Pars tertia

A.

meus ⁊ tamē ꝯtra abbatis voluntatem ſiforſan ꝓ cōmunimeceſſitate fratrū ſciret abbatem receptuꝝ/ q̄ poſſidet. abſconderet.Aut ſi bono modo nō poſſꝫ. inutilit̓ exponeret. Sexto obijciūt dicētes. ꝓpriuꝫ nōeſſe aliquid cuſtodire ꝓ neceſſitatibꝰ ſecretꝭ⁊ potiſſime infirmitatis. Quos btūs Auguſtinꝰ ꝯfundit in eo ꝙ talibꝰ prouidere n̄neglexit in regula cum dicit. Egrotantiuꝫcura ſiue poſt egritudinē reficiendoꝝ/ ſiueimbecillitate laborantiū aliqua aut febribus vni alicui debet iniungi. vt de cellariopetat qd̓ cuiqꝫ opus eſſe ꝑſpexerit. Siuean̄t qui cellario ſiue qui veſtibꝰ/ aut codicibus preponuntur ſine murmure ſeruiantfratibus ſuis. Incidis ergo in alteꝝ laq̄orum. quia vel patrē Auguſtinū. corrigisqͣſi non ſufficiēter prouiderit neceſſitatibꝰſingulorum/ aut de fidelitate diffidis fratrum dubitās ne circa egrotātes faciant debitum ſuum. val quod veriſimiliꝰ de te ſolum cogitas/ cui parū aut nihil cure eſt deceteris. dūmodo tuip̄e prouiſus es.Audeo dicere ꝙ obiectio p̄dicta officit eaparte vnde ſanare putat. Quoniaꝫ ſi paupertatis obſeruaretur votū inter fratres lōge feruidior arderet caritaſ fraterna / ⁊ curaatqꝫ ſolicitudo maior eſſet infirmoruꝫ/ pietas intimior ⁊ viſitatio cordialior quoniam tūc vno infirmāte oēs infirmarentur.Iuxta illud. ij. Coꝝ. ij. Si patit̉ vnuꝫ mēbrum compatiuntur ⁊c̄. Si propria nulla eſſent/ nemo alium expectaret ad iuuandum ⁊ ſuccurrendum fratri infirmāti. Nemo diceret hic qui infirmatur ſatis habet.vnde medicos habeat ⁊ cuſtodes. Tuncquiſqꝫ ſuccurrendo fratri exemplum daretquomodo vellet ſibi in ſimili caſu ſuccurriSeptimo obijciunt antedicti defenſoIres proprietatis/ dicenteſ neceſſarium proprium pro feſtiuādis ⁊ ſuſcipiēdis amicisReſpondt̉ eis. ꝙ ad hoc eſt in ordine Auguſtini hoſpitalitas inſtituta. ⁊ prouidusfrater eloquens ⁊ diſcretus eſt eligendus/qui ſciat amicos ⁊ benefactores eccleſie benigne ſuſcipere ẜm facultatum poſſibilitatem. iuxta doctrinam Pauli ad Heb̓. xiij.Caritas fraternitatis inquit maneat in vobis ⁊ hoſpitalitatis nolite obliuiſci. Quiaper hāc qͥdam placuerūt ⁊c̄. Nec multū vtilis religioſis ꝯuerſatō frequēs amicoꝝ carnaliū/ qͥ reliquerūt mundū. Propter quodait Augꝰ. filijs ſuis in regula circa finem.

Nō carnalis ſed ſpūalis ſit inter vos dilectio. Quapropt̓ vero religioſo cui mūduscrucifixus eſt. nō multū affectāda eſt carnaliū ꝓpinquoꝝ viſitatio. Nā qui de terra eſtde terra loquit̉. Tractantqꝫ fabrilia fabri.Que om̄ia veris religioſis ſunt fagienda.īmo veriꝰ abomināda. Qui nō relinqͥt inqͥt xp̄s pr̄em ⁊ mr̄em ⁊c̄. nō pōt meꝰ eſſe diſcipulus. Octauo obijciūt ꝙ paucioribus expenẜ eccl̓ie ꝓuidetur d̓ veſtiario/ dādo cuilibꝫ portionē pecunie qͣꝫ in cōmuni.Hoc nō eſt verū. Eſto tn̄ ꝙ ita ſit. tn̄ ꝓpterhoc tꝑale cōmodū paruū/ nō eſt frangēduꝫvotū. Quia nō ſunt facienda mala vt veniant bona. ad Roman̄. iij. Prepoſterꝰ ordovota poſtponere ꝑuo lucro. ſolem ꝟmibuſnocte lucentibꝰ. aurū ⁊ gemmas carbonibꝰAn̄ponere ditias ⁊ tꝑalia bona bonis anime. abſurdū eſt ⁊ ordinē ꝑuertere ergo ⁊c̄.Nono obijciūt dicentes minorē occupationē fratrū eſſe dare vnicuiqꝫ ſūmaꝫ pecunie ꝓ veſtiario. Cū reuerētia dicentiuꝫ. nōeſt ita. īmo pautior eſt occupatio vniꝰ autduoꝝ/ qͣꝫ omniū ī officio veſtiarij. Hoc etīam ꝯſonat dicto ph̓i. Fruſtra fieri per plura qd̓ p̄t ꝑ pauciora. In vnitate ſiqͥdē eqlitas ē caritas. pax cōcordia. ⁊ qd̓ ſuꝑ oē bonū eſt deus. In pluralitate aūt ſingularitas. diuiſio. innidia. rixa. ſuꝑbia. ⁊ oīs mali fomentū. Et ꝯceſſo adhuc/ qͣꝫqͣꝫ ita non ēꝙ occupatio maior adeſſet in cōi veſtiarioꝓuiſo ꝑ vnū aut duos/ qͣꝫ ꝑ omnes ſingillatim in ꝓprio. nihilominꝰ tn̄ minꝰ malū eſtoccupatio/ qͣꝫ voti trāſgreſſio/ ⁊ regule/ cuiꝰmodi eſt ꝓprietas. Itē nō minꝰ abiurata ēꝓprietas in veſtiario/ qͣꝫ in cellerario/ ꝑ regulā. Ergo ſi ꝓ cellario vnus ſolus īpedit̉quare etiam vnus an duo ꝓ veſtiario nonſufficiūt/ vt obſeruet̉ regl̓a q̄ hoc toties iubet fieri. nā negari nō pōt qͥn occupatio vnius aut duorum minor ſit qͣꝫ omniū fratrū. Et ſic retorquet̉ obiectio in confuſionem obijcientiū. Decimo ⁊ vltimo ſubdunt̓ obiectiones ꝯtra voluntariā ꝓprietatem/ quas ponit ſanctus Thomas in. iij.ꝯtra gētiles. Hāc ſiqͥdeꝫ inuadit pͥmo.Uigilātiꝰ hereticꝰ ⁊ quidā ſeqͣces ſui/ n̄ intelligētes de q̄bꝰ loquūt̉ neqꝫ q̄ affirmant.Naturale ē inquiūt cuilibet aīali vt ſibi neceſſaria vite ꝓuideat. vn̄ n̄ q̄libꝫ ꝑs āni apta ē frugibꝰ ⁊ ꝓuiſiōi ip̄oꝝ. Faciūt hͦ eſtatoformice ⁊ apes vt ꝯgreget vn̄ hieme viuātSꝫ hō ml̓tis īdiget/ q̄ non ſꝑ īueniri pn̄t. gͦ

U

T