Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Decreta concilii conſtan.

riſimiles et ꝓbabiles colliecturas eueuiūtSi in oībus p̄dicta via nihil petit difficile aut oneroſum vel inhoneſtum / queriturꝓpter quid pͥncipes ⁊ p̄lati debeant improbare/ maxime pro tanto bono reunitionisobedientie huiꝰ totalis obtinendo. Quidenī graue erit ꝙ oīa indulgeant̉ p̄terita/ etnon diſcutiant̉ ꝙ dn̄s Benedictus habeat bonos ꝯſiliarios nō ſuſpectos cuicūqꝫꝑti ẜm quoꝝ iudiciū agat qd̓ acturꝰ eſt/ ꝙip̄e a vindicando ꝓprias aūt alienas iniurias immunis ſit ⁊ deo committat; aut certevniuerſali bono eccleſie ⁊ paciſ illas donetIdē dicimꝰ de ſubditis qͥbuſcūqꝫ erga dominū Bn̄dictū. Profecto nihil iſtoꝝ difficile ē niſi forte apd̓ illos apd̓ qͦs hūilitas ⁊caritas ⁊ eccīaſtica vnitas fuerint oneroſeſcꝫ qͥ turbationibꝰ gaudent ⁊ querunt q̄ ſuaſua ſunt/ nō q̄ Ieſu xp̄i. Aut qͥ ſuis ſententijs ceruicoſa aīoſitate nimis credūt. Autſi difficilia eſſe iſta quiſqͣꝫ contēderit/ animaduertat ille obſecro ſi plures ſint in alijsvijs difficultates ⁊ ambages/ aut viam aliquā oī difficultate carentē afferat ī mediūnos letis animis cōplectemur. Ꝙ ſi hͦ velfacere nō vult. vel qd̓ magis credimꝰ/ nonpōt/ tunc cū aliqͥd agere neceſſe ſit ꝑgat nobiſcum in hanc ſnīam; ⁊ attendat qͥd plushēat dāni ꝓ eccl̓ia. vel ſic ſtare/ īmo qͦttidiemagnis lapſibꝰ corruere; ⁊ dn̄m Bn̄dictuꝫincarceratū eſſe; ⁊ cardīales ſuis honoribꝰſpoliatos/ ⁊ pͥncipes ad ꝯtētionē ꝑiculoſaꝫdiſpoſitos videre; aut ꝙ ita p̄paremꝰ nosꝑ hāc reunitionē pͥmā ⁊ totalē huiꝰ obedīeꝙ cū alia celeriter ⁊ vtiliter tractare valeamꝰ. ⁊ qͣliter/ ſi qͥs q̄ſiuerit/ iā in ꝑte rn̄ſum ē⁊ a prudētioribꝰ erit diligentiꝰ inqͥrendum⁊ inueniendum facilius.Finit. Decreta in ſeſſionepublica cōcilij generalis Cōſtantien̄. dieſabbati. ix. octobri Anno. Mccccxvij: Etpͥmo ꝓhemiū ſuꝑ futuris cōcilijs celebrandis/ ⁊ ꝓuiſione aduerſus futura ſciſam̄taRequēs generaliū ꝯcilioꝝ celebratio; agri dn̄ici precipuacultura eſt. q̄ vepres ſpinas ettribulos hereſū/ erroꝝ ⁊ ſciſmatū extirpat. exceſſus corrigit. deformala reformat: ⁊ vineā dn̄i ad frugē vberrime fertilitatis adducit. Illoꝝ v̓o

neglectus premiſſa diſſeminat atqꝫ fouet.Hec p̄teritoꝝ tempoꝝ recordatio/ ⁊ pn̄tiūꝯſideratio/ an̄ oculos nr̄os ponūt. Ea ꝓpt̓hoc edicto ꝑpetuo ſancimꝰ. decernimꝰ atꝫordinamus: vt amodo gene ralia conciliacelebrent̉ Tta ꝙ pͥmū a fine huius cōcilij īqͥnquenniū immediate ſequēs? Secundūꝟo a fine illiꝰ mediate ſequētis concilij inſeptenniū ⁊ deinceps in decenniū ꝑpetuocelebrent̉: in locis q̄ ſummus pōtifex ꝑ mēſem ante finē cuiuſlibet concilij approbante ⁊ ꝯſentiente concilio vel in eius defectūip̄m conciliū deputare ⁊ aſſignare teneat̉/vt ſic ꝑ quādā continuationē ſemꝑ aut ꝯſiliū vigeat. aut ꝑ t̓mini ꝓuidētiā expectet̉.Quē terminū liceat ſūmo pōtifici de fratꝝſuoꝝ ſctē romāe eccīe cardinaliū ꝯſilio/ obemergētes forte caſus abbreuiare: ſꝫ nullatenꝰ ꝓroget̉. Locū aūt ꝓ futuro ꝯcilio celebrādo deputatū abſqꝫ euidēti ncc̄itate nōmutet. ſꝫ ſi forte caſus aliqͥs occurrerit qͦ neceſſariū videret̉ ip̄m locū mutari. puta obſidiōis guerraꝝ peſtꝭ aūt ſil̓is? Tūc liceat ſūmo pōtifici de p̄dictoꝝ fratꝝ aūt duaꝝ ꝑtium ip̄oꝝ ꝯſenſu atqꝫ ſb̓ſcpͥtōe/ aliū locū pͥus deputato loco viciniorē ⁊ aptū ſb̓ eadeꝫtn̄ natione/ ſurrofare: niſi idē vl̓ ſil̓e īpedimētū ꝑ totā illā nationē vigeret: tūc ad aliquē aliū locū viciniorē alteriꝰ natōis aptūhmōi ꝯciliū pot̓it ꝯuocari: ad queꝫ p̄lati etalij qͥ ad ꝯciliū ſolēt cōuocari/ acceder̄ teneant̉ ac ſi a pͥncipio locꝰ ille fuiſſꝫ deputatusQuā tn̄ loci mutationē vl̓ termī breuiatōꝫteneat̉ dictꝰ ſūmꝰ pōtifex ltīme/ ⁊ ſemel ꝑ annū an̄ p̄fixū t̓minū publicare ⁊ ītimare. vtiad ip̄m conciliū celebrandū p̄dicti poſſintſtatuto termino cōuenire. Si vero qd̓abſit in futurū ſciſma oriri contingeret itaꝙ duo vel plures ꝓ ſummis pontificibꝰ ſegererent: a die quo ip̄i duo vel plures inſignia pontificatus publice aſſumpſerint.ſeu adminiſtrare ceperint. intelligatur ip̄oiure terminus concilij tunc forte vltra annum pendens ad annū ꝓximum breuiatꝰ.ad quos omnes prelati ⁊ ceteri qui ad concilium iretenentur ſub penis iuris ⁊ alijsper concilium imponendis/ abſqꝫ alia vocatione conueniāt. Necnon imperator ceteriqꝫ reges et principes perſonaliter vel ꝑſolennes nuncios tanqͣꝫ ad commune incēdium extinguendum/ per viſcera miſericordie Ieſu chriſti ex nunc exorati cōcurrant:Et qͥlibet ip̄oꝝ ꝓ romano pōtifice ſe gerēs

n