De nuptiis

obmitterem ꝑurgebat zelus domus dei/ zelus fidei/ zelus preſentis concilij zelus profeſſionis theoloice/ qͥ videbatur tanqͣꝫ potens crapulatus a vino nil metuens ſꝫ obuia queqꝫ vicia vel errata perſequi nitens.Sobrietas vero moderatrix expecteturait tempus aliud locus alter et actus/ meliꝰeſt nichil qͣꝫ pro rei magnitudine pauca dicere Multꝭ autem dicendis vt vides horanon ſuppetit/ ſimul obſeruādum eſt illd̓ ſaluſtij a hieronimo cōmēoratū/ fruſtra nitineque aliud ſe fatigando quā odium querere extreme dementie eſt. Quo cōtra zelus in ſpiritu vehementi neque tardandūeſſe/ neque diſſimulādum ſed importuneet oportune ingerendam eciam nolentibꝰeſſe doctrine veritatem. Liberet animamſuam quiſquiſ eſt inductus predicator autdoctor in cathedra non peſtilentie ſed religionis criſtiane. Quid michi detractioneſquid odiaʸ quid irriſionesʸ quid ludibriaquid perſecutiones felix mors quam veritas pepererit. Parcius iſta reſponditſobrietas/ memineris caſuum petri thomeet aliorum ſine numero/ qͦꝝ primus ad criſtum. Etiam ſi oportuerit me tecum morinō te negabo/ alter ad coapoſtolos eamuset moriamur cum eo. Putas ꝙ in cellāvinariam introduxerit te rex. vide ꝙ ordīauerit in te caritateꝫ ſecundū ſnīam ItaqueItaqꝫ qͥ ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat.Uix tandem iſto alioqꝫ plurimo ſermone conpeſcuit tunc ſobrietas zeluꝫ feruidūnon vt pacem erroribus daret/ abſit ſꝫ bellum quereret eo capitalius et efficacius qͦmoderatius tempora cōſpicit ꝑſonas ⁊ loca: ita quidem neceſſe eſt vt interim erroreset vitia quos tollere nequit zelus a domodei. toleret et gemat. miſerans eccīe vicemhorridam ſi in nuptijs eius ꝓpinare vinūbonum fidei conuiuis ſymbolice cōueniētibus vel non vacat. vel non licet. vel nō expeditdum illud non ꝓdeſſe ſed obeſſe comperit̉ eo ꝙ pars non exigua vinuꝫ iſtud optimum aut cuꝫ abominatione reicit nec bibit aut bibitum mox euomit cum nauſeataut forte retentum viſceribus illud in felleum virus vertit auſantibꝰ hoc ira furoreodio diſſimulatione tanqͣꝫ humoribꝰ noxijs quibꝰ infectus eſt ſpiritus bibentis.Porro ſtudioſitas ſpeculatrix ſb̓ ītroducta tc̄ ꝓ formādis qōibꝰ p̄miſſis/ poſtularevidebatur in ip̄a meditatione mea diſſolu

tionē earum/ conteſtanſ nihil illic eſſe mordacꝭ acrimonie nihil odioſe vel amare veritatis. Conſentiens allegoria/ accipe inquit ꝓ ſcd̓a queſtione. primo ꝙ ſponſus eocleſie chriſtus deus ip̄am ſe dignam nō inuenit ſed effecit: qꝛ non ex operibus iuſticie que fecimus nos ſed ẜm mīam ſuaꝫ ſaluos nos fecit ⁊ prior dilexit nos vt qui gloriatur in domino glorietur ſeruiens ei cuꝫtimore et exultans cum tremore. Accipe ꝓ ſecūdo ꝙ ſponſus eccleſie Ieſus recedens ex hoc mundo. non ita dereliquit eāſicut nec matrem ꝓpriam dum viueret quīhabeat cuſtodem continuū ſaltem ſeipſuꝫprincipaliter ⁊ miniſterialiter ꝑ illos quibꝰdixit Ecce ego vobiſcum ſum vſqꝫ ad conſūmatiōem ſeculi. Accipe tertio ꝙ ſponſus eccleſie Ieſus dum cōmiſit eam petrocuſtodiendam illum maiori quo ad hoc inſigniuit pͥuilegio ⁊ autoritate qͣꝫ iuſtū Ioſeph aūt Iohannē euangeliſtā dum eis incuſtodie cura ꝓpriam commiſit matremAccipe quarto ꝙ ſponſus eccleſie ſibi dedit omnia in manus virtute dilectionis illius qua maiorem nullus habet que eſt vtanimam ſuam ꝓ eadem poſuerit/ quo etiā(ꝓut arguit apl̓us) ſi ſeip̄m tradidit nō omnia ſimul inferioradonauit Paueāt igituret cōtremiſcant/ qui ſponſam hanc vel contemptui vel odio vel opprio verbis aut operibus habuerint̉ qui plenitudini ptātisſue non erubuerunt detrahere qm̄ ira viriſui nō ꝑcet in die vindicte zelotes ego ſumdicit dn̄s exercituū. Teterū dū alteramformas qōem o ſtudioſitas qͣlis ſit hītudoſponſe huius ad ſponſum ſuum ⁊ eius vicariū. Trado tibi pͥmo ꝙ ob honorē ſponſi debet eccīa ſynodaliter aut nō ſynodaliſcōgregata tractare ſummū pontificē reuerent̉ ⁊ honorifice cum omni beniuolētia ſilaudabiliter īmo ⁊ ſi tolerabiliter ip̄e pontifex tractat eam dico tolerabiliter quoniāin multis offendimus oēs/ ⁊ pͥuſqͣꝫ abijciatur/ expectanda eſt iudicialis ſnīa diuortij;quēadmodū in ep̄is inferioribꝰ hactenꝰ obſeruauit p̄cedentium patrum diſcretio.Trado ꝯn̄ter ꝙ ob reuerentiā ſponſi dꝫ eccleſia vicariū ⁊ cuſtodem ſibi datū noīarepatrem/ et ip̄m velut dominum et caput ſuum/ honoribus ⁊ obſequijs ꝑ ſe ⁊ filios ſuos ſedulo preuenire. ſimiliter ⁊ eccleſiaꝫ romanam peculiari quodam conſortio ſibiiunctam neqꝫ talem patrem conuenit de-

U