Sermo eiuſdem
viciſſitudinē xp̄ianiſſimꝰ francoꝝ rex cumeccl̓ia tota regni ſui/ miſeret̉ dolet ꝯpatit̉/⁊ ab hͦ ſacroſctō ꝯcilio legitimas ꝓuiſiōesefflagitat. Non ꝯfundat̉ precor ab expectatione ſua/ nolite careat pijſſimis deſideriorum ſuoꝝ effectibꝰ/ ſed ⁊ patreꝫ ſequit̉ ſuaproles/ regē videlicet filia ſua pariſien̄. vniuerſitas: nec tantū ſequit̉ ſed preit humilitate ſalua/ qn̄qꝫ conſilijs/ nūc exhortatōnibus/ aliquādo doctrinis ſciens ꝙ veritascuſtodit regem/ ſciens p̄terea ſe poſitā apoſtoli iuſſu vt potens ſit exhortari in doctrina ſana/ ⁊ eos qui ꝯtradicunt arguere/ quepoſuit areſt. oꝑa duo ſapiētis. Deniqꝫ ꝑata eſt tāqͣꝫ poſita in lucem eccl̓ie ad ſatiſfactionem/ om̄i poſcenti rationē/ de ea que īipſa eſt fide/ ⁊ ſpe vt in omnibꝰ ⁊ ꝑ omniaglorificet̉ deus. Inſurrexerunt ecce poſtaliqua tꝑa plurime doctrine ꝑegrine variepeſtifere ⁊ dānate/ obtenebrates eccleſiamper multa xp̄ianitatis membra/ per regnaper prouincias/ ꝑ regiones inſignes. Proceſſum eſt ad expellendas hmōi doctrinarum tetras caligines nunc luce diſputationis doctrinalis ꝑ doctores ⁊ vniuerſitates:nūc flabello iudicialis reprobationis perdyoceſanos ⁊ inqͥſitores heretice prauitatis in anglia in ſcocia / in praga in franciaNōdum tamen vel illuminari vel emēdari ſufficienter inſpeximus/ cecam ⁊ ſtultaꝫimprobitatē aſſertoꝝ/ ſectatoꝝqꝫ ſuorum/quin error aſſidue ſicut cancer ſerpat ⁊ alicubi palam quaſi nudato enſe ꝑ nationes⁊ populos imprudēter erūpat. Proptereaneceſſe eſt ꝑ ſplēdidiſſimā ⁊ inoffuſcabilēhuiꝰ ſacre concilij lucem prouida celeritatede remedijs inſtituiꝰ vt qui ſpreuerūt prelatos ⁊ doctores diuiſim poſitos tanqͣꝫ lucetnas in domo dei. reuetant̉ eos ꝯſpiciant ⁊obediant dū in vnā hāc eccleſie domū collecti dabūt aūctis ſue robur et pondꝰ ibūtin ſplendore fulgurātis haſte reꝓbationisiudicialis. qualem nemo qͥ xp̄ianus videtvult audebit ꝯdemnere. Eſto contemnat:Ip̄e tamen de ꝯtemptu ſuo fulgurationeꝫconcremationē qͣꝫ ſubicit vt iuſtū ē. Etqm̄ charitas ſicut incipit a ſe et a ſuis dilectionis exhibitione. ſic in correctionis ⁊ eemendatōnis ꝓcuratōne priorē habere locū debet/ ne ſubeat illud inpropij ꝓuerbiūMedice cura teip̄m? Et illud de apl̓i ſnīaqui predicas non furandū furaris non occidendum occidis/ non ꝑiurandū deieras
⁊ ita de reliquis? Hīc chriſtianiſſimus rexnr̄/ ſuaqꝫ ꝑ adoptationē dignatiuā chariſſima filia/ pariſien̄. vniuerſitas voluerunhactenus a regno et a ſuis ꝑuerſa quorūliberrorum zizania/ mox vt erumpere ſeu germinare ſentiebantur diligēter opprimi/ reſecari que nunc falce doctrine/ nunc ſecuripaſtoralis ſnīe? Ita tamen vt non ſimul eradicaretur ⁊ triticū. Sunt plurima rei qͣꝫloquimur documenta/ e quibꝰ vnū qd̓ nouitate acritateqꝫ p̄cellit cenſuimus īmedideducere. Ecce patentes regis noſtri litteras/ quas audire libeat legi debebat hec litera patens/ cuius initium eſt poſt intitulationem Regia maieſtas noſtra De hinſubiungendum erat. Audiuit ſacroſan-ctū hoc concilium iuſtoꝝ/ quatenus in crſtianiſſimo rege noſtro ferueat zelus/ ad eque fidei ſunt abſqꝫ omni ꝑſonaꝝ accepton abſqꝫ reſpectu ꝓprie etiam carnis ⁊ ſāguinis. Terreat ip̄e deus magnus et terribilis qui glorificatur in concilio iuſtoꝝ/ſalubriter ⁊ potēter intonat. Ambulate dūlucem habetis/ ſubdit monitionis cauſaNe tenebre vos cōprehendant Et qualesoro denſiores fugibiliores horribilioreſqtenebre qͣꝫ errorum et hereſum circa primp̄ceptorum moraliuꝫ principia vt ſūt MNeperiurabis/ Non occides Non inſidiaberis. Terreat ip̄os eccīaſticos paſtoresdoctores poſitos in luceꝫ alioꝝ/ ſi non adexemplar tam in ſigne atqꝫ ꝑlucidum xp̄iniſſimi regis noſtri non eos illuminet accendat et inflāmet zelus domus dei. Vodicentis Clama ne ceſſes et annuncia populo meo peccata ſua. Si non vrgeat eoprocedere conſtanti celeritate ad effugationem errorum tenebroſorū/ ⁊ ad illuminationem errantiū neqꝫ enī poteſt integra ſalubritate/ ſine ſecundo primū fieri quoniam dum impune ꝑtinacia manet in errattibus conualeſcant ⁊ ſeuiant errores neceſſe eſt. Sed in ip̄a meditatione mea videtur occurrere animalis homo nō ſapiēsque dei ſunt/ deum nō inuocans. Illic preterea trepidat timore/ vbi nō eſt timor magnus/ eſt inquit ſuſurratione tremula/ magnus credite ⁊ terribilis quem tangūt ⁊ notant errores huiuſmodi princeps eſt. Scimus autem quid ſapiens enunciet. Indignatio principis mors/ ⁊ vir prudens placabit eam/ quid queſo ſi ſeuiat; ſi ſeditiones cōcitet; ſi bella moueat: ſi ſecū pl̓imos
P
N