De vnitate eccleſiaſtica
4
uis/ modus ad remediandū exp̄ſſus/ quēadmodū multi vigebant morbi pͥus qͣꝫ leges nūc ꝯdite late eſſent/ qͥbus nō erat exp̄ſſe ꝓuiſum/ ⁊ cū leges hmōi facte ſunt/ ꝯſtatꝙ nō poterūt infinitati caſuū poſſibiliū/ ꝓuidere. Sunt autē ip̄ius iuris diuini ⁊naturalis regule tales immobiles ⁊ eternevt exempli gratia.Principia iuris diuini ⁊ naturalisBedire oportet magis deo qͣꝫ hoīo bus Dedit deꝰ ptātem hoībus in edificatōeꝫ nō in deſtructionē eccīeNihil poſſumꝰ ꝯtra veritatē. Plenitudolegis atqꝫ finis eius eſt dilectō. Dilectō eſtcauſa vnionis atqꝫ pacis. Dilectō nō querit que ſua ſunt. Finis omīs poteſtatis ethierarchie eccīaſtice eſt dilectō pax ⁊ vnio.Finis īponit neceſſitatē his q̄ ad finē ſuntid ē ẜm exigentiā finis cetera dn̄t moderariNeceſſitas nō habet legē. Felix neceſſitasque ad meliora ꝯpellit. Bonꝰ paſtor ponitaīam ſuā ꝓ ouibꝰ ſuis vniendis ⁊ ſaluādis.Inimici hoīs domeſtici eiꝰ .i. carnales ſenſus. Spūalis hō omīa dijudicat. Medium virtutis accipiēdū eſt vt ſapiēs iudicabit. Uim vi licet repellere. Fas eſt vnicuiqꝫ ſe tueri. ⁊ rem ſuā defendere ꝯtra vim iniuſtā. Qui ſuo iure vtit̉ nemini facit iniuam. Deteriora ſunt anīarum qͣꝫ corꝑaliumvel rerum exteriorum detrimenta. Depoſitum non eſt reddendū in depoſitarij/ vl̓ reipublice detrimentū. Salubriꝰ panis autveſtis aut gladius ab abuſiuis ſubtrahiturqͣꝫ donetur. Unicuiqꝫ mandauit deus deꝓximo ſuo. diliges inquit proximū tuū ſicut teip̄m. Quod pro caritate inſtitutū eſt.cōtra caritatē militare nō debet Si pes tuus aūt manus ⁊ ita de capite ſcandaliſat teproijce abs te. Qui eccīam nō audierit ſitſicut ethnicus ⁊ publicanus. Tolerandaſunt zizania. ne ſimul eradicetur ⁊ triticumCōmunis error facit ius. Non ꝑiurabis.Reddes altiſſimo vota tua Omne iuramētū ⁊ votū quod ſine detrimento ſalutis pōtcuſtodiri/ ſeruandū eſt. Cuius eſt conderevel doctrinal̓r vel iudicialiter/ eius eſt ſimiliter interp̄tari. Intelligētia dictoꝝ ex cauQſis aſſumēda eſt. dicēdi/ ⁊ ſimilia multa.Tertia Conſideratio.vl̓Nitas eccīe ad vnū certū xp̄i vicariū/ dū ꝓcurat̉ ꝑ epikeyā ſeu bonāequītatē nō exigit in ſic epikentibꝰ/ ſeu legum poſitiuaꝝ interp̄tibꝰ/ ꝙ hēant euiden
tiam mathematicā ſeu demōſtratiuā/ ſꝫ ſatis eſt ſi certitudinē moralē ſeu ciuilē ⁊ politicā attulerint. Conſiderat qͥppe bonꝰepiekes circūſtātias oēs ꝑticulares; qͣles n̄potuit legiſlator p̄uidere nec expͥmere; quibus attētis aſpicit finē qͥ ſeq̄ret̉ frigorē lr̄alis exp̄ſſionis obẜuaret qͥ duꝫ videt ex hacobſeruatione/ leſurā fore ex legibꝰ diuinisvel eternis/ contra intentionē debitā legiſlatoꝝ/ dictat vel doctrinalit̓ vel auctoritatiue/ ꝙ lex ſcripta ſic vel ſic applicāda eſt ſeudeſerenda/ ẜm imaginationē ph̓i de regula leſbia/ q̄ erat plumbea ⁊ non ferrea .i. flexibilis non īmutabilis. Conſtat autemꝙ de circūſtantijs moralibꝰ non pōt haberi certitudo niſi moralis. ẜm ph̓i ſnīam inethicis Exēpli gr̄a. Tyrannus ꝑſequeturrēpublicā cautelis doloẜ ſic̄ lupus rapax.nihilominꝰ ip̄e teget ſe veſtimentis ouiuꝫ.q̄ ſunt tā v̓ba qͣꝫ facta apparenter ſcīſſimain qͥbus eſt freq̄nter eqͥuocatio/ vel ipocriſAgo inquiet iſta ꝓ republica/ ago ꝓ ſaluteppl̓i ꝓ qͥbꝰ ꝑatus ſū etiā mori; nec dicētibꝰopoſitum quōlibet fides detur. Ita mētiet̉tirānus ⁊ multos ex ſimplicibus ſeducet.Prudentes vero ⁊ iudices quorū eſt epikeya vti. legent in oꝑibus ſuis oppoſitumẜm arteꝫ xp̄i. Ex oꝑibus eoꝝ cognoſcetiseos. Uult dicere ꝯſideratio/ ꝙ prudētibus ip̄is credendū eſt/ etiāſi neſciuerint rationes euidentes/ ⁊ incalūniabiles adducere alioquin periret confeſtim omnis policia. Deniqꝫ aꝑte ſunt hoc loco parabolice narrationes de lupo ⁊ oue; quam lupusdiuerſis fraudibus nunc oſtendendo ſimilitudinem ⁊ amiciciam; nunc falſam imponendo calūniam/ querebat fallere vt voraret. Propter quod monuit chriſtus. Attendite a falſis prophetis.Quarta Conſideratio.Nitas eccleſie ad vnum certuꝫ chriſti vicarium/ nunc per conciliumPyſanum domino concedēte procuranda/ debet ſolidius inniti ſententijs/ ⁊deliberationibus huiuſmodi concilij/ ⁊ ſapientum in eo venturorū/ etiamſi nō offerāt rōnes euidentes/ qͣꝫ allegatiōibꝰ/ vel aſſertionibꝰ/ vel excuſatōnibꝰ/ aut iuſtificatōnibꝰ/ vel ꝯtendentiū de papatu vel fautoꝝſuorum. Deducit̉ faciliter conſideratioex hoc ꝙ medium virtutis accipiendumeſt vt ſapiens iudicabit; et vt ſpiritualisqui omnia dijudicat dicet non vt carnalis
P