Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

mittere in graue delictum ſibi verteretur.Iuxta quod inferunt aliqui/ ꝙ etiam vbivia ceſſionis minus bona fuiſſet. tamē attentis deliberationibꝰ omniū ſubditorumſuper poſtulatione huius vie/ dominusBenedictꝰ illā acceptare tenebat̉ ſicut nūcacceptauit/ qͣꝫtumcūqꝫ alias ad eā acceptādam nō fuiſſet artatꝰ vel artanduſ. Sed hͦomittamꝰ. volumꝰ enī nihil diſcuti de factꝭhactenꝰ vel inde. Rurſus ea q̄ facta ſunt inꝓmotionibꝰ ⁊ ſimilibꝰ durāte ſubtractioneauctoriſata ſunt ꝑ ordinarios loco/ ad qͦsge iure cōi ſpectabāt talia. Cur ergo nō poterit dn̄s Benedictꝰ p̄ſumere illos/ qui a ſeaut p̄deceſſoribꝰ ſuis fuerant ad hec electi⁊ ꝓmoti/ īmemores nō fuiſſe ſue ſalutis. qͣre neqͥbit abſqꝫ ſcrupl̓o tolerare ne dicamapprobare q̄ facta ſunt. Deniqꝫ qd̓ ſubiungit̉ de venia ſingillatim poſtulāda magis ad verecundā multoꝝ turbationē qͣmad tranqͥllitatē ⁊ pacē/ ſatis eē debebit poſtulatio venie generalis ⁊ modis honeſtisexecuta. Facit ꝓ p̄dictis ꝙ oīa ſacramēta/ niſi forte pnīa vim ſuā habēt/ vt collatōordinū baptiſmꝰ ⁊ ſiml̓ia/ qͣꝫtumcūqꝫ fuerint a peccatoribꝰ diſtributa. ſtante tn̄ debita intētione faciēdi q̄ eccl̓ia facere intēdit/ ⁊p̄cipue vbi nō ex affectata ignorātia iuris/ſed ex facti iuſcitia peccatū exortū ē. ꝓpt̓eanon erūt reordinādi iam ordinati Deinde tertio obijcient alij cōtra idē ſecundū ettertiū expediēs. ⁊ dicēt ꝙ implicatō eſt ī terminis/ vt dn̄o Bn̄dicto fiat obedīa tanqͣꝫſummo pōtifici. ⁊ nihilominꝰ coartet̉ eiusptās ad certa/ ⁊ ꝑ ceteros modos; ⁊ ꝙ ſibicoadiutores ſocient̉. Sed rn̄demus pͥmo iuxta poſitionē illoꝝ qͥ ſubtractōneꝫ ꝙlicite fieri potuiſſet cōfirmāt; ſic̄ reuera autin iſto aut in ml̓tis caſibꝰ pōt euenire. Dicimus itaqꝫ ꝙ papalis dignitas nō ꝓ extollētia aut fauore ꝑſone/ ſꝫ ꝓ eccl̓ie vtilitate axp̄o ſtatuta ē/ quāobrē ẜm exigentiā vtilitatis eccīe/ tanqͣꝫ finis/ dꝫ hec dignitas agibilia ſua moderari. p̄ẜtim in eis q̄ nō ſūt exp̄ſa in iure diuīo. Hoc enī dicere eēt de iurenaturali cuiuſlibet policie qd̓ violari nonpōt aūt mutari. Si gͦ ꝯtingit ꝙ p̄dicta fieri ſit expediēs ꝓ eccīa/ attentis circūſtātijsnegocioꝝ/ aut vidꝫ ꝓpt̓ culpā dn̄i Bn̄dictiſeu aliqͣs eiꝰ ꝯditiōes minꝰ ciuiles ⁊ vtileseccleſie. ēt vbi nō eēt culpabiles/ aut ꝓptergeneralē affectiōꝫ ⁊ deliberationē omniuꝫſubditoꝝ/ etiā vbi errarent ⁊ minus bene

iudicarent/ dicimꝰ non ſolū iſta licere fieriīmo poſſe ꝯſurgere obligatōnē ad agendūNeqꝫ in hͦ derogat̉ auc̄tati papali neqꝫ plenitudini poteſtatis ſue collate ſibi a xp̄o ſꝫimplet̉. Nā poſſe mala ⁊ inexpedientia eccleſie facere/ qͥs diceret eē poſſe? qͥs crederꝫhoc a chriſto collatū extitiſſe. Porro de iſtꝭtꝑalibus admīſtrationibꝰ eccleſiaꝝ poſſeſſionū iuriū beneficioꝝ/ ⁊ ſimiliū xp̄s ꝑ ſeip̄m īmediate nullatenꝰ ſe intromiſit necordīare curauit. ſciēs ⁊ volēs talia eē variabilia ẜm exigentiā tempoꝝ/ ꝑſonaꝝ ⁊ locerū ad cōmunē eccl̓ie vtilitatē. nō ad vniusaut paucoꝝ ſingularē pompā/ aut inutileꝫvanitateꝫ ſiue voluntatē. Ratio poſtulat.nec negamꝰ vt dn̄o pape ⁊ ſuis cardinalibus fiat ſufficiens ꝓuiſio de bonis eccl̓iaſticis/ ſicut olim ſummo ſacerdoti inferiores/ ſuas d̓cimas offerebā. Sꝫ hec ꝓuiſiononne poterat adimpleri/ abſqꝫ hͦ ꝙ neceſſe ſit ex toto ius ordīarioꝝ caſſari vl̓ ſuſpēdi. Profecto ſic. Poſtremo dicēt alij ꝙhec via q̄ dicit̉ media compleri non poteſtabſqꝫ cōcilio huiꝰ obediētie generali/ ⁊ itacadit in illud qd̓ videt̉ velle fugere. Hic rn̄demꝰ ꝙ ſi ꝯciliū generale nō q̄reret̉ fieri niſi ſub modificationibꝰ tactis in hac via media. non videret̉ incōueniēs aut periculuꝫcelebrare hmōi ꝯciliū. Ceſſarēt enī omniaq̄ cōtra ip̄ius vtilitatē audiuimꝰ allegari.Nihilominꝰ illud ꝯciliuꝫ neqͣqͣꝫ iudicamncc̄ariū ꝓ ꝯplemēto celeriori ⁊ faciliori huius vie. ⁊ abſqꝫ impenẜ innūeris/ ⁊ tractutꝑis. qꝛ nūc interim pͥuſqͣꝫ iſta concordataſint dubia quedā orirent̉ ſuꝑ ꝯuocationecōcilij ⁊ qͥbuſdā ſimilibꝰ/ q̄ hic ceſſant. Dubitabit forte aliꝰ ꝙ dn̄s Bn̄dictus auditaiſta via illā aut impediet aut nō cōcordabit. Propterea forte tutius eſt/ vt ante oīaſecrete/ qͣꝫtum fieri poterit hēatur ꝯſenſusmaioꝝ omniū iſtiꝰ obediētie/ aut ſaltē pͥncipaliū vt cōi conſenſu totius ſue obedientie/ fiat oblatio talis/ cui vniuerſali ꝯſenſui ſi renuat aſſentire. quis nō videbit tūceiꝰ modū ꝓcedendi penitꝰ improbabilemeē. quis non iudicabit ab eo iure recedēdūfore? Non .n. poterit aliqͣ tergiuerſationefautoria ſciſmatis ⁊ ſubuerſiōis eccleſie denegari. Ꝙ ſi quis ad extremū dubitauerit ſimiliter de principibꝰ alijs ꝙ nō approbabūt viā hanc mediā/ fatemur hͦ non vſqꝫquaqꝫ certū eſſe niſi ꝓut in moralibꝰ ſumēda eſt certitudo ex his q̄ vt ī pluribꝰ ẜm ve-

U