Sermo factus in die
videātur opera/ qua diſtrictione indicent̉ab illo in cuius conſpectu nō iuſtificabit̉omnis viuens/ quali p̄terea fine terminentur ignorans. Attendas deniqꝫ ꝙ hec īſenſibilitas tua ꝓueniat nō ex defectu peccatiſed quia totus in peccatis obturpuiſti ſtupidus/ lāguens/ cecus ⁊ marcidus. Deijciebatur ⁊ obijciebatur apud beatiſſimosPaulum ⁊ Anthonium et ſimiles qui biberant ebriam ſobrietatem vini ſapientieſpiritꝰ arrogantie ſub increpatione tali/ neſurgentes ⁊ emergentes ab ebrietate ſpirirituali/ meminiſſent ꝑ arrogantiam q̄ geſſiſſent qui iuxta quod p̄diximus eſt effcūsp̄cipuus vini theologici. Sic oblitꝰ fuerat deuotiſſimus Bernardus qui ſenex inſeruitio dei dum egrotaret aln̄ gemebat addn̄mꝭ vapulem ſane / qͣtūs miſerearis afflicto qui nō reperis in me bonū quod remuneres. Tempus meum ꝑdidi quia perditevixi/ pro quo quid agam nō habeo niſi ꝙcor contritum et humiliatum deus nō deſpicies. Refert littera de Agathone pr̄eſancto qui proximus fuit Anthonio. Hicveniens ad extrema vite ſtetit immotis adcelum oculis ꝑ triduum interrogantibuseum diſcipulis ſuis/ pater vbi es: reſpōditad tribunal iudicis ſto/ Et tu times paterIn veritate fratres timeo. et nō cōfidis inoperibus tuis ꝙ ſunt ẜm deum; interim inquit ſtudui qͣꝫtum valui ſeruare mandatadei: ſed homo ſum et alia ſunt iudicia dei alia hominū ꝓpterea non cōfido quouſqꝫ venero ante eum. Ecce quemadmodū ſanctꝰAgathon nō meminerat q̄ geſſerat Ceterum quid de te dicemus o maria pia mater ih̓u. qͥn riuūcijs p̄ſens hodiernis. leticiam vini boni cōmunis impetraſti: neqꝫ ſolis ip̄is ſed vniuerſis eccīe ſponſe filijs miſterium cōdonaſti. Quid de te dicemus inqͣꝫ, nōne ſicut p̄ ceteris humilior et gratie vino plenior inuenta es ſic apud te vilior inoculis tuis extitiſti / ꝓlcamans toto humilitatis ſpū cum apl̓o. venit deus ſaluos facere peccatores quoꝝ pͥma ego ſum Exiſtimatio qualis ſit alioꝝ nō diffinio. Ego ātiſtud ſobrie ⁊ abſqꝫ ꝯͣdictione exiſtimo credi poſſe non ꝙ pia mater Ieſu peccato fuerit vnqͣꝫ obnoxia/ vel actuali/ de quo nōdubitatur vel originali ſicut pie credere ſꝫ peccaſſet certe ſi nō veniſſet deus ſaluos facerepeccatores. Cuius ſaluatiōis ip̄a ꝑticepspͥma fuit prioritate nō temꝑis ſed dignita
tis excellentie/ in modo ſaluandi. Itaqꝫ dimiſſa ſunt ei peccata multa. nōdico iam cōtracta vel acta ꝑ eam: ſed eſt dimiſſio q̄daꝫpeccati ne cōtrahatur vel agatur quō loquitur diuinus Dioniſius. de purgatione angeloꝝ quā p̄terea dicit vnus doctor anglicanꝰ quē ꝓfundum ſchola nominat ꝙ plures fiunt a deo nobis gr̄e pͥuatiue ſeu negatiue ꝓpter quas ei tenemur ad gratiaꝝ actiones qͣꝫ poſitiue qm̄ non eſt peccatum/ nēeſt ꝑiculum ī qd̓ ruere non poſſet homo. ſinon eſſet gratia dei p̄ſeruans/ p̄ueniēs/ ⁊ ꝓhihens. Nec obſtat his q̄ diximus illd̓ xp̄iCui plus dimittit̉ plus diligit: ꝓbat ea potius et ſolidat. Quid ꝙ anima qͣꝫto biberit amplius de vino ſapientie ſi ſcite etſobrie fecerit tanto ꝑſpicatior eſt. ī vidēdoet delicatior atqꝫ viuatior in ſentiēdo turpitudinē ⁊ puncturam peccatoꝝ. iō ſane ꝙ aliena peccata ſola recogitatio ſentit dolet ⁊deflet/ pluſqͣꝫ habentis illa. Hoc in ambroſio fuit notiſſimū. hoc quotidiano docentexemplo viri iuſti Omittamus peccatoreſ.omittamus puros homines. Nōne tu bone Ieſu qui peccatum nō feciſti/ deflēs nōſtra facinora magis qͣꝫ vulnera tua. cū clamore valido ⁊ lacrimisⁱ exauditꝰ es ꝓ tuareuerentia. Quid igitur putandum eſt fieri dum talis aliquis ſctūs peccatum aliqd̓videtur ſibi crede mihi ꝙ non eſt dolor ſic̄dolor ſuus/ pudor ſicut ſuus/ ⁊ fetor ⁊ horror ſicut ſuus hinc deſpicit ſe abominaturſe excandeſcit aduerſum ſe factusqꝫ intolerabilis ⁊ odioſiſſimus ſibi: flagellat ſe rugiēs a gēitu cordis ſui Non ita peccatoreſſteletibꝰ ⁊ flagitijs omnibus pleniſſimi: qͦrum ſenſus ſpiritalis vel obſtupuit vel obtorpuit vel penitus emarcuit Uis tale vinumꝯgnoſcere lege in lege quid dn̄s ī apocalipẜ. mandat angelo loodicie qͥ neqꝫ: calidus erat nec frigidus ſed tepidus. Dicisqꝛ diues ſum ⁊ locupletatus ⁊ nullius egeoEcce virum ſanctum in oculis ſuis. virummemorem operum ſuoꝝ. Sed quid ſequitur intellige Et neſcis qꝛ tu es miſer ⁊ miſerabilis ⁊ pauper et cecus ⁊ nudus Accipite narrationem in tanta materie ſeueritate iocundam. Erat mulier incluſa) cuiſubſeruiebat ꝑ feneſtrellam quedam ancila. Conueniebant alij multit ꝑs ex curioſitate/ pars ex deuotione; pars ex miſeratōe.Audi erat fortaſſis hec incluſa ꝙ iuſtus inprincipio accuſator eſt ſui. Erat ei mos de
K
3