Ignorancia facti vt loquūtur iuriſte vel ꝑticularis vt loquitur ph̓us. et eciam in idem reditquia factum aliquod vocatur particulare determinatum per circumſtanciā ꝙͣ contingit eciāſapientem aliqn̄ ignorare. et eſt particulariū c̓cumſtanciarū in actu. et in tali aut adhibet̉ debita diligenciā ⁊ dat̉ opera rei licite ⁊ hoc modo excuſat ſicut fuit de iacob cognoſcēdo lyam.ꝙͣ credidit eſſe ſuam ſcꝫ. rachelem Aut noneſt adhibita debitadiligencia vel datur opea̓rei illicite. et hec nō omnino excuſat. poteſt tamen plus vel minus alleuiare ſi nō fue̓it directe affectata. Vnde ſi quis operā rei licite dediſſet moderate ignorācia ſequens culpā nō haberet et ſic poſſet peccatum conſequēs ex toto excuſare vt patet in hijs qui per exercicium ſpiritualium operum inamēciā vertuntur vt ſanctho. d. Ignorrancia vero electioīs male eſt q̄prouenit vel ex paſſione vel ex habitu ex qͥbꝰaliquis actu non conſiderat qd̓ tamē conſidea̓epōt et debet. et hec ignorancia quodāmō affectum peccati conſequitur vt quādo ex concupiāpcc̄i ꝙͣ volūtas non rep̓mit abſorbetur iudiciūrationis in particulari oparabili. ſecūdū ꝙ dicit̉ in vi. Ethi. ꝙ delectacō corrūpit exiſtīacōꝫprudēcie. ẜm ꝙͣ ignorāciā omnis malus dicit̉