Regis rhomanorū
⁊ ita de multis. ſed ad ip̄ꝫ ſpectat circa hechuiuſmodi cōſulere vel dictare/ cuiꝰ dictamini qͥ repugnat cōtumaciter/ repugnatſpiritui ſancto/ cuius eſt ip̄m cōciliū in dictando vel cōſulendo dirigere. Exemplūin homine. vbi rō poteſtatē habꝫ dictatiuā ⁊ ꝯſiliatiuā volūtaſ exercitiū ⁊ executōꝫ¶ Tertia directio.¶ Conciliū generale p̄t de diſſenſiōibus⁊ guerris inter prīcipes xp̄ianos ſeuiētesin ꝑniciē totius xp̄ianitatis ⁊ ꝑditōis hominū in anīa ⁊ corꝑe. autoritate legitimacognoſcere. prohibēdo eis vias facti ⁊ adſuſcipiendū vias iuris ⁊ rōis ꝑ cēſuras eocleſiaſticas cōpellendo Hoc practicareꝓpoſuit Sereniſſimus rex rhomanoꝝ ſꝑAuguſtꝰ qui pͥus qͣꝫ recederet ab hoc cōcilio ad locū conuētōis cū rege Aragonū. etpetro de luna. orōem ad deputatos habuit. om̄i religioſa pietate. ⁊ vera xp̄iana religione pleniſſimā. quā his auribꝰ nō ſinepia cōpunctōe letus audiui. Narrauit illic ꝓpoſitū ſuū eſſe. tēdere poſt ſedatōꝫ ſciſmatis. ad pacificatōꝫ Regū Francie ⁊ Anglie; maxime ꝑ autoritatē huiꝰ cōcilij Narrauit de pacificatōne Regis polonie cumprutenis; Dehinc de paſſagio hieroſolimitano precedēte pacificatōe regis polonie ⁊c̄ Fundamētū ſeu regulā ꝓcurauitinducēdo quālibꝫ ꝑtiū vt ſe generali concilio. ſueqꝫ diffinitiōi prorſus ſummitterēt. euiꝰ autoritati ipſemet rex quēadmodū tūc ⁊ pluries antea. ſub atteſtatōe diuini noīs ꝓteſtatus eſt debebat ⁊ volebat eēſubiectꝰ. ⁊ hoc in ſpeculū ⁊ exēplar eternūcuiuſlibet principis catholici temꝑalis.¶ Quarta directio ſiue lex duodecima ⁊ vltima.¶ Conciliū generale p̄t ⁊ debꝫ cōſtituerecrebriorē generaliū cōcilioꝝ celebratōemqͣꝫ retroactis tꝑibꝰ fuerint celebrata. vt dedecēnio in decēniū. p̄fixa futuris ſummispōtificibꝰ iſta lege. quā trāſgredi nō liceatFundat̉ in p̄miſſis hec cōſideratio ⁊ ꝑ argumentū ex oppoſitis. qm̄ ſi tot ⁊ tā enormia diſcrimina ꝓuenerūt eccl̓ie dei dū ceſſatū eſt a cōcilijs generalibꝰ/ qͣnta demumerit ſalutaris vtilitas ex freq̄ntiori celebratione/ ꝑſpicuū eſt Quis itaqꝫ neſciat ꝙ in̄ſuꝑiorū pctā minꝰ vigebūt. dū minorē ſibi ſentiēt eſſe peccādi licētiā. vel īpunitatꝭ
ſpem/ dū ſcꝫ reddituros ſe rōem corā iudice ſuo. generali cōcilio ꝓſpiciēt. Sūt qͥppe nōnulli. qͥ etſi deū nō timent hoīes tamē reuerētꝭ. Deniqꝫ ſi nō ſit aſſidue lexviua. dirigens regēs ⁊ actuans leges mortuas ad effectū. ipſe nō ſatis ꝓficiūt: vn̄ etph̓s tradere ſatagēs mediū virtutꝭ nō potuit illud efficaciꝰ inuenire qͣꝫ vt diceret ꝓut ſapiēs iudicabit. Potuerāt ex p̄miſſis oībus velut ex fundamentalibꝰ qͥbuſdā regulis directōibꝰ ⁊ ſignis in via mādatoꝝ dei leges elici ꝑticulariores. ad tollēdū ſcandala impediētia proſpeꝝ iter pacꝭfidei ⁊ virtutis. ad ſedatōem ſciſmatū quoad primū. ad extirpatōnem erroꝝ qͦ ad ſecundū. ⁊ ad reformatōꝫ moꝝ qͦ ad tertiū.ſed neqꝫ tꝑs neqꝫ locus ſufficiūt. Quia tetigerūt inſuꝑ multa ex eis prudētes ⁊ ſtudioſi ſuis in ſcriptis Quia rurſus debenthmōi leges ⁊ cōſtitutōes ꝑticulares. magꝭꝑ mutua collatōem oīm decōcilio agitaritractari ⁊ diffiniri. iuxta regionum aut patriarū varietatē. Quia deniqꝫ decreta ⁊ decretales viderētur abūdanter ſufficere? ſiꝑ legem viuā fierꝫ efficax executio Alioqͥnmultiplicatio conſtitutionū hmōi. etiampenaliuꝫ. qn̄qꝫ plus onerat ⁊ aggrauat qͣꝫſubleuet aūt ꝓficiat. Faciamꝰ tandē inorōe finē verbis. vt o reuolet ad αι. ⁊ dicamus obſecrātes. Proſpeꝝ iter faciat nobis deus ſalutariū noſtroꝝ Iter nedū terreſtre ſed ſpūale ⁊ celeſte. iter eternitatꝭ addeū ſalutariū noſtrorū qui eſt deus benedictus in ſecula. Amen. ¶ FinitLibellus de auferibilitate pape ab eccleſia Iohānis de gerſon Cancellarij pariſien̄.Eniet autē dies cuꝫ auferet̉ abeis ſpōſus Marci. ij Circa quētextū pro materia nūc currenteQuerit̉. Si auferibilis ſit ſpōſus eccleſie a filijs ſuis vel ab ea Et ponāt̉hic conſideratōnes. xx.Prima cōſideratoUferibilis nō eſt ſponſus eccleſiechriſtꝰ homo. ab ipſa tota eccleſialege ſtāte Siquidē caput eccleſiexp̄s ē. ad eph̓. iiij. ⁊ coloẜ. i. et. ij Puto aūtnemo cōceſſerit ꝙ abſqꝫ capite valeat ꝑmanere corpꝰ aliqd̓ veꝝ vel miſticū Sꝫ eccl̓iecorpꝰ miſticū manere ſꝑ vſqꝫ ad ꝯſūmatōꝫ
E