Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De diſtinctiōe Viſionū

abſtinentiā valeat retorq̄re. Hic aduertēdū eſt diligent̓ ꝙ hoīm diuerſe ſūt gr̄e/ tūex naturali boītate cōplexiōis. tū ex donoilliꝰ qͥ diuidit ſingul̓ ꝓut vult. Quocircafieri p̄t ꝙ abſqꝫ culpa ⁊ nota indiſcretiōisarripiat vnꝰ modū viuēdi auſteriorē qͥ nōoībꝰ ꝯueniret. Exēplū hēmꝰ in Ioh̓e nr̄oFuit ille cōplexiōiſ optīe natural̓ ⁊ armoniā viriū inferioꝝ ad ſuꝑiores qͣnta natura lapſa patiebat̉ pulcraꝫ integrāqꝫ poſſedit. Ꝙ ſi cui forſan ſit hͦ ambiguū ſciat qͦniā ẜm ſcripturā dei ꝑfecta ſūt oꝑa. Sednōne Ioh̓es nr̄ baptiſta a deo miraculoſe ꝓductꝰ eſt. Semē igit̉ materiale ex quocorpꝰ cōpaginādū erat nec duruꝫ nimis/nec rurſuſ fluidū abūdātiꝰ fuit ſꝫ tl̓e prorſus qͣle diſponere ⁊ mīſtrare talē ⁊ tātū decebat artificē deū. Dic aliquē defectū mōſtruoſuꝫ incidiſſe qͥd ſeqͥt̉. Iā nō nature q̄nō oꝑabat̉. ſꝫ deo miracioſe cauſanti fuiſſet imputata tal̓ imꝑfectio qd̓ dicere nefaſeſt. Ex hͦ ampliꝰ liq̄t ꝙ ioh̓is cōplexio nōmelācolica ſꝫ ſanguīea fuit. ⁊ ꝙ ī ſua cōceptiōe ⁊ ānūciatiōe ꝯſtellatōnibꝰ celi neqͣqͣꝫſubdebat̉. Fefellerūt inſuꝑ aut fallere potuerūt regl̓e aſtronomoꝝ de iudicijſ circaeū/ nec ad ip̄m extēdi potuer̄t. Aꝑta eſt rōꝯceptōis miracl̓m. Ex his qͥd rurſū ꝯcludit̉. Nimiꝝ vide ꝙ ioh̓es dū puer heremūcōcupiuit ⁊ introiuit. hͦ nō ex leſione cerebri. nō ex melācolica paſſiōe egit ſꝫ potiuſa ſpūſctō ductꝰ eſt ī deẜtū. Sil̓r victꝰ ſuiſingl̓aritas: ⁊ cetera hmōi (q̄ ec̄ an̄ eiꝰ conceptōem ꝓnūciata ſūt) v̓tuoſa ſagacitateobſeruabant̉ a ioh̓e/ q̄ ab alijs āmirari poterāt/ ſꝫ nō cū diſcretiōis v̓tute penitꝰ īmitari. Nō oīm auiū par ē volatꝰ ad aqͥlam.nec beſtie oēs curſu tigridē equāt. Sic inv̓tutibꝰ diſpar ē cuiqꝫ partitio. Nōne ſanctus bn̄dictꝰ deſertū locuꝫ puer incoluit.ip̄iꝰ tn̄ documētū eſt vt nō ꝑmittant̉ paſſim/ ⁊ ꝓ libito mōachi ſolitudinē aggrediNā qͥſpiā adhuc tyrūculꝰ nec exꝑtꝰ leuiores īſultꝰ pugne ſpirital̓ qūo tute cōmittit ſe bello gͣuiori gigantꝭ. Nā qͥ cōem vitāagūt ī ſocietate. magꝭ experiunt̉ bella mūdi ⁊ carnis tāqͣꝫ rudiores potētioresqꝫ pugnarū ꝯgreſſus. Qui aūt ſolitarij deguntꝯtra gigantē immaniſſimū diabolū dimicaturi ⁊ fraudibꝰ ſubtilioribꝰ atqꝫ fortioribus aggrediēdi/ fatigādi: ⁊ niſi diſcretōisgr̄a ſuccurrerit turpit̓ deijciēdi exponūt̉.Agnoſcitꝭ igit̉ qͣꝫ neceſſaria ē diſcretionis

virtꝰ/ quā parit nutrit ⁊ ſaluat hum ilitasvere obedientie copulata. Expediamꝰreliqua ſub breuitate maiori.Ertiū igit̉ ſignū ī numiſmate ſpūtali diximꝰ eſſe patiētiā q̄ dat durabilitatē/ dū ꝑ ignē tribulatiōisexaminant̉/ ⁊ dū ꝑ contumelias ⁊ probrapulſat̉. Doctrina viri inqͥt ſapiēs ex patientia cognoſcit̉. Si qͥs itaqꝫ ex manifeſtatiōe illoꝝ q̄ ſibi dicit fuiſſe reuelata: reportet n̄ niſi deiectionē irriſionē ⁊ opprobriafaciliꝰ inducit credere ſibi/ qͣꝫ vbi ſuſpitiode vane laudis captatiōe rōnabilis exoritur Fallax tn̄ ē hͦ ſignū nō dubito niſi cautiſſima circūſpectiōe cū alijs adiūctis examinet̉. Nā ⁊ obſtinatio ſepe patiētiā ſimulat. ⁊ nōnulli ex ꝯtumeliaꝝ fatua ꝑpeſſione gloriant̉. Quēadmodū ip̄e etiaꝫ ſordesveſtiū ⁊ ciliciū aliqn̄ ſuꝑbie vermē mordaciſſimū generāt ⁊ nutriūt. Arbitrant̉ iſti ſeiuſtis et ſanctꝭ eſſe ſil̓es qͥbus tot aduerſacōtigerūt vl̓ qui egerūt ſil̓ia. Impleri rurſus in ſe putāt illā chriſti ꝓmiſſionē. Beati qͥ ꝑſecutionē patiunt̉: qm̄ ip̄oꝝ eſt r̄gnūceloꝝ. nō ſatꝭ aduertētes/ qm̄ addit chriſtꝰꝓpter iuſticiā/ ſꝫ tante cecitatꝭ eſt ip̄a mentis arrogātia/ tam ſil̓is eſſe v̓tutibꝰ vult videri temeritas. Ceteꝝ nunqͥd nō obſecroreꝑiunt̉ qui de ſuis etiā defectibꝰ: de negligentijs ⁊ neceſſitatibꝰ improbiſſime gloriant̉/ abſurduꝫ dictu. ſed ita gloriant̉: certedeputātes ſibi talia a deo ꝑmitti/ ne cumpaulo magnitudo reuelationū aut virtutū eoſdē extollat. Et vide qͣnte ꝯſciētie arrogantꝭ calamitas: qꝛ nec humiliat̉: nec aſuis defectibꝰ ſpoliat̉. Nā qꝛ vtili diſpēſatione ſibi datos putat ſtimulos negligētiarū culpabiliū: vt eis careat nequaqͣꝫ enititur. quin potiꝰ in ſue ꝑfectiōis traducitargumentum.Uartum ſignū eſt veritas/ q̄ datconfigurationē ⁊ inſcriptioneꝫ leqgitimā. Eſt nanqꝫ ſacra ſcripturalocus vl̓ officina/ vbi cunus regiꝰ moneteſpūalis recondit̉. qꝛ ſi in aliquo vel minimo puncto denariꝰ diſcrepet in ſua figuratione ⁊ ſuꝑſcriptiōe ab hoc cuno regis:abſqꝫ vlla dubitatiōe falſatus eſt. Attamētanta eſt nōnunqͣꝫ ſil̓itudo denarij falſi adverū: vt vix niſi a doctiſſimis poſſit falſitas dep̄hendi. qꝛ inter tot veritatis lineasad fraudem poſitas: nō ſtatim vnus falſitatꝭ punctꝰ ſemet aperit. Uiſi ſūt heretici

U

T