dampnatio ꝑdicīoqꝫ propria. ſpecīaliter ī pcc̄isgrauioribus ⁊ abhominandis ſermone nec noīnandis palam. ne pias aures polluant. Occurrebat diligenter prouidendo vijs omībus conmuīcacōe penaꝝ ⁊ obligacōe. ne ꝯfeſſus trāſie̓tī deteriorem ſpēm ex ſocīetate ſeu cōmunicacōeꝑuerſa. Et explicabat qn̄qꝫ ꝑticularibus ſicutclam et ſecrete fieri pōt dum videbat oportunūmalebat enim cōfeſſum ſuū dimittē et tollerareī ſua libertate quo ad peccata aliqua minꝰ gͣuiaꝙͣ ita eundem vrgere ab omī ꝑte ut ad deterioa̓laberetur. qn̄ autem ⁊ qualiter illud fiendumeſt magis docebit virtus ⁊ ars ⁊ vnctio ſanctiſpiritus ⁊ circumſtantiaꝝ oīm ꝑticulariū conſideratio ꝙͣ ſcriptis aut verb̓ poſſit edoceri. Poſtremo dabat cenſiliū idem mgr̄ ut confitentesnon refugerent ſꝫ pro dono maximo reputarēthabere ꝑitos confeſſores moribus ⁊ ſcientia etlongo experimento ꝓbatos. qui querenter nōqueſtum ꝓpriū. ſꝫ ſincero corde ſalutem animaꝝEt iterū pro congrius remedijs contra ſingulavitia. laudabat deniqꝫ pro bonis ⁊ deuotis. quiavox diuina eſt. Cum ſancto ſanctus eris. Eorūitaqꝫ colloquia ſunt ignita vehementer ⁊ ſtimūlantia ad virtutem. Sed ⁊ ſanctorum patrumvite ⁊ exempla frequēter ⁊ attente lecta vehementer proficiunt ad infundendum cordibus