De erroribus circa preceptū

credendi alioqͥn non eſſet ꝑtinax. Hincorit̉ dr̄a certitudinis fidei ad certitudineꝫſcīe quoniam illa ſumit̉ ab extrinſecis tm̄modo ꝑ locū ab auctoritate/ altera deducit̉ab intrinſecis ſicut ꝑ locū a diffinitione etſimilibꝰ/ ⁊ ita habemus certitudinē vnamab extrinſecis qualē habet fides alterā abintrinſecis qualē habet ſcientia. Et hͦ ſufficit ad ꝓpoſitum de certitudine nō intrando ſermonē de alijs habitibꝰ certoꝝ principiorum tam intellectualiū quā moraliumin quibꝰ eſt certitudo euidētie ex terminisIn alijs per exꝑientiā. in alijs per quādaꝫadherentiā voluntatis ſtabilientis ſe ac figentis in aliquo a quo non vult dirimi ſicut diceremus hominē innitentē muro ſolido certū eſſe/ qualiter etiā dicimus ꝙ certa eſt in deo ſpes noſtra/ caritas noſtra/ timor noſter/ ⁊ ita de reliquis ad affectū ſpectantibꝰ. Fortaſſis aūt ꝙ ip̄a fides certitudinem ſuā ſic accipit ex voluntate/ que deoiubente ſeu reuelante credere vult īmobiliter/ credere autem non poteſt niſi volens.Ex quo fit vt fides ⁊ habeat meritum. ⁊captiuet omnē intellectū in eius obſequiūquātūcunqꝫ videant̉ rationes ph̓ice/ vel hiſtorice ſeu grāmatice ſeu fantaſtice/ fidei repugnantes/ ⁊ ꝙ ip̄e ſint nulle ſaltem ab intrinſecis ſumpte. Exquo fit p̄terea qd̓ modo viceuerſa vt ip̄am fidem neqꝫ exꝑientianeqꝫ intelligentia neceſſario tollat vel euacuet quoniā ſic innitit̉ auctoritati primeſiue habeat euidentiā rationis/ ſiue nō habeat euidentiam/ credens in autoritatiua⁊ non altera ꝑmanet firmitate. vnde Thomas exp̄ſſe ſcd̓a ſcd̓e. q. ij. arti. x. in reſponſione ad primū argumentū ſic ait. Quando homo habet voluntatē credendi ea queſunt fidei ex ſola autoritate diuina/ etiaꝫ ſihabeat rationē demonſtratiuā ad aliquidhorum/ puta ad hoc qd̓ eſt deū eſſe/ non ꝓpter hoc tollit̉ vel minuit̉ meritū fidei hecibi. Exquo fit inſuꝑ qd̓ fides poteſt in patria manere cū viſione beata/ vel hic in viapro raptū qualis fuit in paulo/ cum intelligentia clariori fide/ qualis fuit ⁊ eſt in doctoribꝰ ꝯtēplatiuis/ ⁊ per anagogicos exceſſus illuſtratis mirabiliter a montibꝰ et̓nis. Nec obuiat illud apl̓i/ fides eſt ſubſtātia rerū ſperandarū argumentū nō apꝑentium. Nec illud Gregorij fides non habetmeritū vbi humana ratio p̄bet exꝑimentūQuoniā reſponſio patet ex p̄miſſis acute

penſatis. Pro quibꝰ facit exemplū illud ꝙde iſta triangulꝰ habet tres angulos equales duobꝰ rectis/ poteſt idem homo priushabere certitudinē ex autoritate dicentis/qualē nō oportet eū dimittere habita poſtmodum certitudine alterius generis exdemonſtratione vel exꝑientia fundata. Deniqꝫ deducit̉ ex p̄miſſis pro re quā intendimus ꝙ principia tam intellectualia quammoralia/ ſimiliter ꝯcluſiones ex eis demōſtrate. Sil̓r ꝓpoſitiones ph̓ice ꝑ exꝑientiāhabite/ poſſunt cadere ſub fide/ qm̄ tradipn̄t a deo iubente ⁊ auctoriſante / ſic qd̓ detur aſſenſus eis nō quia ſint euidentes ſedquia ſic deus iubet reuelat aut dicit prouteccleſia catholica vel ſcriptura ſacra nobistradit. Unde ꝯn̄ter ad hoc dici poteſt nēirratōnabiliter ꝙ fides hic in via ſemꝑ eſtquodāmodo nō apꝑentiū ſub ratione formali vel obedientiali ip̄ius fidei/ qm̄ licetveritas prima ſit deſe euidētiſſima ⁊ certiſſima cui innit̉ nihilominꝰ ꝙ veritas hͨ prima/ tradiderit credibilia ineuidentia/ velalia quelibet ad credendū/ ſcitur ex ſola fide eccleſie vel ſcripture ſacre/ qꝛ ſcꝫ eccleſia⁊ ſcriptura ſacra nobis ita tradunt. Undeꝙ tobias habuit canē ⁊ abrahā filium/ potuit eſſe notū ꝑ exꝑientiā ⁊ ita de innumeris/ ſed ꝙ iſte veritates ſunt nobis a deo tradite ꝑ ſcriptores libroꝝ ꝯtinentiū talia/ etcreditū eſt nō ſcitū nec euidens. Alteradiſtinctio/ quedā ſunt pure de fide ⁊c̄. ⁊ cōtinet quatuor gradus. Quedā ꝑtinentia qͦrum oppoſita ſapiunt hereſim Quedā imꝑtinentia tractatu de fide. c. ij. Cōſonātnoſtre deſcriptioni deſcriptōes alie vna eſtapl̓i ad Hebreos. xi. fides ē ſubſtātia .i. fūdamētū reꝝ quas ſꝑamꝰ q̄ ſunt deꝰ ⁊ xp̄s/ ⁊in qͣs tendimꝰ ꝑͤ amorē argumētū .i. certitudo nō apꝑentiū vel in ſe vel in rōne obiectali ſcꝫ materialit̓ aut formalit̓ vt dictū eſItem aug. in li. de p̄deſtinatōe/ fides eſt cogitare cū aſſenſione ea que ad xp̄ianam ꝑtnent religionē. Item yſidorꝰ. fides eſt quaveraciter cedimꝰ id qd̓ nequaqͣꝫ videre valemus. Item criſoſtomꝰ. fides eſt ſanctiſſime religionis fundamētū. Item magiſtraliter. fides eſt virtus qua ea que ad fundamentuꝫ religionis ꝑtinent recte firmiterqꝫcredunt̉. His itaqꝫ p̄ſuppoſitis ac declaratis que in longius trahi pn̄t dicamꝰ ꝯſequēter ꝙ in ꝓpoſito noſtro fidē accipimusobiectiue ꝓ collectione oīm credendorum

R