De VII petitiōibꝰ orōis dominice2
Aug. de libero arbitrio. li. i. Itē diſcernere bonū a malo. de quo Augu. de ci. dei li.xix. Item eterna preponere temꝑalibꝰ. dequo Auguſt. in vi. ſue muſice.¶ De virtute fortiDrtitudo autē eſt in (tudīsꝑferendis moleſtijs. Vnde ẜmquoſdā ſic aꝑtius diffinit̉. Forltitudo eſt immobilis animi inter aduerſa laboꝝ ⁊ periculoꝝ equa ſuſceptio ¶ Cuiꝰ qͣdruplex aſſignat̉ actus vieUnꝰ firmare animū cōtra tꝑales moleſti¶ Aliꝰ nō aduerſias. de qͦ Augu.tatē nec mortē tꝑalem formidare. de quoAuguſt. in. vi. ſue muſice. Aliꝰ a ſapiēterelecto/ nullis terroribꝰ nullisqꝫ penis depelli. de quo Augu. de libero arbitrio. li. iAlius ꝓ dilecto habēdo aduerſa tolerarede quo Auguſt. ſuꝑ Gen̄. li. xij. ¶ Actuspatrie duplex eſt. Unꝰ firmiſſime deo adherere. qui ponit̉ ꝑ magiſtꝝ in. iiij. ſentē.Alius nihil moleſte pati qͥ ponit̉ per Auguſti. in. vi. ſue muſice.De virtute temperantie in ſpeciali.Emꝑantia eſt ī prauis delectationibꝰ coercēdis. Diffinit̉ ātſic ab Augu. in li. i. de libero arbitrio. Temꝑantia eſt affectio/ coercensappetitū ab his rebꝰ q̄ turpiter delectant¶ Cuiꝰ actus aſſignant̉ in via. Subtrahere ſe ab amore inferioris pulcritudīs.de quo Auguſt. in. vi. ſue muſice Itē coercere cogitatōes prauas de quo in. iij. ſen.Itē libidinē refrenare. de quo auguſ. ſuꝑGen̄. xij Itē refrenare cupiditates ab hisque tꝑaliter delectāt. de qͦ augu. de liberoarbitrio. ¶ Actus autē patrie eſt nullo reſpectu noxio delectari. de qͦ in. iij. ſen. Itēimmaculatū manere. de quo auguſtinusin. vi. ſue muſice.De effectu dictarum virtutū ⁊ an ſint in patria.Ste qͣtuor virtutes/ hoīem ad virtutes theologicas hn̄das habilitātHis nihil vtiliꝰ eſt in vita dūmodo īforment̉ caritate. Tūc enī eq̄ meritorie ſuntvite eterne/ ſicut theologice ¶ An aūt hevirtutes future ſint in patria. dicit magiſter in li. ſentē. ꝙ ſic ẜm aliquos earū actꝰ
vt patet ꝑ ſingulas iuxta ſupra tacta.De ordine dictarūvirtutū ad ſeptem vicia capitalia.Ltimo dicēdū qualit̓ ꝑ has ſeptem virtutes ſeptē vicia capitalia expellant̉. Fides enī quementē illumīat expellit ſuꝑbiāque cor excecat. Spes q̄ gaudio futuroꝝcor letificat/ expellit irā que pn̄ti miſeriamentē conturbat. Charitas q̄ gaudet deꝓximi proſꝑitate/ delet inuidiā q̄ eſt odiūfelicitatis aliene. Fortitudo ꝑ quā in actus viriles cōſurgimus expellit acidiā ꝑquā deſidia tabeſcimꝰ Iuſticia q̄ ſua vnicuiqꝫ tribuit elimīat auariciā q̄ aliena retinet ⁊ rapit. Temꝑantia q̄ exceſſum repͥmit. expellit gulā que modū excedit. Prudentia que ẜm auguſt. incorruptōem corruptioni preponit/ euacuat luxuriā quacorrūpitur corpus ⁊ anima.¶ Explicit quartus tractatus huiꝰ libeli qui eſt de explanatōne virtutum.36Incipit tractatusGquintus de ſeptē petitiōibꝰ contentis inoratōne dominica ⁊ earum expoſitōne.Ractatū deſeptē petitōnibꝰ q̄ in oratione dn̄ica cōtinent̉ aliqͥẜm ordinē huiꝰ libelli ponūt. ſcꝫ īmediate poſt tractatū de articulis fidei. ⁊ ante tractatū dedecem p̄ceptis legis. Hic vero qͥnto locoponi placuit .ſ. inter tractatū de ſeptē virtutibꝰ. ⁊ tractatū de ſeptē donis ſpūſſancti. ea ſcꝫ conſideratōe ꝙ in ipſis ſeptē petitōnibꝰ ſic in ipſa oratōne dn̄ica cōtētiseffectualiter/ ipſe ſeptē virtutes/ ipſaqꝫ ſeptē dona ſpūſſancti/ peti videant̉. ¶ Lirca quē tractatū primo videndū venit deefficacia modi petendi qͥ deſcribit̉ in prohemio dicte oratōnis dn̄ice De diſtinctōne ⁊ expoſitōne ipſaꝝ petitionū ꝑticulariter. De numero ⁊ ſufficiētia earū. De ordine eaꝝ ad ſeptē vicia capitalia.De efficacia modipetendi ꝯtenti in prohemio dicte orōis
T