉ facere/ ad minus ſemel in anno ſcꝫ in paſcha ¶ Sedcū cōpleta refectiōe corporali vel ſpūalihabeamꝰ quod in iſta petitiōe petimꝰ. vtquid poſt prandiū iſtā orōnē iteramus?Ad quod dicit̉ ꝙ ſenſus huiꝰ petitōīs duplex eſt. ſcꝫ vt panis detur ⁊ vt in comedētis nutrimentū. non autē in detrimentūcōuertat̉. Et ratōne primi habet locū hecoratio an̄ ſuſceptōem cibi. Rōne vero ſecundi habet locū poſt ſuſceptiōem.De effectu quintepetitiōis oratōnis predicte.N quatuor igit̉ precedētibus petitōnibꝰpetit̉ acceſſus omis boni In tribus veroſequētibꝰ/ ponit̉ amotio om̄is mali. Inhac igit̉ quinta petitione petimꝰ abſoluia malo preterito. Et eſt hec Dimitte nobis debita noſtra .i. peccata que nos/ pene debitores conſtituāt. Sicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribus noſtris. Quaſi dicat. Sic te velis habere ad nos in debitanoſtra dimittēdo. ſicut nos habemꝰ noserga debitores noſtros qͥbꝰ debita dimittimus. ¶ Et intelligas ꝙ hec oratio ꝓfertur in perſona totius eccl̓ie que in bonisſtat. qui peccātibus in ſe debita dimittūtAlioquin ſi in ꝑſona ſua intentōem imputando diceret peccator in ſe peccantibus nō dimittēs. mentiret̉. ſibimet imp̄cans malū ẜm quod dicit Auguſ. Si nōdimittis mētiris. ⁊ ei mentiris quem nōfallis. ¶ Sed ẜm aliqͦs iſtud in pctōre videtur poſſe ſaluari orādo iuxta prioremmodū. ꝑ hoc ꝙ lynos. ⁊ ly nobis/ ſupponāt ꝓ diuerſis. Et hic ſit ſenſus Dimittenobis infirmis debita noſtra. ſicut ⁊ nosboni ⁊ ꝑfecti dimittimꝰ debitoribꝰ noſtrꝭ¶ Sed iſtā expoſitōnē vt nimis extortācredo derelinquendā. Expone ſic igitur.Dimitte nobis debita noſtra id eſt peccata que nos cōſtituūt debitores. Uel debita noſtra .i. penas nobis pro p̄dictis peccatis noſtris debitas. cōmutando ſaltemeternas quas peccādo meruimꝰ/ in temꝑales. ſicut ⁊ nos dimittimꝰ id eſt iuſte dimittere debemꝰ/ debitoribꝰ noſtris. vt ſaltem eos nolimus vel hic vel in futuro ob

ligari. cum aliqͥd ſcilicꝫ fecerint quare obligare deſierint. vtpote cū ſatiſfecerint ſipoſſint. vel ſaltem cū petierint veniam / ſinō poſſint. ¶ Unde hic tota ꝙ duplicit̓cōtingit alicui dimittere. Uno modo dimittēdo rancorē. ſic .ſ. ꝙ nec malū inimici velis ꝓcurari. nec eius bonū minui. bn̄tamen velis illud qd̓ in te deliquit aliquatenꝰ ſatiſfieri. Et ad hoc tenent̉ om̄es indifferēter. quia hoc om̄ino p̄ceptū eſt ſaltem ſub intellectu. Alio modo dimitterecontingit. nō ſolum dimittendo rancorēſed om̄ino ſine ſatiſfactiōe iniuriaꝝ/ ſineqꝫ reſtitutōne rerum. necnō ſine interuētu p̄cum om̄ia dimittere ac ex puro corde diligere. ⁊ ad hoc tenētur tantū ꝑfecti.quia iſto modo ſolum cōſilium eſt.¶ē effectu ſexteExta petitio eſt re (petitiōisſpectu amotōis mali futuri. inquod varijs tꝑibus/ ex carnismundi ⁊ demonis tentatōibꝰ/Incidere formidamꝰ. Et ē hec. Et ne nosinducas in tentatōem. Quod intellige ꝑmiſſiue. id eſt nō induci ſinas in tentatonem. hoc eſt ne ꝑmittas nos ſuccūbere tētationi. Aliud eſt enī in tentatōem duci.⁊ aliud induci In tentatōem enī duciturqui a tentatiōe pulſat̉. ſed nō deijcit̉. Intentatōem vero inducit̉/ qui a tentationepulſat̉ eo ꝙ a gratia nō ſupportat̉ ſed ſibi relinqͥtur. a tentatōe frangitur ⁊ abſorbetur. ¶ Quia ergo nō eſt malū a tentatōne probatōnis vel etiā ſuggeſtiōis duci.qͥnimo eſt occaſio exercende virtutis. qꝛbeatus vir qui ſuffert tentatiōem Iaco.primo Non petimus hic vt nō ducamurin tentatōem. ſed ne inducamur id eſt neinterius inducamur ⁊ ſuccūbamus. Un̄de gloſa Nō precamur nō tentari. ſed necetiā modicū a tentatōnibus vinci. Tentatio enī neceſſaria eſt ad coronā ¶ Et cūduplex ſit tentatio ſcilꝫ probatiōis ⁊ ſuggeſtionis. nō dicitur deus proprie inducere in tentatiōeꝫ ſuggeſtionis. quia vt dicitur Iacob̓. pͥmo. Ipſe enī deus neminētentat. Sed ideo (vt dicit Auguſtinus)d̓r aliquē inducere in tentatōeꝫ. nō qꝛ ip̄einducit. ſed qꝛ aliquādo induci ꝑmittit.vel ſaltem quod inducat̉ non impedit¶ De effectu ſepti-

A