Sancti anthonii

io

aduerſus etiaꝫ paganos ph̓os quos miraverboꝝ ſubtilitate vincebat aduerſus inſuper hereticos p̄ſertim arrianos peſtiferos.dum accerſituſ eſt a ſua ſolitudine in alexādriam ciuitatem magnam qͣtūs fidem beatiſſime trinitatis quā corde credebat ad iuſticiam/ ore coram toto ppl̓o confiteret̉ adſalutem qd̓ et factū eſt. Quāuis enī docuerit ꝙ monachus extra cellam aut ſolitudinem/ eſt ſicut piſcis extra aquam Euicit tamen eum zelus fidei ⁊ obedientia p̄latis eccleſie debita vt iret alexandriam In qua ciuitate dum p̄meretur a turbis certatim irruentibꝰ/ vt virū fama nominis celeberrimū apud eos ip̄i vel viſu cernerent vel manu tangerent/ timentibꝰ ⁊ compatientibuſnōnullis vt moleſte ferret/ fertur reſpondiſſe mihi quidem aſſucto turbis inſultibusqꝫ demonū/ nihil affert hīc ppl̓oſus hoīmconcurſus moleſtie vel turbationis. Eccequomō contempſit hic onager ſolitariꝰ ml̓titudinem ciuitatis. Quippe tu ſcis o anagogia quoniā inter hec omnia tota facilitate ſeruabat Anthonius monitōem eccleſie ſalutarem. ſurſum corda reſponſio populoꝝ eſt/ habemus ad dn̄m qͥdā habet inpatinis vel ad forum. Plane ſicut euenit aliquibus vt in vaſta ſolitudine turbulētiſſimam habent cordis inquietudinē ac ml̓tiplicitatem/ ſic ex aduerſo contulerat Anthonio tranquilliſſimam cordis ſolitudinem in medijs etiam populoꝝ circūſtrepētiū occurſibꝰ ip̄a iugis exercitatio contemplationis anagogie/ cooperante gratiadeiſimplificante ⁊ ſtabiliente mentem cordisſui. Ea demū vera pax eſt quā chriſtus eccleſie filijs liquit. Non turbetur cor veſtrūneqꝫ formidet ait Guido cartuſien̄ Sequitur poſtremo vini nuptialis et theologici mirandus nimis ⁊ apud carnales incomp̄henſibilis effectus licet de corꝑali vino quotidie ſit exꝑtus. Et cū a vino emerſerint ⁊ ſurrexerint nō meminerunt q̄ geſſerunt. Ita ꝓfecto eſt quoniam apl̓icum exēplum ſecuti qͣꝫtūcunqꝫ biberint ſobriam ēbrietatem ſpiritus/ qͣꝫtūcunqꝫ ꝓfecerint invirtutibus ſtrennuis atqꝫ magnificis ipſiad anteriora ſe extendunt ea que poſteriora ſunt obliuiſcentes/ deputant p̄cedentiaopera nullius meriti vel momenti ꝓptereanon oſtentant illa. ſed cum Ieremia tanqͣꝫpannum menſtruate verecundius abſcondunt ab oculis ſponſi/ cuius hec eſt iuſſio.

Cum feceritis omnia que precepta ſūt vobis dicite ſerui inutiles ſumus. Et o deusequiſſime quis omnia que iuſſa ſunt īmovel pauca ſe feciſſe poterit gloriari: qͥs poterit certus eſſe. Quidni ꝓpterea filij hominum qualiacunqꝫ fecerint eccleſie vino potati libenter obliuiſcantur nec meminerintque geſſerunt. Et hoc eſt in p̄ſenti vita perfectionis euangelice culmen ſummū: iſtudvere et ſine fictione ex intimo mentis ſenſucognoſcere nedum ꝓferre ſolo ore. Aīaduerte et ſenſibus hec imis (res eſt non parua) repone. quemadmodū paulus pª egregia tot certamina poſt introductionem eiꝰin ſuperna fluenta vini vite/ vbi debriatuſquid de veſtimento corꝑis ſui factum eſſet.neſcio inquit deus ſcit oblitus fuerat tunicam corporis ſui in taberna celi proclamabat non ex fictione vel mendacio abſit minimus ſum apl̓oꝝ qui non ſum dignꝰ vocari apoſtolus. Et iterum venit deus ſaluos facere peccatores quoꝝ pͥmus ego ſuꝫpͥmus peccatoꝝ tu es o Paule? Et vbi ſacrilegi. homicide. adulteri. ydolatri e. ꝑfidivbi facinoribus ⁊ flagicijs omībus opulētiſſimi. Stat ſnīa pͥmus ſum peccatorum.Quocirca meditandum eſt quoniā obſtentare conobatur Paulo ſil̓r et Antonioſtultus p̄ſumptionis ſpiritus laudes ipſorum merita gratias ⁊ p̄conia Reſpōdebatvnuſquiſqꝫ ſibijp̄i. Quid habes qd̓ nō accepiſti? q ſi accepiſti quid gloriaris qͣi nonacceperis. Tu nōne demaſſa peccatrice eadem cum ceteris. tu nūquid non in eademdānatione cum ceteris? Quid igitur extollere te vis aūt vales p̄ ceteris Tibi gratiaꝫmultiplicem contulit deus. Eſto neqꝫ eniꝫiugratū eſſe obliuiſcendo vel negādo te cōuenit. Sed eſſe tanto debes humilior exmunere/ qͣꝫto te obligatiorem eſſe conſpicꝭin reddenda ratione. Atuero nō es ſicut ceteri hominū raptores adulteri ieiunas biſin ſabbato cum reliquis operibus bonis?eſto. Sed ſi tales eſſēt hominū ceteri ſicuttu/ ſi gratias recepiſſent a deo ſicut tu ipſiplus in dei laudes/ plus in gratiarum acfiones ferueſcerent qͣꝫ tu/ neqꝫ inaniter ⁊ luciferiano more gloriarentur vt tu deniqꝫ noli altum ſaꝑe ſꝫ time Nunquid ſcis hodie qͣlis mox ſis futurus/ Petrus negauit xp̄m/quando latro confeſſus eſt ve tibi pauperhomuncio qui neſcis an amore vl̓ odio dignus ſis. Qui rurſus tua qͣꝫtūcunqꝫ bona

ſ2