Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De erroribus circa preceptu

videāt ne ex erroribꝰ ſe inuoluāt ⁊c̄.Eterum ꝓ ſcd̓e partis deductioneſunt inducte contra primā aſſertionem licitū eſt vnicuiqꝫ ⁊c̄. Ratōesin triplici quaternario ⁊c̄. Fundat̉ primaſuꝑ huiꝰ aduerbij ſaigue. Maxime iam p̄ſertim iaꝫ ſpecialiter/ gallici me ſinernit̓ qꝛp̄ſupponūt veritatē illius qd̓ p̄cedit. Altera ſuꝑ hoc cōplexo abſqꝫ mandato quocūqꝫ vel p̄cepto deducendo ad ꝯtradictionēquia lex dei mandatū eſt ⁊c̄. Tertia ſuꝑ intellectu plano ac reſoluto huiꝰ p̄cepti Nonoccides ſcꝫ hominē ꝓpria voluntate. Sedvel iubente deo ꝑ reuelationē/ vel ꝑ publice admīſtrationis admiſſionē. Math̓. xxvet. xxvi. Omnes qui gladiū acceperint ⁊c̄.Gloſa ꝓpria auctoritate ⁊c̄. Unde lex occidit ⁊ nō homo Mihi vindictā ⁊c̄. Quarta ſuꝑ defectu iuriſdictionis vl̓ iudiciariepoteſtatis in occidente tyrānū ſicut ponitaſſertio. Quis es qui iudicas alienum ſeruum ⁊c̄. Ad Ro. ij. Fundatur prima ratio ſcd̓i quaternarij ſuꝑ ꝯdēnatione triū articuloꝝ huſẜ ⁊ wviclefſ de p̄dicantibꝰ abſqꝫmiſſione/ de popularibꝰ corrigentibꝰ ad libitum dn̄os/ ⁊ dn̄is bona eccleſiaſticarumrapientibꝰ ⁊c̄. quoniā occiſor in caſu aſſertionis ⁊ peius facit quā in his caſibꝰ tribꝰfiat. Fundabat̉ altera ſuꝑ omni policia vera vel p̄tenſa vt pueroꝝ ſub magiſtro ⁊ inter ſe vt latronum vel paganorum/ īmo vtdemonuꝫ pro ſtatu preſenti. Math̓. xx. vtomniū bonorum quibꝰ omnia ordinate fiunt. Eſt aūt ordo parium diſpariūqꝫ reruꝫvnicuiqꝫ ius ſuum tribuens iniqua nonvſurpans. Tertia ſuper ꝯꝑatione tyrannidis ad hereſim ⁊ alia vicia deteriora propt̓que nō veniunt homines paſſim occidendi ⁊ quomodolibet ⁊ abſqꝫ mādato. Quatta ⁊ octaua in ordine ſuper cōꝑatione nonhabentis auctoritatē iudiciariā ad habentem/ ſicut eſt rex/ qui quideꝫ rex non poſſitſine iuriſ ordine non monitū non vocatuꝫnon conuictū interficere/ quātominus ergo cenſendus eſt dare auctoritatem implicitam vel interp̄tatiuam altera cui nō mandatum eſt/ īmo legibus regis prohibitum.Pro his loquitur feſtus Act. xxv. Et nicodemus. xvij. ⁊ in lege. Quod iuſtum eſt iuſte exequeris. Demū prima ratio tercijquaternarij fundabat̉ ſuper multiplici nōtorietate iuris aut facti/ que requirebaturpro qualibet circūſtantia ſeu clauſula hu-

ius aſſertionis/ vt ꝙ notarium eſſet talemmachinari ⁊c̄. quoniā ex incertis nullo pacto poteſt certa mors inferri. Et ſi non poteſt quis occidi ad teſtimoniū vnius quātominus nulliꝰ. Altera qd̓ hec aſſertio quātūcūqꝫ circūſtantionata nō poteſt habereveritatem de priuata ꝑſona extra caſum diuine reuelationis notorie/ vel caſum ineuitabilis neceſſitatis ſicut ex rationibꝰ aduerſariorum/ quas quidē pridem vidimus ſatis conſtat. Nec tamen caſus iſte neceſſitatis ſemꝑ excuſaret. Fūdabatur vndecimaratio exaggerando qd̓ hec aſſertio ſe preiudicialem on̄dit ad omne genus hominumactiue ⁊ paſſiue licet cōtracte poni videat̉.Extendit ſe ad papā ad ep̄os/ ad abbatesad principes ad patres / ad maritos ad ſacerdotes/ clericos/ populares/ ⁊ ad omnesin cōmuni/ patet ꝯſideranti qꝛ cuilibet tali dici poteſt. Tu es tyrānus vel machinabaris in mortē dn̄i tui. Poſtremo ꝓ quarta ratione. xij. in ordine ⁊ vltima/ fiebat eplogus ſic arguendo. Contradictoria huiaſſertionis que eſt ꝑticularis vel ſingularis negatiua eſt vera ⁊ katholica igit̉ iſta ēfalſa ⁊ nō catholica ⁊ ꝯn̄ter heretica qd̓ tenet ꝑ legē ꝯtradictoriaꝫ/ ⁊ ꝑ dicta ariſto. etdioni. qd̓ verū ⁊ bonuꝫ ſunt ex omnibꝰ circūſtantijs/ falſum aūt ⁊ malū ex vnica/ an̄seſt manifeſtū in multis caſibꝰ/ vt dum occidens nō habebit ſufficientē notarietatē vtprocedat ad certā mortē nō moniti nō conuicti ⁊c̄. vel dū poteſt ſeruare iuramētū fidelitatis/ vel eſt ſacerdos. Et ꝓuideri pōt regi ꝑ alterū vel alio mō ⁊c̄. Exclamabit hicaliquis ⁊ dicet ponimꝰ caſum neceſſitatisextreme. ponimꝰ qd̓ oīa ſunt notoria q̄ preponūtur. Rn̄ſio. Quod hic non inueſtigoqd̓ alij dicāt. ſed quid ponit aſſertio/ ⁊ in qͦbus termīs ſe regulat. Replicabit alter dicens trūcata eſt aſſertio. Rn̄ſio qꝛ nec hocpronūc inquirit̉ qͣꝫuis nō deſint teſtes hicetiā pn̄tes om̄i exceptione maiores ꝙ nihil trūcatū eſt ⁊c̄. Suꝑſūt auctoritates ſāctoꝝ. ſuꝑeſt multitudo exēploꝝ ⁊ hiſtoriarū. Sed interim diſcurramꝰ ꝑ alias octoaſſertōes ⁊ ad hec inducēda poſtmodū. ponit itaqꝫ ſcd̓a aſſertio ſic/ leges natural̓ moralis ⁊ diuina auctoriſant vnūquēqꝫ ſubditū de occidēdo vel occidi faciēdo dictū tyrānū/ dānat̉ vt erronea in fide ac moribꝰ ⁊ legibꝰ naturali morali ⁊ diuine iniurioſa.Deducit̉ hec ꝯdēnatō ex radice qͣdruplici

C

Q