Regule

porrigit manus adiutrices iuxta contentum bullarū. ⁊ ita diues melioris conditiōis eſt quo ad aliqua qͣꝫ religioſus ⁊ mēdicus. ¶ Claue ſacramentali nō notabiliter errante in impoſitōne penitentie. cōfeſſus per illā penitentiā ſi fecerit abſolutus eſt a pena ⁊ culpa virtute cōpromiſſionis cuiuſdā liberalis ⁊ arbitrarie dei ⁊peccatoris in ꝑſonā ſacerdotis. ¶ Tutius eſt cum parua penitētia que ſpōte ſuſcipit̉ ⁊ veriſimiliter adimplebit̉ / ducereconfeſſos in purgatoriū/ qͣꝫ cum magnanon implenda precipitare in infernū.Renuens penitentiā in hac vita/ ſtulte facit. nihilominꝰ abſoluēdus eſt; ſi hoc nōex infidelitate qua credit nō eſſe purgatorium aliud/ hoc faciat. ſed vel propter teneritudinē corporis. aut infirmitatē. autpauꝑtatem. vel aliud ſimile. ¶ Nulli inuito iniūgenda eſt penitentia publica ꝓpeccato ſecreto. ſecus de publico. Similiter nullus ꝑ caſtigatōem ſcandaliſandꝰeſt publice pro peccato occulto. ſecus ꝓpublico. vbi ſi ſcādaliſetur peccator/ ſcādalum illud nō imponēti ſed ſibi qui meruit imputet̉ ¶ Diuiſio confeſſiōis ſi adypocriſim aut pro nimio pudore fiat/ impedit virtutem abſolutōnis. Secus vbiautoritas ſuꝑioris in caſibus reſeruatis⁊ bona fides ſimpliciū hoc faciūt ⁊ excuſant. Aut vbi confeſſor forte p̄ſumereturſcandaliſari ex peccato confeſſi ⁊ nō haberetur pro tūc cōfeſſor alius diſcretus cuiabſqꝫ probabili ſcandalo peccata omniareuelari poſſent. aliqua tamē poſſent Uideat tamen quilibet/ qͣꝫ rationabiliter cōſcientiā ſcandali ſibi fingat. ¶ Dum neſcit cōfitens de quibuſdā actibus an fecerit illos. aut qua intentione ⁊ quomodofecerit (vt ſepe cōtingit) dicat ſub conditione ſcrupulos ſuos. vt ſic neqꝫ mentiat̉neqꝫ abſolutōne defraudet̉. ¶ Curatꝰ obligatus parrochiano ſemel in anno dareeuchariſtie ſacramentū/ tenet̉ ei dare ſi petat publice quantūcunqꝫ ſciatur nō penitere. Niſi cauſa refutatōis fuerit nota. vtpote excōmunicatio publica. vel peccatūnotorium de quibus nō ſatiſfecit publice. Secus preterea de ſacerdote in ſecreto. vel qui nō tenetur miniſtrare. vel protemꝑe quo ad hoc nequaqͣꝫ obligatur.Forma abſolutōnis ab excōmunicatiōeiſta eſt que debet primo fieri. Ego abſol-

uo te a ſententia excōicatōnis et reſtituote ſacramētis eccleſie. In nomine patriset filij et ſpirituſſancti. Deinde ſequit̉ abſolutio pro peccatis/ ſi in excōmunicatōne peccatū includit̉ neceſſario cōfitendūſacramentalit̓. Ego abſoluo te a peccatistuis. In nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti. amē. Tutiusqꝫ eſt/ in iſtis formisnihil immiſcere ¶ Materia ſufficiens inſacramento cōfeſſionis/ eſt homo peccator. cōtritus de peccatis. ſponte ſubijciēsſe ſuo ſacerdoti. que ſubiectio nō eſt ꝓprieiuriſdictōnis. alioquin papa nulli cōfiteretur. ſed eſt volūtaria. que poteſt nihilominus impediri vel artari ꝑ ſuꝑiorem vtnō qͥlibet peccator cuilibet ſacerdoti poſſit ſe ſubijcere pro peccato ¶ Epiſcopusnō minus habet autoritate conſtituendicōadiutores cōfeſſores in ſua dyoceſi/ qͣꝫcuratus in ſua parrochia. Caueat tamenepiſcopus ꝑturbare eccl̓iaſticā hierarchiam/ tollendo directe vel indirecte poteſtatē curatoꝝ abſqꝫ culpa eoꝝ vel cauſa manifeſta ¶ Confeſſio ficta/ reiterari ex integro debet ẜm ꝓbabiliorē opinionem. qͣꝫuis duriorē. quia nō habet effectū ſuumpoſtmodū ceſſante fictiōe ſicut baptiſmꝰet hoc; quia penitentia reiterabilis eſt nōſic baptiſmus. tum etiā quia nulla abſolutio ſacramentalis fuit. ſed potius nouipeccati additio. ¶ Non eſt fictio ſi peccator dicat omnia quorū actu recordat̉. qͣꝫ.uis non omniū recordet̉. ſed eſt fictio dūſciēter celat aliquid aut in ꝓpoſito peccādi perſeuerat. aut ſcit ⁊ ſcire debet ꝙ a talinō poteſt abſolui. ¶ Penitētiarū alia eſtrecōcilians qualis fieri nequit niſi in gratia. Alia eſt ſatiſfaciens vel exoluēs. qualis fieri poteſt extra gratiā. ſic ꝙ illius iteratio neceſſaria nō exiſtit. Immo ⁊ talisſolutō reſpectu quarundā penarū temꝑalium debitaꝝ/ forte poneret̉ in inferno ¶Satiſfactōem proprie vt talis eſt oꝑantur ſola opera penalia. que ſcꝫ voluntasnaturaliter refugit. ⁊ hinc penā habet. iuſte equidē. vt peccatū voluntariū/ inuolūtaria pena redimat̉ ¶ Per opera ſpiritualia/ qualia ſunt cōtemplatio et amor deipoteſt fieri ſatiſfactio. tum quia ānexa eſtpro ſtatu iſto/ fatigatio corꝑis. tum quiacōtra propriā inclinatōem cōmodi. intellectus ⁊ voluntas abnegat ſe in obſequiūfidei et charitatis. ¶ Unum pro altero

H

AR