Conſiderationes. IIII. de pace
At vero nonne irridetur deuſ/ quoniā ſimile eſt pacem non velle ⁊ illam vel inutiliter⁊ deſidioſe velle / vel impoſſibiliter vellehoc eſt medijs ad eam impoſſibilibus contēdere; vt ſi queratur vnio aliqualiter. qualiter haberi non valet/ neqꝫ via debellationis neqꝫ via rōnis ſeu reductōnis/ neqꝫvia anathematizationis ſeu ſeꝑatiōis/ neqꝫ via ꝯdeſcēſionis aūt ſil̓r? Tūqꝫ itaqꝫ paſtor teneat̉ nō minꝰ reuocare oues qͣs iudicat errātes qͣꝫ ẜuare nō errāteſ. nōne dꝫ/ vt fiat vnū ouile/ modū poſſibilē ⁊ veriſimileꝫhͦ agēdi/ velle ꝓſeqͥ ēt cū dimiſſiōe gregꝭ ꝓprij ⁊ obediētis/ ſi ꝑ hͦ ẜuat̉ ⁊ vnit̉ grex vterqꝫ. Nec eſt hͦ deẜere gregē more mercēnarij⁊ fugere ſꝫ ſaluare/ ⁊ vt vere ſic dicamꝰ/ fugiēdo manere. Sꝫ hec ceſſio dic̄ aliqͥs fieret ꝑnitioſū poſterꝭ exēplū fatemur id poſſe ꝯtingere. Nā qͥbꝰ rebꝰ nō ꝯtingit abutiattn̄ ꝓ incerto maloꝝ euētu nō eēt tā certū⁊ optandum preſentis pacis bonum repudiandum/ vel negandum.¶ Quarta conſidera.Antū eſt pacꝭ ſalutifere bonuꝫ / vtꝓ eiꝰ adeptōe neqꝫ mūdanꝰ honormeqꝫ ſtatꝰ neqꝫ gradꝰ neqꝫ ꝓpria vtilitas debeāt aliquē deterrere ⁊ nihil ꝓrſꝰniſi pctm̄ ꝯtra legē dei eternā. Hec ꝯſideratio poſita ē ꝯtra illos qͥ dicūt. Obẜueturhonor ꝑtis nr̄e: hēamꝰ victoriā: ꝯfuſioneꝫeuitem. Ecce qͣlia ſuſtinuit opprobria ſūmꝰ pōtifex xp̄s/ vt faceret vtraᵏ vnū/ recōcilians ī ſuo ſanguīe ea q̄ in celo ſūt ⁊ in terrafactus opprobriū hoīm ⁊ abiectio pleb̓/ etnō dicēs ẜuet̉ honor meꝰ. Sufficiebat etteſtimoniū bonū ꝯſcīe ad deū. Igit̉ vt parhēat̉ nulla plane via repudiāda ē q̄ p̄t abſqꝫ pctō deduci ⁊ qͣꝫto breuiꝰ tāto ſalubriusQuāto inſuꝑ patētiꝰ/ tanto acceptiꝰ apudoēs/ qm̄ res tāgit oēs ⁊ ꝟitas luce NiamatQuo circa vie ꝑ dn̄m nr̄m oblate (ꝓferāhͦ ſine adulatiōis oleo qͦ nō indiget ⁊ ſaluapace oīm) qꝛ nunqͣꝫ mihi viſe ſūt iuri d̓inopalā ꝯtraire/ nūqͣꝫ viſe ſūt ſil̓r penitꝰ reprobāde. niſi forte ſtruat̉ calūnia ex iuramētoſuo. ⁊ ex totiꝰ obedīe ſue ꝯſenſu/ iudicio etreq̄ſtis alioꝝ tendētibꝰ. Propterea rurſus nō īprobabile videt̉/ attētis circūſtantijs offerētibꝰ ſe ī pn̄ti ſciſmate / ſi ꝑs iuſtapoſſit a iuris ſui ꝓſecutiōe deſiſtere vt ad īiuſtā ius ſuū trāſferret ⁊ fieret iuſta ſeu pernouā electōꝫ ītruſi ſeu ꝑ aliā viā ī iur̄ ſcpͥto
nō hītā/ dūmō ius d̓inū vtrobiqꝫ īuiolatuꝫmaneret ⁊ hec via ꝓpt̓ timorē īhonoratōismūdane nō eēt penitꝰ abhorrēda. Naꝫ qͥcqͥd a maliuol̓ interp̄tibꝰ diceret̉. deſuꝑ reſiderꝫ īſpector cordiū deꝰ/: ⁊ iudex ꝟitas ⁊ caritas abūde remunerās. Nonne laudata.nōne victrix effecta ē mr̄ illa ꝟa īfantꝭ apd̓ſalomonē q̄ filiū maluit integꝝ abijcere.illoqꝫ carere/ qͣꝫ diuiſus in ſuā cederet portionē. Deniqꝫ in laude. Q. fabij maximip̄clariſſimā dixit Ennius ꝙ non ponebatrumores ante ſalutē. Nōne ſanctiꝰ ē vltrodare gr̄e. dare caritati frat̓ne. ⁊ paci honorē ſūū caducū/ īmo vitā ꝓpriā cū merito qͣꝫſine laude ⁊ pacę mox naturalis neceſſitasvtrūqꝫ diripiat. Concedat̉ gͦ libent̉ gr̄e idqd̓ velit nolit obtinēs ꝓtinꝰ relinq̄t̉ nature. Ampliꝰ nō videt̉ īprobabile/ qͥn expediat in caſu eccīam ad tꝑs ſūmo paſtorecarere vt interī ꝑ tractatū vel alit̓ adeptiopacis celerior hēret̉. Ꝙ ſi canones oppoſitū ſanxerūt/ lex d̓ina nō diſſonat. Nā ex dicto/ p̄t abſqꝫ papa mortali ſtare ſalꝰ. Qd̓ ſitimet̉ infamatio ꝑtis illiꝰ vl̓ illiꝰ: Iā rn̄ſuꝫ 1poſuimꝰ. Cōſeq̄nt̓ deducimꝰ/ ꝙ ꝓpt̓ tīorē ſuccūbēdi aut inhonoratiōis hūane/vtiqꝫ vitioſa nō ſūt/ ꝯciliū generale vl̓is eccleſie nō videt̉ repudiādū: ſꝫ piū ē credereꝙ in tractatione pn̄tis materie nō erraretAudiamꝰ rōem ꝯſtat itaqꝫ ꝙ in materijsfidei terminādis error nō cadit in generaliꝯcilio. Rōem dāt doctores ex ſpēali aſſiſtētia ſpūſſcī. ⁊ xp̄i regētꝭ eccīam/ nec ꝑmittentis errare in his ad q̄ hūana īueſtigatio ꝑuenire nō pōt. Secꝰ in his q̄ vel facti ſunt.vel hūana ratione terminari poſſunt. Nūcautem ſciſma preſens qͣꝫqͣꝫ in his que factiſunt plurimum hereat/ eius nihilominusterminatio tam perplexa cernit̉/ tamqꝫ difificilis/ vt ſupra hominum vires ingenia īuentiones ⁊ conſilia videatur. Ubi verodeeſt humanum/ poteſt ⁊ debet abſqꝫ temeritate diuinū auxilium etiam miraculoſuꝫexpectari. Ita enim de ſortibus mittendisin caſu determinat auguſtinꝰ/ dum ſeuientibꝰ tirānis inquirit̉ quis de multis p̄latispro gregis ſalute remanebit/ qui recedent.Nonne igitur abſqꝫ periculo cauſa illa cōmitti deo ⁊ vniuerſali concilio poſſet abſqꝫformidine qͣꝫ maior pars vinceret ſi eſſet iniuſtior ⁊ maxime in perniciem eccleſie/ qd̓addo quoniam in caſu. cōmunis error faceret ius preſertim error facti / vel ex facto
C