Declaratio de fide
Q
Utrū in aliquo caſu ſufficiat corde ẜuare fidē ⁊ ore diffiteriTrum autē in aliquo caſu ſufficiat veram fidē corde tenere⁊ pro vita ſaluāda/ ore negare.nullus diſcretus dubitat. Negans enī fidē ore/ quantūcunqꝫ retineatfirmiter corde/ precipue reqͥſitus/ peccatmortaliter. Corde enī vt ait apoſtolꝰ creditur ad iuſticiā. ore autē confeſſio fit adſalutē. Vnde ſine cōfeſſione fidei nō videtur eſſe ſalus. quātominꝰ cū negatōne Inſuꝑ talis impugnat fidei veritatē agnitāEt ſic videt̉ quodāmodo peccare in ſpiritūſanctū. Unde hec eſt hereſis p̄ſcillianiſtaꝝ qui dicūt ꝙ ꝓ vita ſaluāda licet fidē ore negare ſi tamē vere teneat̉ in cordeUtrū falſum poſſit ſubeſſe fidei.Ic dubitat̉ vtrum falſum poſſit ſubeſſe fidei. Hoc eſt vtrumfalſum poſſit credi. vel id quodnō eſt. puta cum ſacerdos eleuat hoſtiamnō conſecratā/ vtrum ſit vera fides qua atoto populo credit̉ ibi eſſe vel illud eē corpus chriſti? Et dicit̉ ad hoc / ꝙ fidei nunqͣꝫ poteſt ſubeſſe falſum nec dubiū. immonec etiā poteſt quicqͣꝫ credi. niſi ſit infallibiliter verū. Unde in predicto caſu credere ꝙ illud ſiue illa hoſtia/ ſit corpus chriſti/ nō eſt fides ſed opinio tm̄ que poteſteſſe de falſo Sed credere ꝙ ſub illa hoſtiaſi in forma debita cōſecrata fuerit / ſit corpus chriſti eſt fides. ⁊ hoc ſemꝑ infallibiliter eſt verū. Unde illa conditō ſemꝑ apponēda vel ad minꝰ ſupponēda eſt. qndohoſtia adorat̉. vel ſumitur. ſcꝫ ſi rite cōſecrata fuerit. Hoſtia rite conſecrata infalli.biliter eſt corpus chriſti.An oēs teneanturad fidem explicite credendam.Enīqꝫ an̄ omēs teneātur ad fidem explicitā. ſcilicꝫ ad credendū articulos fidei explicite dubium eſt apd̓ quoſdā. Dicūt enī aliqͥ ꝙnec ante aduentū nec poſt aduentū chriſti tenebātur homīes ſcire om̄es articulos fidei explicite. nec etiā om̄es explicitecredere niſi in qͣntū docti erant a maioribus. Et illā doctrinā in intellectu capere
poterāt. Sed tamē adhuc illi qui p̄ceſſerunt/ minus tenebātur propter vmbrā q̄tunc erat. Iſti autē plus/ propter doctrinam ⁊ veritatē exp̄ſlam: Unde nūc quilibet quantūcūqꝫ ſimplex qui humanā habet diſcretionē/ tenet̉ ad minus explicite ſcire ⁊ credere primū articulū. Et reliquos nullatenus diffiteri. ſed in generalicredere qͥcqͥd ſancta ⁊ vniuerſalis crediteccleſia. Et tenet̉ preter hoc ſe ꝑatū exhibere ad ampliꝰ diſcendū / cū doctorem catholicū habuerit Et qm̄ obtuſum ſenſuꝫhabent ſimpliciores nō credo ꝙ teneant̉ita explicite ſcire ſicut explanat̉ eis. quiaſufficit ꝙ ipſi accipiāt explanatiōem ẜmſuam ptātem intelligēdi. ⁊ nō ẜm voluntatē aut facultatē explanatoris. Si autēprimū articulū vel plures etiā alios explicite crederēt. vni tamē ꝑtinaciter cōtradicerent/ heretici iudicarētur. Quia hoc fieri nō poſſet/ niſi egreſſi iudiciū eccleſiepueruli hereticoꝝ iam ꝑ doctrinam ꝑuerſam eſſe inciꝑent. Secus tamē eſt de ſapientioribꝰ qui tenētur explicite om̄es articulos ſcire. Etr iaxime prelati aūt quicūqꝫ alij qui ſe fatēt̉ doctores. cū ignorātiaiuris nō cadat in principē aut doctoremDe virtute ſpei etꝑtinentibus ad ipſamEquit̉ aliqͥd dicere de ſpe Primo qͥd ſit ſpes. An ſpes poſſiteē malaꝝ rerū. Quoꝝ ſit ſpemhabere. An ipſa ſimul cū fide euacuabit̉.Et quid ſuccedit eis.¶ Quid ſit ſpes etIffinit̉ āt ſic (quō diffinit̉.ſpes ab aug. Spes ē certa expectatō future bt̄ītudīs ꝓueniēsex grā ⁊ meritis p̄cedētibꝰ Quāſic expone. ſpes ē certa qd̓ d̓t ꝓpter heſitatōem. Nā ſpes vſqꝫqͣqꝫ abſqꝫ fluctuatiōeheſitatōis ē. Expectatō qd̓ d̓t ad drāꝫ cōp̄hēſiōis q̄ erit in patria. vbi nihil expectabit̉ ſꝫ oīa pn̄tialit̓ hēbunt̉. Future btītudīs qd̓ dicit ad dr̄am tīoris ẜuilis. qͥ eſtexpectatō future miſerie Expectatō dicoꝓueniēs ex grā id eſt benignitate dei ꝯſiderata Qd̓ enī d̓r ex benignitate dei ꝯſiderata/ d̓r ad drām deſꝑatōis q̄ ſeueritatem tantū dei cōſiderat Et ex meritꝭ precedētibus. quod dicit ad differentiā pre
T